Ekscelencjo, Panie Ambasadorze,
Szanowni Panowie Prezesi,
ale przede wszystkim Nasi Drodzy Zawodnicy, Drodzy Paraolimpijczycy,
Szanowni Państwo!

Fajnie jest pojechać na igrzyska. Trochę wszyscy Państwu zazdrościmy, że już dosłownie za kilka dni będziecie zanurzeni w tej niezwykłej atmosferze. Czekamy z utęsknieniem, bo jest szansa na 800. medal w historii uczestnictwa polskich zawodników w igrzyskach paraolimpijskich. To rzeczywiście wielki moment i wielka szansa także na zapisanie się dodatkowo jeszcze w historii. Trzymamy kciuki i z całego serca Państwu życzymy, żebyście ten medal przywieźli.

Zwłaszcza że w tym roku mija także 50 lat od czasu, kiedy polscy zawodnicy po raz pierwszy wzięli udział w igrzyskach paraolimpijskich. 1972 rok w Heidelbergu – to był początek. Od tego czasu z tych 799 zdobytych do tej pory medali 45 zostało zdobytych na igrzyskach zimowych. Trzymamy kciuki za sukces, trzymamy kciuki za to, żeby ten medal dla Polski przybył. Wierzymy w to głęboko, że dacie radę.

Jest to dla nas zawsze wielka przyjemność spotkać się z Państwem, móc uścisnąć dłoń naszym zawodnikom – paraolimpijczykom; móc poczuć tego ducha chociażby przez moment, kiedy patrzymy na Państwa w tych wspaniałych strojach olimpijskich.

Muszę powiedzieć, że – jak wiecie – byłem na ceremonii otwarcia igrzysk olimpijskich w Pekinie, teraz, nie tak dawno, i mogłem zobaczyć dwie konkurencje: przez jeden wieczór byłem na skoczni narciarskiej akurat wtedy, kiedy został zdobyty dla nas ten jedyny – brązowy – medal. Ale muszę powiedzieć, że atmosfera igrzysk jest czymś rzeczywiście zupełnie niezwykłym – chociaż nigdy nie było mi dane, oczywiście, brać udziału w igrzyskach; jest to ogromne sportowe przeżycie i niezwykłe emocje. I tego z całą pewnością warto doświadczyć.

Dlatego cieszę się, że mamy reprezentację, która w tej wspaniałej sportowej rywalizacji weźmie udział, pokazując też zwycięstwo ducha nad materią. Bo zawsze powtarzam, że poza sportowymi emocjami, poza wielkim przeżyciem, poza konkurowaniem są Państwo przede wszystkim wspaniałym przykładem dla innych. Że także z niepełnosprawnością można wspaniale cieszyć się życiem, można się realizować, można odnosić sukcesy, można zwyciężać z samym sobą, z innymi, pokonując trudności, które przynosi życie.

Z całego serca jeszcze raz Państwu gratulujemy. Dziękujemy za obecność dziś tutaj, w Pałacu Prezydenckim, za odebranie z naszych rąk tych nominacji. Trzymamy kciuki za zwycięstwa, za sukcesy, za wielką radość, za to, żeby w Pekinie zabrzmiał „Mazurek Dąbrowskiego”.

Wszystkiego dobrego!