W związku z przyjęciem przez Sejm weta prezydenta RP wobec ustawy wprowadzającej całkowity zakaz rozpowszechniania pornografii, prezydent RP Aleksander Kwaśniewski 11 maja 2000 roku, korzystając z prawa inicjatywy ustawodawczej, wniósł do laski marszałkowskiej projekt ustawy, której celem jest wzmocnienie ochrony ofiar przestępstw seksualnych. Prezydent RP, uzasadniając wniosek o ponowne rozpatrzenie ustawy z dnia 3 marca 2000 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny złożył obietnicę, iż w razie aprobaty przez Sejm RP zastrzeżeń dotyczących penalizacji rozpowszechniania wszystkich treści pornograficznych, niezwłocznie skorzysta z prawa inicjatywy ustawodawczej. Ustawa z dnia 3 marca 2000 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny poza nowym brzmieniem zakwestionowanego przez prezydenta RP artykułu 202 wprowadzała do Kodeksu karnego także inne zmiany, które były usprawiedliwione i konieczne. Przedłożony projekt ustawy stanowiąc powtórzenie zasadnych rozwiązań ustawy z dnia 3 marca 2000 roku, proponuje zaostrzenie sankcji wobec sprawców najgroźniejszych przestępstw seksualnych, jak również przewiduje objęcie odpowiedzialnością karną na zasadach ogólnych tych nieletnich, którzy po ukończeniu 15 lat dopuszczają się zgwałcenia działając ze szczególnym okrucieństwem.