Halo, Halo - Tu mówi Warszawa - Tak się zaczęło 75 lat temu i Polskie Radio stało się częścią nie tylko naszej historii, ale naszej codzienności. Dziś jest okazja, aby w imieniu słuchaczy, którzy przez tyle lat, przez tyle pokoleń są wraz z Polskim Radiem, podziękować wszystkim, którzy rozpoczęli tę działalność przed trzema ćwierćwieczami. I powiedzieć: halo, halo, tu słuchacze, dziękujemy Wam. Dziękujemy Polskiemu Radiu za wszystko, czego dokonało przez ten czas. Był okres pionierski, był okres heroiczny - trzydziestego dziewiątego roku, dramat kiedy Polskie Radio umilkło i było widomym znakiem, że oto przestaje istnieć polskie państwo okupowane, zniewolone. A jednak wolne, wolne siłą ducha i czynem zbrojnym ludzi. Było Radio "Błyskawica", które towarzyszyło Powstaniu Warszawskiemu. I było później radio odradzającej się Polski, po 1945 roku. To było radio, które było zawsze z nami przekazując wiadomości dobre, złe i nawet bardzo tragiczne. Ale przede wszystkim to radio, które chciało uczyć nas, które pozwalało poznawać nam polską kulturę, które stworzyło wielki Teatr Polskiego Radia, uczyniło dostęp do polskiej poezji, to radio które było obecne podczas największych wydarzeń sportowych. Radio, które było również rozrywką, było wspaniałą muzyką, tą na najwyższym filharmonicznym i symfonicznym poziomie i tą codzienną, którą także cenimy i pamiętamy - muzyką rozrywkową. To właśnie Polskie Radio, które nie tylko było stale obecne, ale stało się częścią naszego życia, naszą rodziną. Za to, po 75 latach istnienia Polskiego Radia, chcę wyrazić moje słowa podziwu, podziękowań i powiedzieć Państwu, że dzisiaj przeżywałem szczególne wzruszenie, kiedy mogłem uhonorować symbolicznie, wysokimi państwowymi odznaczeniami tak wspaniałych ludzi, jak Stefania Grodzieńska, Zofia Rysiówna, Sławomir Szof, Jerzy Markuszewski i młode pokolenie: Monika Olejnik i wielu innych, którzy przez te trzy ćwierćwiecza tworzą historię Polskiego Radia. Kiedy myślę, jak to było możliwe, że wobec nowych mediów, wobec nowych środków przekazu, radio jest obecne, i nie tylko nie boi się tej konkurencji, ale - jestem przekonany - że w tej konkurencji czuje się mocne, to stwierdzam, że fenomen polega tym, że wiele mediów chce zawładnąć człowiekiem a radio chce ludziom pomóc. Chce być obok każdego z nas w chwili gdy chcemy wiedzieć jaka jest pogoda, co się wydarzyło, jak myśleć o niektórych sprawach, jak odpocząć, jak być sobą. Radio od początku swojej misji stara się ludziom pomagać. Jesteśmy Wam za to z całego serca wdzięczni. Dziękuję wszystkim, którzy od początku istnienia Polskiego Radia byli z nim związani. Dziękuję weteranom, seniorom. Dziękuję obecnie pracującym w Polskim Radio, dziękuję wszystkim Państwu, którzy tak wiele wysiłku włożyli, aby to radio na przełomie wieków mogło być silne, słuchane i spotykające się z tak dużym społecznym zaufaniem. Radio Polskie jest jedną z tych instytucji, wobec których nawet Prezydent musi zachować należytą skromność, bo to Radio jest bardziej popularne. Składam wszystkim Państwu najlepsze życzenia, pomyślności w kolejnych dekadach, w kolejnych ćwierćwieczach. Życzę jak najwięcej satysfakcji słuchaczom Polskiego Radia. I kończę taką myślą: bardzo naturalne i codzienne jest wśród nas pytanie: co słychać? I często nie bardzo wiemy jak tu odpowiedzieć. A przecież odpowiedź jest jedna, prawdziwa, mądra. Co słychać? Słychać Polskie Radio. I niech tak już zostanie.