15 października 1999 roku prezydent RP Aleksander Kwaśniewski w Pałacu Prezydenckim wręczył ordery i odznaczenia zasłużonym działaczom Krajowego Związku Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych. Postanowieniem prezydenta RP za wybitne zasługi w działalności społecznej i zawodowej na rzecz rozwoju wsi i rolnictwa odznaczeni zostali: Krzyżem Komadorskim Orderu Odrodzenia Polski - Jan Stępiński, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski - Czesław Trzupek, Tadeusz Walczyk, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski - Franciszek Krawiec, Władysław Krysowaty, Maksymilian Michalczak, Władysław Owczarek, Józef Pilarczyk, Tadeusz Ptak, Marian Pyś, Józef Sęk, Tadeusz Tuz, Józef Wiśniewski, Roman Wiśniewski, Jan Zajfert, Złotym Krzyżem Zasługi - Alicja Chuk, Józef Goryl, Jarosław Kobierski, Barbara Miziołek, Józef Papka, Zofia Suchecka, Janina Szałas, Danuta Szewc, Janina Urlich. Podczas uroczystości prezydent RP, zwracając się do odznaczonych powiedział m.in.: Cieszę się ogromnie, że mogę gościć w Pałacu Prezydenckim przedstawicieli tak zasłużonej dla naszego rolnictwa organizacji. 137 lat temu powstało pierwsze na ziemiach polskich kółko rolnicze, dwa lata później - Towarzystwo Gospodyń, którego spadkobiercą jest dziś Koło Gospodyń Wiejskich. Te dwie daty uświadamiają nam, jak głęboko sięgają korzenie rolniczego ruchu związkowego, jak bogatym dziedzictwem i dorobkiem możecie się poszczycić. Jego celem była nie tylko obrona interesów polskiej wsi. Także aktywne uczestnictwo w życiu jej mieszkańców i dokonujących się w tym środowisku przemianach. Wy, Drodzy Państwo, jesteście spadkobiercami i kontynuatorami tamtych pięknych tradycji. Odznaczenia, które przed chwilą miałem przyjemność Państwu wręczyć są wyrazem uznania za Wasze oddanie sprawom polskiej wsi, podziękowaniem za codzienny, rolniczy trud. Wiem, że mają one wymiar symbolu. Polska wieś oczekuje bowiem ze strony państwa na konkretne działania, na poczucie bezpieczeństwa i stabilizacji. Mówili mi o tym przedstawiciele organizacji rolniczych, z którymi kilkakrotnie spotykałem się w ostatnim czasie. Musimy jednak mieć świadomość, iż rozwiązywanie problemów polskiego rolnictwa jest możliwe jedynie w warunkach ogólnonarodowego porozumienia. Bliskie członkostwo w Unii Europejskiej wymaga radykalnego przyspieszenia procesu modernizacji i restrukturyzacji polskiej wsi. Mimo wsparcia ze środków unijnych, proces ten będzie kosztował budżet państwa wiele nakładów. Do tego potrzebna jest zgoda ponad podziałami politycznymi, potrzebna jest aprobata społeczna dla podejmowanych wysiłków i przygotowanych rozwiązań. Rolnictwo jest tą dziedziną gospodarki, która ze względu na swoje funkcje społeczne, środowiskowe i gospodarcze, wymaga szczególnej ochrony i wsparcia. Wprowadzając mechanizmy korygujące utratę dochodów i aktywizujące rozwój obszarów wiejskich, musimy pamiętać o tym, by uwzględniały one zróżnicowanie ekonomiczne i regionalne obszarów wiejskich. Inne instrumenty polityki rolnej powinny być kierowane do gospodarstw rozwojowych, zwiększających produkcję i dbających o jej jakość, inne na podtrzymanie gospodarstw i tworzenie miejsc pracy, a jeszcze inne dla gospodarstw socjalnych. Chciałbym, by Wasz Związek aktywnie uczestniczył w toczącej się dyskusji wokół proponowanych w rządowym programie rozwiązań, zawartych w "Pakcie dla rolnictwa i obszarów wiejskich". Organizacje rolnicze to dziś nie tylko rzecznik interesów wsi, ale ważny partner kształtowania programów i instrumentów polityki rolnej. Tak dzieje się w Unii Europejskiej, tak też powinno być w naszym kraju. Zależy mi bardzo na tym, by w jak najkrótszej perspektywie widoczny był postęp cywilizacyjny i ekonomiczny polskiego rolnictwa. Dlatego opowiadam się za takimi rozwiązaniami, które zapewniają przyszłość młodzieży wiejskiej, umożliwiają jej wyrównywanie szans edukacyjnych, stwarzają warunki do zdobycia wykształcenia i zawodu, który zdecyduje o materialnym bycie rodzin wiejskich. Wieś nie może pozostawać obszarem biedy i braku nadziei. Wieś niemoże być miejscem, w którym koncentrują się nierozwiązane problemy społeczne. Nie wolno pozostawiać ludzi bez żadnej alternatywy. Zwłaszcza ludzi młodych. Dlatego polskie rolnictwo trzeba unowocześnić. Musimy to zrobić tak, by wieś nie wyludniała się, a jednocześnie stopniowo zmniejszała się liczba osób zatrudnionych bezpośrednio w rolnictwie, przy rosnącej dochodowości produkcji rolnej. Jestem pewien, że Wasza organizacja, pielęgnując tradycje rolniczego ruchu związkowego, umocni swoją rolę w kształtowaniu nowoczesnego oblicza polskiej wsi. Społeczności wiejskiej potrzebna jest wiara, że pozytywne zmiany są możliwe i realne. Potrzebne jest przekonanie, że własna aktywność i przedsiębiorczość są kluczem do pozytywnych zmian. Zachęcam także Państwa do współpracy z europejskimi organizacjami związkowymi. Ta współpraca może być dla nas bardzo owocna. Korzystajmy z cudzych doświadczeń, uczmy się od innych rozwiązywać trudne problemy, pokażmy naszym europejskim partnerom, że polska wieś to środowisko ludzi odważnych, wychodzących naprzeciw dokonującym się przemianom. Z okazji Dnia Organizacji Kółek Rolniczych życzę Waszemu Związkowi wielu sukcesów w pracy dla dobra polskiej wsi.