29 marca 2000 roku Prezydent Rzeczypospolitej Aleksander Kwaśniewski podpisał ustawę z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi. Ustawa ogranicza wynagrodzenia osób, kierujących państwowymi podmiotami gospodarczymi oraz podmiotami z dominującym udziałem Skarbu Państwa, a także członków zarządów jednostek samorządu terytorialnego i radnych. Podpisując ustawę, Prezydent RP wnikliwie rozważył opinie krytyczne wobec przyjętych rozwiązań, wskazujące między innymi na możliwość odpływu najlepszych fachowców z sektora państwowego do prywatnego, gdzie otrzymają lepsze wynagrodzenia. Podnoszony był również argument, iż limitowanie płac czyni podmioty państwowe mniej konkurencyjnymi. Prezydent RP wziął jednak pod uwagę, iż obecna swoboda w kształtowaniu płac doprowadziła do tego, że wynagrodzenia wzrastały bardzo szybko, bez jakiegokolwiek związku z sytuacją ekonomiczną przedsiębiorstw. Płace kierownictw stawały się wyższe nawet w sytuacji, gdy zmniejszał się potencjał i ograniczane były rozmiary produkcji, jak również w przypadku, gdy narastało zadłużenie tych firm wobec Skarbu Państwa. Istniejącej patologii należało się przeciwstawić. Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski nie może się zgodzić, aby w majestacie prawa trwoniony był majątek publiczny. Tam, gdzie instytucja publiczna wykorzystuje ten majątek i pieniądze podatników, konieczna jest szczególna dbałość o sposób dysponowania nimi. Przyjęte w podpisanej ustawie rozwiązania Prezydent RP uznał za społecznie i ekonomicznie uzasadnione. Wprowadzenie maksymalnego pułapu wynagrodzeń w jednostkach gospodarczych z dominującym udziałem kapitału publicznego jest konstytucyjnie dopuszczalne