Wielce Szanowny Panie Ministrze Obrony Narodowej,
Szanowni Panowie Ministrowie,
Ekscelencje, Szanowni Państwo Ambasadorowie Państw Sojuszniczych,
Wielce Szanowny Księże Arcybiskupie,
Szanowny Panie Prezydencie Miasta Szczecina,
Szanowni Parlamentarzyści – Posłowie, Senatorowie,
Szanowny Panie Wojewodo,
Szanowni Panowie Generałowie, Oficerowie, Podoficerowie, Żołnierze,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,
Szanowne Panie i Szanowni Panowie!
Prawie 20 lat temu – bez jednego dnia, bo dokładną rocznicę będziemy obchodzić jutro – w amerykańskim mieście Independence w stanie Missouri polski minister spraw zagranicznych przekazał amerykańskiej sekretarz stanu akt ratyfikacji potwierdzający wejście Rzeczypospolitej Polskiej do Sojuszu Północnoatlantyckiego. Nie zawaham się powiedzieć, że pokolenia Polaków od końca II wojny światowej czekały na ten moment. To za ten moment – można dzisiaj powiedzieć – wielu oddało także życie.
Może Cię zainteresować NATO Week: Wizyta w Dowództwie Wielonarodowego Korpusu Północny-Wschód w Szczecinie [PL/ENG]Wejście do Sojuszu Północnoatlantyckiego oznaczało ostateczne potwierdzenie suwerenności i niepodległości Polski. Potwierdzało wyjście z rosyjskiej strefy wpływów i wejście do kręgów geopolitycznych Zachodu. Oznaczało związanie się Polski węzłem transatlantyckim. Ale oznaczało także, że ten węzeł będzie trzymał Polskę na Zachodzie. To był wielki dzień w naszej historii.
Ale poprzedziło go spotkanie i podpisanie konwencji pomiędzy Polską, Danią i Republiką Federalną Niemiec – konwencji tworzącej Wielonarodowy Korpus Północ-Wschód w ramach NATO. Ten dokument został podpisany jesienią 1998 roku, a więc na pół roku przed wejściem Polski ostatecznie do Sojuszu Północnoatlantyckiego. Już we wrześniu następnego roku – 1999 – tutaj, w koszarach bałtyckich w Szczecinie, zostały podniesione na maszt flagi: polska, duńska i niemiecka, bo Dowództwo Korpusu zaczęło swoją służbę.
To była pierwsza, a niezwykle dla nas ważna obecność Sojuszu Północnoatlantyckiego w Polsce. Mogę śmiało powiedzieć, że od tamtego czasu Dowództwo Wielonarodowego Korpusu Północ-Wschód tutaj, w Szczecinie, cały czas się rozwija. Niedawno uzyskało status i certyfikat podwyższonej gotowości. I dzisiaj stanowi najważniejsze ze wszystkich dowództw NATO w tej części Europy, w tym regionie.
Niecały rok temu w czasie manewrów Anakonda ’18 certyfikowaliśmy Wielonarodowe Dowództwo Dywizji w Elblągu. Tworzone jest w tej chwili Wielonarodowe Dowództwo Dywizji Północ na Łotwie. Oba podlegają temu właśnie, tutejszemu Dowództwu Wielonarodowego Korpusu Północ-Wschód. W ten sposób powstaje struktura dowodzenia Sojuszu Północnoatlantyckiego w tej części Europy.
Do dowództwa w Elblągu afiliowaliśmy dosłownie kilka dni temu, na mocy podpisanego pomiędzy Polską i Litwą porozumienia, dwie niezwykle ważne jednostki wojskowe: 15 Giżycką Brygadę Zmechanizowaną ze strony polskiej i Brygadę Zmechanizowaną Piechoty Żelazny Wilk z Litwy. To kolejny – po certyfikacji – etap budowania potencjału elbląskiego dowództwa.
Chcę dziś wszystkim Państwu zadeklarować, że uzgodniliśmy z panem ministrem obrony narodowej Mariuszem Błaszczakiem, iż do Dowództwa Wielonarodowego Korpusu Północ-Wschód zostanie ze strony polskiej afiliowana 12 Szczecińska Dywizja Zmechanizowana. Mam nadzieję, że nasi sojusznicy, z którymi współtworzymy to wielonarodowe dowództwo – a więc przede wszystkim Republika Federalna Niemiec oraz Dania – afiliują tutaj, przy Dowództwie Wielonarodowego Korpusu, także swoje dywizje.
Jest moim wielkim pragnieniem, aby to Wielonarodowe Szczecińskie Dowództwo rozwijało się, by uzyskiwało coraz większą sprawność i osiągało coraz większe znaczenie w strukturach dowodzenia Sojuszu Północnoatlantyckiego. Chcę, by w ten sposób rozwijało się i wzmacniało to, co dla nas i dla mnie – jako Prezydenta Rzeczypospolitej – najważniejsze: bezpieczeństwo naszej części Europy, wschodniej flanki NATO i naszych obywateli.
Chciałem wszystkim Państwu – generałom, oficerom, podoficerom, żołnierzom, Państwa rodzinom – z całego serca podziękować. Dziękuję za Waszą dotychczasową służbę, ofiarność, za pełną, okazywaną cały czas gotowość. Zapewniam Państwa, że dostrzegamy ją i jesteśmy za nią ogromnie wdzięczni jako zwykli obywatele.
Chciałem życzyć Państwu i wszystkim naszym sojuszniczym krajom wszystkiego dobrego, spokoju, pokoju, bezpieczeństwa i wszelkiego powodzenia.
Dziękuję bardzo.