Wielce Szanowna Pani Minister,

Szanowni Panowie Ministrowie,

Szanowni Państwo Doradcy,

Wielce Szanowni Przybyli Goście,

ale przede wszystkim Wielce Szanowni i Drodzy Państwo Odznaczeni – Bohaterowie naszej dzisiejszej uroczystości!

Chcę bardzo podziękować, że przyjęliście Państwo zaproszenie do Pałacu Prezydenckiego na tę uroczystość po to, żebym mógł wręczyć Państwu prawie że w przededniu Międzynarodowego Dnia Osób z Niepełnosprawnościami te odznaczenia państwowe. Za – jak powiedziałem wszystkim Państwu – realizację niezwykle ważnego dzieła społecznego i państwowego; za budowanie Rzeczypospolitej Polskiej w tej jej niezwykle ważnej tkance, jaką jest tkanka społeczna. Poza tym wielu z Państwa także przyczynia się do tego, że jesteśmy pięknie na arenach sportowych paraolimpijskich i innych reprezentowani na zewnątrz. Wspaniałe świadectwo tego, jakim państwem jest Rzeczpospolita i jakich ma obywateli. Dziękuję za to z całego serca i gratuluję Państwu.

Ale przede wszystkim – przede wszystkim! – to jest podziękowanie. Jest to dzieło, które jest rzeczywiście niezwykle ważne, pomijając kwestie naszych międzynarodowych zobowiązań, tego, że jesteśmy częścią tej wielkiej wspólnoty Organizacji Narodów Zjednoczonych, która ten dzień ustanowiła – Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1992 roku. Ale jesteśmy także od 2012 roku stroną ratyfikowanej przez nas „Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych”. I jej realizacja, którą właśnie Państwo swoją codzienną pracą, służbą drugiemu człowiekowi, Rzeczypospolitej urzeczywistniacie, ma dla nas ogromne znaczenie.

O cóż bowiem chodzi? Chodzi po prostu o to, żeby każdy człowiek czuł się w społeczeństwie dobrze, aby każdy człowiek mógł się zrealizować, aby każdy człowiek był zrealizowany, aby każdy człowiek mógł osiągnąć to, czego pragnie, w największym możliwym poczuciu samodzielności swojego osiągnięcia. To jest niezwykle istotne i bardzo dziękuję za to, że Państwo się do tego na tak różnych polach – poczynając od sportu poprzez wszystkie inne działalności – przyczyniacie; że Państwo w swojej codziennej pracy i służbie urzeczywistniacie to, co nazywa się dostępnością, a co tak mocno zapisane jest w tych międzynarodowych dokumentach; że realizujecie Państwo tę dostępność na bardzo różnych jej polach poprzez właśnie to, aby osoby, które mają niepełnosprawności, mogły funkcjonować normalnie w społeczeństwie, w otaczającym nas świecie, aby mogły się realizować, realizować swoje marzenia, realizować swoje ambicje, realizować swoje zdolności w największym możliwym tego słowa znaczeniu. Dziękuję za to ogromnie. To bardzo ważne, abyśmy wszyscy byli równi w tych możliwościach samorealizowania się. Właśnie w dziedzinie dostępności – tej powszechnej.

Mamy tutaj – jak Państwo może wiecie – ten doroczny konkurs Lidera Dostępności, kiedy poprzez różne dzieła urbanistyczne i architektoniczne podkreślamy właśnie ten nowoczesny rozwój, który umożliwia dostęp każdemu, niezależnie od sytuacji, w jakiej się znajduje, aby mógł korzystać, użytkować obiekty w najbardziej możliwy samodzielny sposób, jaki człowiek może sobie tylko wyobrazić. To jest dla mnie właśnie emanacja nowoczesnego państwa. Państwo, które pozwala się zrealizować w jak największym stopniu każdemu; w którym każdy czuje się równy, jednakowy, jednakowo samodzielny. W którym, każdy czuje się podmiotowo doceniony, że państwo zwraca uwagę również na jego osobistą sytuację, starając się umożliwić mu właśnie tę samorealizację – to, co jest tak istotne.

Ale to również dostęp do edukacji, to również dostęp do kultury, to również dostęp do ochrony zdrowia, to wsparcie społeczne, to wszystko to, co jest tak niezwykle istotne, po to, żeby można było powiedzieć: żyjemy zwyczajnie. No właśnie o to chodzi, żebyśmy wszyscy mogli żyć zwyczajnie. Bardzo Państwu dziękuję, że Państwo tak mocno się do tego przyczyniacie.

My też tutaj staramy się stworzyć ku temu jak najlepsze dodatkowe warunki, również i warunki prawne. Pracujemy w tej chwili, tutaj w Kancelarii Prezydenta, współpracując zresztą przez lata w tym zakresie z Ministerstwem Rodziny, nad ustawą o asystencji osobistej. Chcemy – jak to się mówi – deinstytucjonalizować tę pomoc, która jest potrzebna osobom z niepełnosprawnościami, aby właśnie były jak najbardziej samodzielne, aby miały to poczucie, że mogą realizować swoją wolę zgodnie z własną decyzją.

Mam nadzieję, że ten ostatni etap pracy nad tymi rozwiązaniami ustawowymi, które proponujemy, który w tej chwili trwa, niedługo się zakończy i w styczniu będziemy w stanie skierować tę ustawę do laski marszałkowskiej jako projekt prezydencki, czyli złożyć ją do Sejmu. Liczę na to, że zostanie ona szybko uchwalona i będzie mogła być przyjęta. Da nam nową jakość – po wszystkich pilotażach, które miały miejsce, po wszystkich próbach, których dokonywano przez ostatnie lata. To systemowe rozwiązanie, które zaproponujemy, będzie rzeczywiście początkiem takiego nowego zinstytucjonalizowanego w pełni trendu, który będzie prowadził do deinstytucjonalizacji tej pomocy.

Szanowni Państwo!

Jeszcze raz dziękuję za obecność. Proszę przyjąć nasze podziękowania, nasze gratulacje i najlepsze życzenia. Życzymy Państwu powodzenia w dalszej służbie. Życzymy, żeby ta służba mogła trwać jak najdłużej, i życzymy, żeby to służenie drugiemu człowiekowi, ta też samorealizacja dla Państwa przyniosły Państwu jak najwięcej radości, satysfakcji i życiowego powodzenia. Dziękuję z całego serca.