Przesłanie
do Uczestników Marszu Żywych
w byłym Niemieckim Nazistowskim Obozie
Koncentracyjnym i Zagłady Auschwitz–Birkenau

Czcigodni Ocalali, Ekscelencjo, Panie Prezydencie Państwa Izrael
Wielce Szanowna Pierwsza Damo Izraela,
Szanowni Państwo!

W dorocznym Marszu Żywych idą ramię w ramię ocaleni z Zagłady oraz ich następcy – ci, którym, wbrew planom hitlerowców, dane było się urodzić. Idą świadkowie Holokaustu i potomkowie tych, którzy z narażeniem życia nieśli pomoc swoim żydowskim współobywatelom. Idą ci, którzy przetrwali piekło gett, obozów, pacyfikacji, deportacji, masowych egzekucji, wycieńczającej niewolniczej pracy, walk frontowych, tortur i przesłuchań. Oraz przedstawiciele kolejnych pokoleń, znający tamte nieludzkie realia już tylko z opowieści dziadków i pradziadków, z kart podręczników i opublikowanych wspomnień. Serdeczną pamięcią towarzyszą nam tu dzisiaj ludzie dobrej woli z całego świata – wszyscy, którzy pragną, aby podobna tragedia już nigdy się nie wydarzyła.

Jednak, aby tak było, prawda o Holokauście nie może umrzeć. Nie może być zamilczana lub zniekształcana. Również dlatego jako Prezydent Rzeczypospolitej po raz kolejny reprezentuję tu dzisiaj naród i państwo polskie. Państwo, które od dziesięcioleci spełnia obowiązek ochrony pamięci o męczeństwie Żydów podczas II wojny światowej.

Oba narody łączy bowiem historia blisko tysiąca lat pokojowego współistnienia. To przedwojenna Polska była jednym z największych w historii skupisk diaspory żydowskiej. I to naszą polską ziemię skrwawiła niemiecka inwazja i okrutna okupacja. To na tej gościnnej ziemi, w kraju pokoju religijnego, niemieccy najeźdźcy stworzyli swoje fabryki śmierci: obozy koncentracyjne i obozy zagłady. Tutaj dokonali zorganizowanej na sposób przemysłowy eksterminacji milionów Żydów – w tym 3 milionów żydowskich obywateli Rzeczypospolitej Polskiej; mężczyzn i kobiet, starców i dzieci.

Nic nie zmyje tak wielkiej hańby i nie wymaże jej z historii. Nigdy nie będzie wystarczająco sprawiedliwej odpłaty za tak niewyobrażalny ogrom zbrodni.

Jednak możemy – i musimy! – pamiętać. Wiernie i nieustępliwie. Musimy głosić prawdę o tragedii Szoah – jasno, odważnie, stanowczo. Mówić o Holokauście szczególnie głośno wtedy, gdy budzą się upiory szowinizmu oraz pogardy dla ludzkiego życia i prawa narodów do samostanowienia.

Historia pokazuje do czego doprowadziła bierność wobec rosnącej potęgi niemieckiego nazizmu. Jakie skutki przyniosło milczenie i brak zdecydowanych działań w obliczu alarmujących doniesień o masowych niemieckich mordach na ludności żydowskiej. Czym skończyło się zignorowanie raportów dostarczanych aliantom przez polskie podziemie, przez ludzi takich, jak nasi narodowi bohaterowie Witold Pilecki i Jan Karski.

Niech już nigdy żaden tyran i ludobójca nie liczą na to, że ich zbrodnie będą przemilczane, zapomniane i nieosądzone. Od tego właśnie – od moralnej jedności i zdecydowania społeczności międzynarodowej wobec takich występków – zależy pokój na świecie i przetrwanie ludzkości. Holokaust jest i pozostanie jedną z największych tragedii w dziejach – ale też najpoważniejszym, przejmującym grozą wezwaniem do walki z rodzącym się i wzrastającym złem, antyludzkimi ideologiami, żądzą dominacji, zniewolenia i wyzysku.

Wieczna pamięć i cześć ofiarom Holokaustu!

Nigdy więcej szowinizmu, nienawiści i wojny!

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda

ENGLISH VERSION >>