Ekscelencjo, Szanowny Panie Ambasadorze,

Szanowni Panowie Ministrowie,

Czcigodni Księża Biskupi, Księże Arcybiskupie,

Wielce Szanowni Panowie Generałowie,

Szanowni Panie i Panowie Oficerowie, Podoficerowie, Żołnierze,

Wszyscy Przybyli Goście,

Wszyscy Wielce Szanowni Państwo!

Bardzo dziękuję za zaproszenie tutaj, do Strasburga, do siedziby Eurokorpusu, na to spotkanie z polskimi oficerami, z polskimi żołnierzami wykonującymi tutaj służbę dla Rzeczypospolitej w tym wielonarodowym dowództwie. Ale przede wszystkim dziękuję za możliwość wręczenia tutaj Panu Generałowi, Panom Podpułkownikom odznaczeń państwowych. Dziękuję także, że w imieniu Ministra Obrony Narodowej zostały oficerom wręczone odznaczenia. Dziękuję za przyjęcie tych odznaczeń. I dziękuję za tę możliwość świątecznego spotkania z Państwem poza granicami Rzeczypospolitej.

To dla mnie i dla mojej małżonki ważne, żeby spotkać się z naszymi żołnierzami – także tymi, którzy poza granicami kraju wykonują swoje zadania – i w ten symboliczny sposób podziękować za tę podwójnie trudną służbę dla Rzeczypospolitej. Nie tylko jako służbę dla ojczyzny po prostu, służbę wojskową, stanie na straży jej bezpieczeństwa, ale także za wykonywanie tej służby poza granicami Rzeczypospolitej, z dala od najbliższych, z dala od domu, gdzie – za co ogromnie jestem wdzięczny – niezwykle godnie nas Państwo reprezentujecie.

Ale – jako Prezydent Rzeczypospolitej, zwierzchnik sił zbrojnych – chcę podkreślić moją wielką satysfakcję z obecności dzisiaj właśnie tutaj. I dziękuję moim współpracownikom, Panom Generałom, szefostwu Biura Bezpieczeństwa Narodowego za tę inicjatywę, by odwiedzić właśnie Eurokorpus w Strasburgu, który wykonuje zadanie specyficzne – śmiało można powiedzieć – pełni funkcję specjalną, niezwykle ważną także z punktu widzenia naszej polityki bezpieczeństwa; a zwłaszcza w obecnych czasach.

W czasie, kiedy jesteśmy świadkami odrodzenia się rosyjskiego imperializmu; w czasie, kiedy jesteśmy świadkami niezwykłego spadku nie tylko poczucia bezpieczeństwa – zwłaszcza w Europie Środkowej – ale realnego spadku bezpieczeństwa w naszej części Europy, w szczególności wzdłuż wschodniej flanki Sojuszu Północnoatlantyckiego i wzdłuż wschodniej granicy Unii Europejskiej. Podkreślam: te dwa elementy, jakimi są właśnie te wschodnie rubieże tych dwóch wspólnot międzynarodowych; jakim jest – z jednej strony – ta dbająca o bezpieczeństwo, czyli Sojusz Północnoatlantycki, ale z drugiej strony – także i ta tworząca wielką wspólnotę państw i narodów europejskich, czyli Unia Europejska.

Polska jest związana z Eurokorpusem od 2002 roku, a więc zanim jeszcze wstąpiliśmy do Unii Europejskiej, ale kiedy byliśmy już członkiem Sojuszu Północnoatlantyckiego. Stowarzyszyliśmy się wtedy z tą strukturą, która – co ważne – afiliowana jest przy obu tych wielkich międzynarodowych organizacjach. Co bardzo istotne – po wielu dyskusjach, kiedy byli też i tacy, którzy podważali sens w ogóle naszej obecności w Eurokorpusie i naszej współpracy w ramach Eurokorpusu, ostatecznie w 2020 roku zdecydowaliśmy się tę współpracę zacieśnić poprzez wstąpienie do grona państw ramowych Eurokorpusu.

Cieszę się ogromnie, że dzisiaj nasi oficerowie są tutaj, wykonując zadania w tym międzynarodowym dowództwie, wielonarodowym dowództwie, które – śmiało można powiedzieć – nie tyle jest zawieszone pomiędzy Sojuszem Północnoatlantyckim a Unią Europejską, co raczej, powiedziałbym, stanowi w sensie bezpieczeństwa swoisty pomost, łącznik właśnie pomiędzy NATO a naszą europejską wspólnotą.

Szanowni Panowie Generałowie,

Szanowni Panie i Panowie Oficerowie!

Spełniacie tutaj dzisiaj wraz z naszymi sojusznikami niezwykle ważne zadanie, przygotowując się do tego, by jak najlepiej zrealizować wszystkie te zadania, które – my, jako państwo Europy, i Wy, jako przedstawiciele armii europejskiej – możecie realizować. Wiecie, jak wiele było dyskusji nad tym, czy powinniśmy tworzyć jakieś wojskowe struktury europejskie. Ile razy mówiliśmy o tym, by przypadkiem nie tworzyć alternatywy wobec Sojuszu Północnoatlantyckiego. I że nie chodzi o to, by budować konkurencję pomiędzy NATO a Unią Europejską w znaczeniu bezpieczeństwa, w znaczeniu militarnym. Ale właśnie o to, by tworzyć efekt synergii, by nas umacniać. To właśnie dzieje się poprzez służbę realizowaną tutaj w ramach Eurokorpusu.

Dzisiaj ta rola Eurokorpusu być może stanie się jeszcze ważniejsza, kiedy Stany Zjednoczone domagają się tego, by Europa w znaczeniu własnego bezpieczeństwa była bardziej aktywna. By Europa zbierała swoje siły. By starała się w jak największym stopniu móc samodzielnie odpowiedzieć także i na wyzwania, które pojawiają się – jak to mówi się w żargonie wojskowym – na teatrze europejskim. Tym największym zagrożeniem jest dzisiaj agresja rosyjska na Ukrainę.

Wszyscy my – i w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego, i w ramach Unii Europejskiej – od samego początku wspieramy na różne sposoby walczącą z rosyjską napaścią Ukrainę. Wspieramy zarówno wysyłając sprzęt militarny, jak i wysyłając pomoc humanitarną, jak również i udzielając w naszych krajach pomocy uchodźcom wojennym. Ale to także i wielkie zadanie wojskowe. To także i niezwykle wielkie wyzwanie dla dowódców – zarówno właśnie w ramach NATO, jak i w ramach struktur europejskich. Dziękuję za to, że tutaj oficerowie mogą się do tego wspólnego wykonywania zadań przygotowywać i doskonalić.

Dziękuję za tę służbę. Ale przede wszystkim dziękuję za godne reprezentowanie Rzeczypospolitej. To jest dla nas niezwykle ważne, by polscy oficerowie pokazywali klasę polskiego wojska, klasę polskiego oficera i umiejętność wykonywania zadań we wszelkich warunkach i we wszelkich sytuacjach w ramach różnych form współdziałania. Dziękuję za tę służbę z całego serca.