Spotykamy się dziś w przededniu dorocznego święta górniczego stanu - tradycyjnej ?Barbórki?. Jest to i powinna być zawsze szczególna okazja do spotkania górników z osobami kierującymi Państwem. Spośród wielu zaproszeń, które napłynęły do mnie ze środowisk górniczych, wybrałem to - z Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego. Po pierwsze dlatego, że właśnie w tym roku świętujecie 90 rocznicę utworzenia służb Ratownictwa Górniczego na ziemiach polskich, a ponadto zobowiązałem się do takiego spotkania podczas wizyty w Pałacu Prezydenckim w Warszawie górników i ratowników, po tragicznych ubiegłorocznych wydarzeniach w Kopalni ?Zabrze - Bielszowice?. Spotkanie z rodzinami górników, którzy zginęli podczas akcji w tej kopalni, i z tymi z Was, którzy bohatersko, z pełną determinacją i do końca walczyli o życie swych kolegów uwięzionych przez siły przyrody w kopalnianych chodnikach - było dla mnie wielkim, niezapomnianym przeżyciem. Ratownicy słusznie nazwani są arystokracją górniczą. Do tej służby trafiają najlepsi i najsprawniejsi - bowiem taka musi być sprawność i kompetencja zawodowa tych, którzy podejmują działania w chwilach najtrudniejszych. Jesteście przedstawicielami górniczego zawodu, który po II wojnie światowej tworzył podstawy odbudowy gospodarczej Państwa Polskiego. Nie wolno tego zapominać. Jest to dług za ciągnięty wobec Was przez całe społeczeństwo. Dziś jesteście środowiskiem zawodowym, które samodzielnie i z pełną determinacją podjęło ogromne wyzwanie zreformowania swoich miejsc, zakładów pracy i przystosowania polskiego górnictwa do nowych warunków ekonomicznych. Jest to wielkie, trudne i odpowiedzialne wyzwanie. Jak powszechnie wiadomo sytuacja ekonomiczna w Polsce jest bardzo złożona. Równocześnie górnictwo Polsce jest nadal potrzebne - trudno sobie bowiem wyobrazić najszerzej pojętą naszą gospodarkę bez węgla kamiennego i brunatnego, bez miedzi, rud, surowców chemicznych, surowców budowlanych. Te materiały i surowce są efektem Waszej pracy i za to Wam należą się słowa szacunku i najwyższego uznania. We wszystkich działaniach związanych z konieczną restrukturyzacją górnictwa możecie liczyć na moje wsparcie. Jestem przekonany, że postępujecie prawidłowo łącząc twarde wymogi ekonomii z rzeczywistością społeczną, skomplikowaną - zwłaszcza tu w województwie katowickim. Cieszy mnie to, iż mimo prowadzonej konsekwentnie od trzech lat restrukturyzacji gospodarki, w Waszym regionie bezrobocie nie rośnie, a maleje. Odbywa się to bez szczególnych konfliktów społecznych, zaś bezpośrednio związani z tymi działaniami ludzie - w odróżnieniu od wielu polityków -wykazują cierpliwość i zaufanie do realizowanego programu przekształceń polskiego górnictwa. Proces ten trwa i musi trwać jeszcze przez lata. Tak było i jest w całej Europie, która przez dziesięciolecia zmienia swoje oblicze gospodarcze. Przed kilkoma miesiącami miałem okazję odwiedzić Centralną Stację Ratownictwa Górniczego i bliżej zapoznać się z problematyką funkcjonowania systemu ratowniczego w Polsce, oraz koniecznością integracji służb ratowniczych. Było to tuż po wielkiej powodzi, w walce z którą, z takim poświęceniem i dużą skutecznością uczestniczyli także zastępy ratowników górniczych. W czasie tamtego spotkania podpisany został akt powołania ?Fundacji Rodzin Górniczych?. Mam uczucie dumy, że jestem jednym z pośród wielu - obecnych tu także dzisiaj spotkaniu współzałożycieli tej Fundacji, która - po załatwieniu niezbędnych formalności - rozpocznie niebawem swoją działalność. Ma się ona szczególnie interesować rodzinami osieroconymi przez górników, którzy zginęli wykonując swoją, przecież tak niebezpieczną, pracę. Fundacja wspomagać będzie szczególnie kształcenie dzieci z takich rodzin. Po tej wizycie od Dyrektora Zygmunta Kajdasza otrzymałem bardzo interesujący dokument sygnalizujący potrzebę nowych uregulowań prawnych, dotyczących działania szeroko pojętych służb ratowniczych. Poleciłem odpowiednim służbom w mojej Kancelarii prowadzenie w tej sprawie dalszych prac analitycznych i koncepcyjnych, które w efekcie mogłyby doprowadzić do opracowania projektu nowej ustawy ratowniczej. Stanowiłaby ona istotne uzupełnienie projektów ustaw w zakresie bezpieczeństwa państwa, które ostatnio - w drodze inicjatywy ustawodawczej Prezydenta Rzeczypospolitej - przekazałem do Sejmu. Przyjmijcie ode mnie serdeczne gratulacje z okazji Waszego pięknego jubileuszu 90-lecia. To okres, w którym ratowaliście setki istnień ludzkich, sławiąc równocześnie dobre imię polskiego ratownictwa górniczego także poza granicami kraju! Przekazuję również moje najwyższe słowa szacunku weteranom pracy górniczej, rodzinom górniczych, oraz wszystkim górnikom za to, że dobrze służą Polsce zaś swoją postawą, tworzą wzorce moralne i etyczne, które głęboko osadzone są w tradycji tej śląsko-zagłębiowskiej ziemi i mogą być wzorem dla całego kraju. Przyrzekam być z Wami zawsze i stanowić oparcie dla Was i Waszych rodzin w chwilach dla Was najtrudniejszych. Chcę i będę z Wami nie tylko w dniu Waszego święta, ale także w dniach Waszego górniczego trudu. /wersja podstawowa - sprawdzić z tekstem wygłoszonym/