Wielce Szanowny Panie Marszałku!
Wielce Szanowny Panie Ministrze!
Magnificencjo! Panie Rektorze! Panie Profesorze!

Bardzo się cieszę. To – przynajmniej z dwóch punktów widzenia – bardzo radosny dla mnie moment. Po pierwsze: dlatego radosny, że to chwila wieńcząca proces legislacyjny, ale przede wszystkim wieńcząca także wieloletnie starania władz uczelni, aby uzyskać status akademii. Ta chwila wieńczy więc pewien proces, który oznacza rozwój. 

Dzisiaj – możemy już tak mówić – Akademia Mazowiecka to trzy wydziały, to jedenaście kierunków kształcenia pierwszego stopnia, cztery kierunki kształcenia drugiego stopnia i dwa kierunki kształcenia jednolitego magisterskiego. Ale już od zbliżającego się nowego roku akademickiego również psychologia, a przyszłym roku władze uczelni mają nadzieję uruchomić na uczelni zupełnie nowy kierunek lekarski w ramach ochrony zdrowia.

Ale – co jest najważniejsze – rozwój. Rozwój w bardzo ważnym polskim mieście, w mieście historycznym, mieście, które jest – co zawsze akcentuję – starsze od mojego, bo przecież Płock uzyskał prawa miejskie w 1237 roku. Jest to więc absolutnie jedno z najstarszych polskich, miasto historyczne, miasto książęce, królewskie, miasto Korony Polskiej, miasto władców, a zarazem miasto rozwoju polskiej edukacji. To przecież nie gdzie indziej, tylko właśnie w Płocku do dziś cały czas istnieje najstarsze w Polsce liceum, najstarsza w Polsce szkoła założona w 1180 roku.

Akademia Mazowiecka nie będzie oczywiście jedyną działającą w tym mieście uczelnią. Jest w Płocku filia Politechniki Warszawskiej, jest punkt konsultacyjny Uniwersytetu im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego, jest też i prywatna wyższa szkoła. Ale Akademia Mazowiecka to jest szkoła publiczna, uczelnia publiczna – w związku z przeprowadzeniem procesu legislacyjnego i podpisaniem ustawy dziś przeze mnie uzyskuje status akademii, uzyskuje w związku z tym nowe możliwości rozwojowe.

Oczywiście następuje proces przekształcenia. Ale to przekształcenie z uczelni publicznej w akademię właśnie oznacza rozwój i stwarza nową perspektywę zarówno dla władz rektorskich, generalnie dla władz akademickich i oczywiście dla studentów w mieście, które liczy 120 tysięcy mieszkańców, w mieście, które ma tutaj, w swoim regionie, ogromne znaczenie, właśnie na Mazowszu. 

W związku z tym: rozwój, rozwój, jeszcze raz rozwój. Cieszę się ogromnie tym bardziej, że zawsze byłem i jestem zwolennikiem także i mniejszych uczelni. Nie tylko wielkich uniwersytetów, czy to tutaj, w Warszawie, czy w Krakowie, czy w Poznaniu, Wrocławiu, Gdańsku, Lublinie, w ogromnych ośrodkach miejskich w Szczecinie, w Białymstoku, w Katowicach, ale także i w ośrodkach mniejszych. Po pierwsze dlatego, żeby na miejscu zapewnić możliwość kształcenia się tym, którzy niekoniecznie chcą zmieniać miejsce pobytu, nawet czasowego, i opuszczać rodzinne strony, by studiować w wielkim mieście. Ale także i tym, którzy po prostu nie mogą tego zrobić z wielu względów, materialnych czy rodzinnych, i nie mogą sobie pozwolić na to, by opuścić rodzinne strony, miejsce, w którym zamieszkali czy też miejsce, w którym mają pracę, obok której realizują także proces kształcenia.

Dlatego istnienie i rozwój również tych uczelni w mniejszych ośrodkach miejskich ma dla mnie ogromne znaczenie. Tym bardziej cieszę się z tego, że ta uczelnia się rozwija. Tym bardziej cieszę się, że ta uczelnia zyskuje w tej chwili nową drogę rozwojową poprzez uzyskanie statusu akademii i wszystkiego, co z tym związane. To jest pierwszy największy mój powód do radości, a zarazem chluby z tego, że ta ustawa jest dzisiaj podpisywana.

Jest także drugi powód, za który ogromnie dziękuję i Panu Ministrowi i Panu Marszałkowi. To jest ustawa która została przyjęta w Sejmie ponad wszelkimi podziałami politycznymi. W zasadzie prawie że bez żadnych politycznych dyskusji. Wszyscy, cała scena polityczna, mazowiecka i ogólnopolska jednolicie uważała – poza jednym, zdumiewającym głosem przeciw; nie wiem, z jakiego powodu, być może przez przypadek oddanym – że trzeba dać tej uczelni zielone światło do rozwoju.

Cieszę się z obecności Pana Marszałka na tej naszej uroczystości. Dziękuję również Panu Ministrowi za obecność. Cieszę się bardzo, że w obecności Magnificencji Pana Rektora mogłem tę ustawę podpisać. Chcę także w tym kontekście skorzystać z tej jedynej w swoim rodzaju okazji, żeby Panu Rektorowi złożyć serdeczne gratulacje i najlepsze życzenia dla władz rektorskich uczelni, dla całej kadry naukowej i dydaktycznej uczelni, a także dla wszystkich studentów i słuchaczy.

To jest bardzo ważny moment. Wierzę w to, że jest to właśnie kolejny impuls rozwojowy dla uczelni, a poprzez uczelnię – dla Mazowsza, poprzez nowe kadry młodych wykształconych ludzi, którzy będą tutaj znajdowali pracę i którzy będą tutaj rozwijali swój region i swoje miasto, swojej miejscowości, ale także Rzeczpospolitą.

Za to dziękuję z całego serca i tego ogromnie życzę uczelni i wszystkim, którzy tę uczelnię współtworzą i wszystkim tym, którzy o daniu uczelni dalszej szansy rozwojowej zdecydowali, proponując, i popierając rozwiązania legislacyjne, nadając w ten sposób uczelni nowy status prawny.

Jeszcze raz bardzo serdecznie gratuluję. Dziękuję!