Szanowni – Panie i Panowie Ministrowie,

Szanowne Panie i Szanowni Panowie Prezesi, Przewodniczący,

ale przede wszystkim Wielce Szanowni Państwo Profesorowie – Pani Profesor, Panie Profesorze – Państwo Prezesi!

Bardzo dziękuję przede wszystkim za podjęcie się tych niezwykle ważnych obowiązków.

Pan Prezes po latach, można powiedzieć – bo to siedem lat – pełnienia funkcji Wiceprezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, z wieloletnim, dziewięcioletnim, doświadczeniem wcześniej prowadzenia Warszawskiego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a więc z ogromnym, ogromnym doświadczeniem nie tylko podbudowanym backgroundem naukowym, lecz także przede wszystkim wieloletnią służbą sędziowską, no i tym niezwykłym wyzwaniem, jakim jest stanie na czele Sądu i kierowanie jego sprawami.

Bez jakichkolwiek wątpliwości w związku z tym wybrałem Pana Profesora spośród zgłoszonych kandydatów jako tego, który dalej będzie prowadził sprawy tego najważniejszego i najwyższego sądu administracyjnego w Polsce, jakim jest Naczelny Sąd Administracyjny.

Nie mam żadnych wątpliwości, że Pan Prezes poradzi sobie znakomicie po wielu latach współpracy z Panem Prezesem Zirkiem–Sadowskim, przy doskonałej znajomości nie tylko materii merytorycznej, lecz także tego, w jaki sposób Sąd Administracyjny działa – z przemyśleniami też, jak powinien działać.

Jestem przekonany, że sprosta Pan Prezes, Pan Profesor wszystkim wyzwaniom. Są takowe, rozmawialiśmy o tym – choćby zaległości w rozpatrywaniu spraw kasacyjnych. Trzeba tutaj przemyśleć sprawę i stworzyć instrumenty instytucjonalne, prawne, które pomogą w rozładowaniu tych kolejek, tak aby obywatele mieli to, co najważniejsze, czyli realne, rzeczywiste prawo do sądu, do rozpatrzenia ich sprawy bez zbędnej zwłoki. Będziemy na pewno nad tym pracować. Z całego serca, Panie Profesorze, gratuluję.

Pani Profesor, z Panią Profesor jest sytuacja szczególna, bo znamy się bardzo wiele lat – od czasów, gdy nie myślałem jeszcze w ogóle, że kiedykolwiek będę zajmował się polityką. Nie jest to dla nikogo tajemnicą, że pracowaliśmy, a formalnie pracujemy razem na Uniwersytecie Jagiellońskim w tej samej katedrze, a wcześniej w bratnich katedrach – ja byłem w Postępowaniu Administracyjnym, a Pani Profesor w Katedrze Prawa Administracyjnego. Później przeszedłem do Katedry Prawa Administracyjnego, więc znamy się, mogę śmiało powiedzieć, od 1997 roku. Długo.

W związku z czym doskonale wiem, kogo wybierałem. Wiem doskonale, że wybierałem świetną prawniczkę, świetny umysł, wielką wiedzę, bardzo ciekawy dorobek naukowy, a przede wszystkim bardzo doświadczonego prawnika – i naukowca, i praktyka, w którego rękach przez ostatnie lata znajdowało się prowadzenie spraw Izby, która w Sądzie Najwyższym jest dla mnie szczególnie ważna – szczególnie ważna dla realizacji także moich zobowiązań wobec obywateli, które podejmowałem w czasie kampanii wyborczych.

Chodzi o Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, czyli tę Izbę, która rozpatruje skargi nadzwyczajne; tę, która oznacza nową instytucję w polskim prawie, stworzoną w wyniku prac reformatorskich w 2017 roku; której stworzenie miało na celu przywracanie elementarnego poczucia sprawiedliwości, zwłaszcza w sytuacjach, gdy obywatel ma do czynienia z rażącym naruszeniem prawa.

Dziękuję, że przez ostatnie lata było to realizowane. Dziękuję, że udało nam się wspólnie zorganizować konferencję – patrzę tutaj na Panią Pierwszą Prezes Sądu Najwyższego – właśnie podsumowującą funkcjonowanie skargi nadzwyczajnej, gdy padło bardzo wiele bardzo ciekawych spostrzeżeń, poglądów, postulatów de lege ferenda. Mam nadzieję, że będziemy modyfikować tę instytucję, tak żeby jeszcze lepiej służyła obywatelom; tak żeby dzięki temu sprawiedliwość była jeszcze bardziej dostępna. Jest to wielkie, bardzo ważne zadanie, jak to zrównoważyć.

O ważności tej instytucji – a siłą rzeczy także Izby, która się tym zajmuje – świadczy fakt, że kilkanaście tysięcy podań w tej sprawie zostało złożonych do Prokuratora Generalnego, do Rzecznika Praw Obywatelskich. W istocie więc widać, że zapotrzebowanie na tę instytucję w naszym społeczeństwie jest ogromne. Wierzę, że Pani Prezes, Pani Profesor będzie sobie znakomicie radziła.

Przez ostatnie trzy lata prowadziła Pani sprawy tej Izby. Chciałbym, żeby tak było dalej, chciałbym, żebyśmy mogli też właśnie dokonać potrzebnych modyfikacji, a – mam nadzieję – także rozszerzenia możliwości korzystania z tej bardzo, bardzo ważnej dla mnie instytucji.

Sąd Najwyższy i Naczelny Sąd Administracyjny są szczególne dla Prezydenta Rzeczypospolitej. Dlatego że nie jest dla nikogo tajemnicą, że to właśnie kolejni prezydenci w odniesieniu do tych dwóch instytucji, procedur, które przed nimi się toczą, bardzo często składali w porozumieniu z tymi instytucjami projekty ustaw, które modyfikowały, które zmieniały, które miały poprawić funkcjonowanie, które – krótko mówiąc – miały służyć rozwojowi polskiego wymiaru sprawiedliwości i sądownictwa administracyjnego. Ale także przede wszystkim służyć obywatelom.

Chciałbym, żeby tak pozostało. O to Państwa proszę i mam nadzieję, że tak będzie – że będziemy mogli razem przygotowywać rozwiązania, które są potrzebne właśnie po to, by coraz lepiej funkcjonował wymiar sprawiedliwości, by coraz lepiej funkcjonowało sądownictwo administracyjne, by coraz lepiej funkcjonował także Sąd Najwyższy i instytucje, które w tym Sądzie są realizowane.

Bardzo serdecznie Państwu gratuluję, ogromnie jeszcze raz dziękuję za podjęcie się tych funkcji i życzę powodzenia. Dziękuję.