22 października 2000 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wziął udział wraz z Małżonką w uroczystościach milenijnych w Kołobrzegu. Po nabożeństwie jubileuszowym w Bazylice Mniejszej celebrowanym przez nuncjusza apostolskiego w Polsce arcybiskupa Józefa Kowalczyka, z udziałem Prymasa Józefa Glempa, w Hali Millenium w Kołobrzegu odbyła się uroczysta sesja Rady Miejskiej. Wśród zaproszonych gości byli Marszałek Sejmu Maciej Płażyński, przedstawiciele Episkopatu Polski z Arcybiskupem Henrykiem Muszyńskim na czele, posłowie i senatorowie, przedstawiciele władz państwowych i samorządowych, m.in. Prezes NBP Hanna Gronkiewicz-Waltz, Podsekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP Edward Szymański. Zwracając się do uczestników sesji, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski powiedział: Spotykamy się dzisiaj w szczególnej chwili. Spotykają się ze sobą przeszłość i przyszłość. Historia zatacza ogromne koło. W tej milenijnej uroczystości splatają się dzieje miasta i dzieje Polski - a zarazem wizja tego, co temu miastu i Polsce obiecuje wiek XXI. Kołobrzeg, jedno z najstarszych polskich miast, sięgające swymi korzeniami aż szóstego wieku, wpisany jest w wydarzenie, które wprowadziło Polskę do europejskiej wspólnoty. Kiedy tysiąc lat temu, na Zjeździe Gnieźnieńskim Bolesława Chrobrego i Ottona III ogłoszone zostały postanowienia o utworzeniu w Polsce pierwszych prowincji kościelnych - obok biskupstw w Krakowie i we Wrocławiu powstało również biskupstwo w Kołobrzegu. Świadczy to, że Kołobrzeg był już wówczas ośrodkiem o wielkim znaczeniu. Historia dała mu ten przywilej, że powiązała Kołobrzeg z początkami polskiej suwerenności i z budową podwalin zjednoczonej Europy. To wielkie wyróżnienie. Wyróżnienie, które szczególnie dzisiaj wszystkich zobowiązuje. Historia Kołobrzegu jest złożona i barwna. Była tu najstarsza w Polsce warzelnia soli, był znaczący port i ośrodek handlowy; twierdza i sławne uzdrowisko. Przynależał Kołobrzeg do państwa polskiego, do Księstwa Pomorskiego, do Brandenburgii, Prus i Niemiec. Był również członkiem Hanzy. Na przestrzeni wieków, oprócz języka polskiego rozbrzmiewał tu język zachodnich Słowian, a także niemiecki, szwedzki, duński, rosyjski. Losy wielu narodów i kultur zapisane są w pamiątkach tego miasta, tak tragicznie dotkniętego zniszczeniami podczas II wojny światowej. Od ponad pół wieku Kołobrzeg znów jest polski. Jego polskość nie wynika tylko z położenia w polskich granicach. Polskością przesiąknięty jest dzień powszedni tego miasta. A jednocześnie - dzisiejszy Kołobrzeg potrafi cenić całe swoje historyczne dziedzictwo. Wydobywa z tradycji wszystkie najlepsze wątki, chlubi się nimi, nawiązuje do nich w swoich planach i ambicjach. Okazuje wrażliwość wobec pamięci innych narodów - jak świadczą o tym kołobrzeskie lapidaria. Otwarty jest na bałtyckich sąsiadów, na regionalną i europejską współpracę. Chcę dzisiaj wyrazić Wam, Szanowni Państwo - całej kołobrzeskiej społeczności, władzom miasta i wszystkim mieszkańcom - moje wielkie uznanie i podziw za to, jak mądrze, wrażliwie odczytujecie przeszłość i za to, z jaką energią, pomysłowością budujecie tutaj swoją przyszłość. Tak jak kiedyś, Kołobrzeg znów wiele znaczy na mapie Polski i nad Bałtykiem. Odżyła sława tego uzdrowiska, ściągają tu rzesze turystów i kuracjuszy, także z zagranicy, z Niemiec i Skandynawii. Prognozy gospodarcze uznają Kołobrzeg za jedno z najbardziej perspektywicznych miast w Polsce pod względem rozwoju inwestycji. Prestiż Kołobrzegu rośnie także dzięki współpracy z innymi europejskimi miastami, których przedstawiciele są tu dziś z nami. Wiem, że tętni tutaj życie kulturalne. W Kołobrzegu odbywa się wiele cyklicznych imprez międzynarodowych, festiwali i sympozjów, a ostatnio Wasze miasto stało się miejscem ogólnopolskiego spotkania z poezją Zbigniewa Herberta. Kołobrzeg staje się jedną z najciekawszych wizytówek regionu zachodniopomorskiego - ziemi, która ma tak fascynującą historię i tak imponujące dokonania, dawniejsze i te obecne, wpisane w sukcesy niepodległej i demokratycznej Trzeciej Rzeczypospolitej. Z radością i wielką satysfakcją objąłem patronat nad obchodami kołobrzeskiego milenium. Przesłanie, jakie płynie z historii tego miasta, z jego współczesnego dorobku i z rysujących się przed Kołobrzegiem perspektyw - jest ważne i pouczające dla całej Polski; dla Polski, która określa swoją tożsamość i buduje swoją pozycję w jednoczącej się Europie, w integrującej się Europie. Jest także inny, bardziej osobisty powód, że przyjąłem ten patronat z radością. Dobrze, Drodzy Państwo, ten powód znacie. Czuję się człowiekiem tej ziemi, urodziłem się i wychowałem niedaleko stąd, w Białogardzie. Kołobrzeg to jest miasto mojego dzieciństwa i młodości. Pamietam je jako bardzo zniszczone. Dlatego tak osobiście włączam się w ten jubileusz, dlatego chcę jako prezydent Rzeczypospolitej Polskiej złożyć wszystkim mieszkańcom ziemi kołobrzeskiej, tego miasta i kołobrzeskiej diecezji najlepsze życzenia. Oby XXI wiek, w który niedługo wkroczymy, był dla Was czasem jak najpomyślniejszym. Niech przyniesie Wam sukcesy, dumę z rozwoju miasta, spełnienie waszych życiowych dążeń, szczęście i radość w waszym rodzinom. Składam wszystkim Państwu pozdrowienia - i życzę, by Kołobrzeg i Polska umiały dobrze wykorzystać wielką dziejową szansę, jaka otwiera się przed nami w zjednoczonej Europie. Podczas uroczystości Prezydent RP na podstawie art. 138 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz ustawy o orderach i odznaczeniach nadał ordery zasłużonym mieszkańcom Kołobrzegu. Za wybitne zasługi dla rozwoju Kołobrzegu i działalność na rzecz społeczności lokalnej, odznaczeni zostali: * Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski - Hieronim Kroczyński, Stanisław Potocki, Zenon Stein, Zbigniew Szymański * Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski - Andrzej Lepczyński, ks. Józef Słomski, Stanisław Tomczak.