Wielce Szanowny Panie Ministrze Spraw Wewnętrznych i Administracji!
Szanowni Panowie Ministrowie!
Szanowny Panie Generale Komendancie Główny Policji!
Szanowni Państwo Funkcjonariusze, Oficerowie, Podoficerowie!
Ale przede wszystkim Wielce Szanowni Panowie – obecni tutaj na sali bohaterowie misji humanitarnej, kontyngentu humanitarnego polskiej Policji, który wykonał niezwykle ważne i niebezpieczne zadanie na terytorium objętej wojną Ukrainy!

Bardzo dziękuję z całego serca. Dziękuję Panom, Państwu funkcjonariuszom, jeżeli były jakieś Panie – choćby tylko po to, żeby wspierać Waszą codzienną służbę, tę niebezpieczną w terenie, jaką wykonaliście.

Dziękuję ogromnie Panu Ministrowi, Panom Ministrom, Panu Komendantowi Głównemu za podjęcie decyzji w tej sprawie. Dziękuję za konsultacje w tej sprawie, Panie Ministrze. I wreszcie dziękuję ogromnie za niezwykle odpowiedzialne prowadzenie tej misji. I dziękuję za to, że Pan Minister wystąpił o odznaczenia dla funkcjonariuszy.

Jestem ogromnie wdzięczny. Dziękuję Panom w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej, w imieniu całego naszego społeczeństwa za wzorowe wykonanie zadania niezwykle trudnego i niezwykle niebezpiecznego. Nie tylko niebezpiecznego dlatego, że było to zadanie pirotechniczne, a takie zadanie praktycznie zawsze jest niebezpieczne, wtedy kiedy ma się do czynienia z materiałami niebezpiecznymi, wybuchowymi. Lepiej Panowie wiecie niż ja, że zawsze istnieje ryzyko w takiej sytuacji.

Natomiast tutaj ryzyko było podwójne, a może nawet potrójne. Po pierwsze, dlatego że były to materiały wybuchowe, niebezpieczne. Po drugie, dlatego że mogły być to materiały w wielu przypadkach podłożone z premedytacją jako pułapki, po to, żeby zrobić krzywdę, a nie po prostu gdzieś porzucone czy leżące, na terenie wojennym, z największym okrucieństwem. A po trzecie, dlatego że toczyło się to tam, gdzie była wojna, gdzie Panów służba była przerywana alarmami przeciwrakietowymi, przeciwlotniczymi, gdzie znakomicie wiemy, że w każdej chwili mogło dojść do sytuacji bojowej. W jakimś sensie wiem, o czym mówię, jestem sobie w stanie przynajmniej wyobrazić ogrom niebezpieczeństwa, trudu i specyficznych warunków, w jakich wykonaliście swoją służbę.

Jak wiecie, byłem na tych terenach pod Kijowem: w Borodziance, Irpieniu; widziałem miejsca, w których toczyły się walki – dosłownie jeszcze kilka dni wcześniej. Mogę sobie więc wyobrazić, w jakich miejscach wykonywaliście swoją służbę, jak one wyglądały i jaki był rozmiar niebezpieczeństwa tego zadania.

Dziękuję z całego serca. Wyciągnęliście stamtąd ponad dwa tysiące sztuk różnego rodzaju materiałów niebezpiecznych. W większości były to miny, pociski, niewybuchy, porzucona amunicja, porzucone ładunki wybuchowe, granaty, granatniki – wszystko, co może człowiekowi zrobić krzywdę, a przede wszystkim właściwie wszystko, co może człowieka po prostu pozbawić życia na terenach, na które wraca dzisiaj powoli – próbując odzyskać normalne życie – ludność cywilna, zwykli mieszkańcy, wracają dzieci, chłopcy, którzy w takich miejscach – jak doskonale wszyscy wiemy – bardzo często szukają wrażeń, żeby zobaczyć, dotknąć czegoś ciekawego, a czego dotknięcie może zakończyć ich życie.

Ogromnie dziękuję Panom, Państwu funkcjonariuszom, ogromnie proszę, żeby podziękować także Waszym najbliższym. Misja toczyła się w tajemnicy. Nie mówiliśmy nic o niej, na całe szczęście była nad nią cisza.

Wykonaliście to jako zadanie humanitarne, bo w istocie to było zadanie humanitarne – po to, by ochronić i uchronić ludzi, po to, by umożliwić im normalne, bezpieczne funkcjonowanie na przyszłość, po to, by mogli odzyskać swoje normalne i spokojne życie.

Nie wiemy, kiedy ta wojna się skończy. Nie wiemy, kiedy będzie można normalnie żyć na Ukrainie. Wszyscy mamy nadzieję, wierzymy w to i czynimy co w naszej mocy, żeby było to możliwe jak najszybciej, także bezpiecznie dla nas i dla całej reszty otaczającego nas europejskiego świata. Czyli wtedy, kiedy Rosjanie zostaną przez naszych sąsiadów z Ukrainy pokonani, wyparci z ich ziemi, odepchnięci z powrotem na te terytoria, które są międzynarodowo uznanymi terytoriami Rosji. Kiedy wróci tam sprawiedliwość, uczciwość i przestrzeganie prawa międzynarodowego.

Dziękuję, że swoją służbą, swoją ofiarnością przyczyniliście się do tego, by wracała normalność mimo tego, że wojna toczy się nadal. Dziękuję za to w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej.

Wiecie, że te relacje pomiędzy Polską a Ukrainą, a w szczególności pomiędzy naszymi narodami były różne i różne były okresy w naszych dziejach. Często bardzo trudne, które do dzisiaj pozostawiają w duszach ludzi bardzo często niezatarte blizny, zwłaszcza tych, którzy mają swoje korzenie rodzinne na tamtej ziemi, których rodziny kiedyś mieszkały na terenach dawnych wschodnich Rzeczypospolitej, na obszarach dzisiejszej Ukrainy. Wiemy doskonale, że – w wyniku trudnego do zrozumienia dzisiaj dla nas gniewu, nienawiści, podsycania różnych także i wrogich prowokacji – wielu ludzi straciło życie, wielu ludzi cierpiało. Stąd te blizny, stąd te rany, stąd bardzo często trudno też i zapomnieć. Ale musimy patrzeć w przyszłość. Dziękuję, że tak znakomicie to rozumiecie.

Ta przyszłość to znaczy: dobre sąsiedztwo. Ta przyszłość to znaczy: nigdy więcej wojny, waśni między nami. Chcemy być bratnimi narodami. Chcemy razem współtworzyć dla siebie lepszą przyszłość.

To był piękny gest ze strony Rzeczypospolitej Polskiej wykonany Waszymi rękami, Waszym bohaterstwem, Waszym oddaniem w służbie drugiemu człowiekowi. Z całego serca za to dziękuję. Bo wierzę głęboko i wiem, że Waszej służby tam ludzie nigdy nie zapomną. Że zawsze będą ci Ukraińcy – którym pomagaliście, których na co dzień spotykaliście, którzy widzieli Waszą służbę i pracę – pamiętali, że polscy funkcjonariusze, policjanci, pirotechnicy, saperzy przyjechali tutaj w najtrudniejszym czasie i przez miesiące, spokojnie, żmudnie, wykonywali swoją służbę po to, by umożliwić im normalne życie, po to, by uratować ich i ich dzieci. Takich rzeczy się nie zapomina.

Dziękuję Wam z całego serca. Każde z tych odznaczeń jest w dwustu procentach należne: za dzielność w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej, która z całego serca Wam dziękuje. Ku chwale Ojczyzny!