12 września 2000 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, Aleksander Kwaśniewski wziął udział w uroczystym otwarciu V Światowego Kongresu "Kształcenie i dokształcanie inżynierów na potrzeby XXI wieku", odbywającego się w dniach 12 - 14 września br. w Warszawskim Domu Technika. Zwracając się do uczestników Kongresu, Prezydent RP powiedział: "Z zadowoleniem przyjąłem zaproszenie na uroczyste otwarcie obecnego Kongresu. Jestem niezmiernie rad, że na miejsce odbywającego się po raz pierwszy w Europie światowego forum poświęconego kształceniu i doskonaleniu inżynierów na potrzeby XXI wieku wybrana została właśnie Polska. Traktuję to jako dowód uznania i wysokiej oceny dorobku gospodarza tego spotkania - Federacji Stowarzyszeń Naukowo - Technicznych NOT oraz jej szczególnego zaangażowania w proces kształcenia w naszym kraju kadry technicznej i promowania nowoczesnych osiągnięć nauki i techniki. To zaszczytne wyróżnienie jest zarazem symbolicznym ukłonem oddanym całemu środowisku polskich inżynierów, które może być dumne ze swojej bogatej tradycji i osiągnięć. Z wielkim szacunkiem i podziwem wspominam tu wszystkich, którzy mieli ogromny udział w modernizacji i rozbudowie gospodarki po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku. Oto bowiem w ciągu zaledwie dwudziestu lat udało nam się nie tylko z ziem trzech zaborów stworzyć sprawny organizm państwowy, ale też uruchomić poważne inwestycje przemysłowe, energetyczne i komunikacyjne. Kolejnym, wielkim egzaminem dla ocalałych z drugiej wojny światowej naszych inżynierów i techników była odbudowa kraju ze zniszczeń wojennych. Ci ludzie wnieśli olbrzymi wkład w rozwój polskich uczelni i szkół technicznych. I chociaż przez długie dziesięciolecia dysponowały one jedynie ograniczonymi możliwościami badawczymi i technicznymi, to dzięki wspaniałym pedagogom wiele z nich potrafiło utrzymać wysoki poziom kształcenia, zapewniając swoim absolwentom dobre przygotowanie zawodowe. Zapoczątkowany przed jedenastoma laty proces transformacji gospodarczej postawił przed tym środowiskiem ważne wyzwania. Dokonujące się przemiany przyniosły bowiem ze sobą, obok wielu pozytywnych przeobrażeń, także nieznane dotąd zjawisko - bezrobocie. Jestem bardzo zaniepokojony sytuacją, że tak liczna grupa inżynierów i techników w wyniku restrukturyzacji i prywatyzacji utraciła pracę. Brak zatrudnienia dla ludzi mających tak wysokie kwalifikacje zawodowe jest nie tylko problemem społecznym. To również ogromna strata dla państwa, które nie potrafi właściwe zagospodarować własnego intelektualnego potencjału. Moje szczególne obawy budzi obecność bezrobotnych wśród młodych absolwentów politechnik i szkół technicznych, którzy nie mogą znaleźć pracy w obranym przez siebie zawodzie. Opóźnia to znacznie ich start życiowy, jest źródłem frustracji, zmniejsza efektywność nauczania publicznego. Prywatyzacja i modernizacja gospodarki nie może prowadzić do obniżenia prestiżu zawodu inżyniera, jego degradacji. W odpowiednio wykorzystanej kadrze inżynierskiej drzemią bowiem ogromne możliwości twórcze. Dynamiczny postęp, jaki dokonał się w XX wieku możliwy był dzięki rozwijającej się na nie spotykaną skalę nauce i technice. Miało to i ma nadal potężny wpływ na wiele innych dziedzin. Kraje, które mogą poszczycić się wysoką kulturą techniczną znajdują się w czołówce technologicznego rozwoju, osiągają wysoki standard życia swoich obywateli, odgrywają wiodącą rolę w wielkim, cywilizacyjnym wyścigu. Dlatego w interesie państwa leży, by ten cenny kapitał, jakim jest środowisko naukowo - techniczne był właściwie zagospodarowany, by jego głos w sprawach społeczno - zawodowych był nie tylko słyszany, ale i doceniany. Czas nie stoi w miejscu. Przed nami trzecie tysiąclecie. Zbliżający się XXI wiek przynosi kolejne wyzwania. Stawia też przed Państwem nowe wymagania, determinowane dokonującymi się w szybkim tempie przemianami społeczno - gospodarczymi i coraz bardziej zaawansowanymi osiągnięciami naukowymi. Współczesny inżynier powinien być do nich dobrze przygotowany. Powinien umieć wykorzystać w praktyce zarówno wyniki eksperymentów jak i najnowsze technologiczne zdobycze, nie czuć się zagubionym na styku wielu różnych dziedzin. Aby tak się stało potrzebne jest doskonalenie modelu edukacji inżynierskiej. Konieczne jest wyjście w procesie kształcenia poza wąską specjalistyczną wiedzę i poszerzenie jej o niekiedy odległe od techniki obszary z zakresu humanistyki, ekonomii, czy marketingu. Niezbędne jest także ułatwienie pedagogom i wykładowcom technicznych szkół i uczelni dostępu do nowoczesnych technik informacyjnych i najlepszych metod aktywnego szkolenia. Jestem pewien, że V Światowy Kongres dokonując diagnozy obecnych metod kształcenia i doskonalenia zawodowego, wskaże jednocześnie kierunki niezbędnych zmian w systemie edukacji inżynierów. Udział w obradach przedstawicieli z czterech kontynentów świadczy, iż do tej problematyki przywiązuje się w świecie coraz większą wagę. Zależy mi na tym, by również w Polsce ta problematyka znalazła właściwe zrozumienie i wsparcie. Nasz kraj już niebawem stanie się pełnoprawnym członkiem Unii Europejskiej. Zobowiązuje nas to do wypracowania takiego systemu edukacji technicznej, który sprostałby unijnym wymaganiom. Który nadążałby za globalizacją, postępem technologicznym i dokonującymi się na rynku pracy zmianami. Moim życzeniem byłoby także, aby dorobek Kongresu i przyjęte na nim kierunki działań w edukacji kadr technicznych, wzbudziły zainteresowanie przyszłych pracodawców, którym powinno zależeć na zatrudnianiu jak najlepiej przygotowanych inżynierów, mających nie tylko wysokie kwalifikacje zawodowe, ale potrafiących stawić czoła wyzwaniom czasu. Życzę uczestnikom i organizatorom Kongresu, by spełnił on ich oczekiwania. Jestem przekonany, że takie spotkanie będąc płaszczyzną wymiany doświadczeń i najnowszych trendów w dziedzinie edukacji technicznej, sprzyja jednocześnie zacieśnianiu międzynarodowej współpracy, przyczynia się do podnoszenia poziomu wykształcenia w szkolnictwie technicznym. Wszystkich Państwa jak najserdeczniej pozdrawiam. Wszystkim gościom życzę jak najmilej wspominanego pobytu w Warszawie, a wszystkim uczestnikom Kongresu pomyślności". Kongresy Światowej Federacji Organizacji Inżynierskich (WFEO) organizowane są co trzy lata. Miejscem spotkań są kraje, będące reprezentantami poszczególnych kontynentów. Do tej pory kongresy WFEO odbyły się w Azji (Królestwo Nepalu - Katmandu), Ameryce Środkowej (Kuba - Hawana), Afryce (Egipt - Kair), Australii (Sydney).