Menu rozwijane

02 kwietnia 1998
Szanowny Panie Prezydencie,Panie i Panowie! Serdecznie witamy Pana w Warszawie, Panie Prezydencie. Jest dla nas wielką satysfakcją, że swoją pierwszą wizytę zagraniczną składa Pan właśnie w Polsce. Odbieramy to jako kolejny dowód dobrej współpracy i życzliwego sąsiedztwa Litwy i Polski, Litwinów i Polaków. Półtora miesiąca temu, w Wilnie, miałem okazję rozmawiać z Panem jako z Prezydentem - Elektem. Zbieżność naszych poglądów co do zasadniczych celów polsko-litewskiego partnerstwa pomyślnie wróży rozwojowi naszej współpracy. Sąsiedztwo Polski i Litwy oraz współdziałanie w kwestiach regionalnych i europejskich wyróżnia się tym, że jest nie tylko dobre, ale że ciągle, wspólnym wysiłkiem, staje się coraz lepsze. Szanowni Państwo, Polska widzi Litwę jako strategicznego partnera. Nie ma bezpieczeństwa Polski w oderwaniu od bezpieczeństwa Litwy. Współpraca naszych krajów przyczynia się do umacniania stabilności w regionie. Jest jednym z czynników decydujących o powodzeniu integracji europejskiej. Pomaga wykorzystywać szanse rozwoju cywilizacyjnego, jakie stworzył nam przełom historii. Niedługo minie czwarta rocznica podpisania traktatu między naszymi państwami. To tylko cztery lata - a jak wiele udało się dokonać. Łączy nas współpraca gospodarcza, kulturalna, badawcza i wojskowa. Działa Komitet Konsultacyjny Prezydentów Polski i Litwy. W Zgromadzeniu Poselskim spotykają się reprezentanci polskiego i litewskiego parlamentu. Funkcjonuje Rada do spraw Współpracy między Rządami obu krajów. Teraz zaś obraduje Polsko - Litewskie Forum Samorządowe. Warszawa i Wilno podpisały umowę o współpracy. Litwinów i Polaków łączą dobre codzienne kontakty, interesy i przyjaźnie. Istotne są również inicjatywy, jakie wspólnie podejmowaliśmy z myślą o bezpieczeństwie i stabilności Europy Środkowo - Wschodniej. Przypomnę tylko wspólne oświadczenie prezydentów Litwy, Polski i Ukrainy w sprawie sytuacji na Białorusi oraz wileńską konferencję międzynarodową z września ubiegłego roku. Jestem pewien, że nasze współdziałanie przyniesie dalsze, dobre owoce - sprawy naszego regionu, rozwoju współpracy środkowoeuropejskiej i bałtyckiej, sytuacja w Rosji, na Białorusi i Ukrainie, w sposób oczywisty pozostają w polu naszego żywego zainteresowania. Panie Prezydencie, Panie i Panowie, W Europie dokonują się dzisiaj dwa doniosłe procesy. Jesteśmy w toku rozszerzania NATO i otwierania się Unii Europejskiej na nowe kraje członkowskie. Wymienia się konkretne daty, określające przyjęcie nowych państw do tych struktur. Stanowisko Polski jest jasne i niezmienne: proces rozszerzania NATO i proces integracji europejskiej muszą być kontynuowane. Przyjęcie nowych członków nie może być finałem, ale stanowić musi początek kolejnego etapu. Tak mówi Polska dzisiaj i tak mówić będzie w przyszłości, gdy stanie się uczestnikiem Sojuszu Północnoatlantyckiego oraz Unii Europejskiej. Litwa może w pełni liczyć na nasze poparcie. Świadectwem naszych intencji jest to, że zdecydowanie popieramy zbliżające się przystąpienie Litwy do CEFTA. Będzie to, jak sądzimy, istotny krok na drodze Litwy do Unii Europejskiej. Również nasza współpraca militarna i formowanie wspólnego batalionu sprzyjają przyszłemu członkostwu Litwy w NATOwskim systemie bezpieczeństwa. Panie Prezydencie Dzisiejsze stosunki polsko - litewskie są najlepsze w całej swej historii. Nasze wspólne dzieje były skomplikowane i pełne meandrów. Może właśnie dlatego, po obu stronach, pojawiała się czasem skłonność do uproszczeń w ocenach i żywotność stereotypów. Dzięki wspólnym staraniom udaje nam się je przezwyciężać. Myśląc przede wszystkim o przyszłości, wychodzimy sobie naprzeciw. Pozwolę sobie powtórzyć to, co powiedziałem o stosunkach polsko - litewskich podczas uroczystości 80-lecia niepodległości Litwy: Jesteśmy przyjaciółmi, którzy nauczyli się nawzajem słuchać i rzeczowo rozmawiać o swoich oczekiwaniach. Partnerstwo i przyjaźń polsko - litewska są przykładem porozumienia w duchu europejskich wartości. Standardy europejskie wyznaczają ramy dla uregulowania różnych kwestii, o których, teraz i w przyszłości, Litwa i Polska będą rozmawiać. Panie Prezydencie - w wyzwaniu, przed jakim wspólnie stoimy, Polska widzi w Panu znakomitego partnera i sprzymierzeńca. Pańskie doświadczenie, Pańska życiowa postawa, znajomość praktyki politycznej i administracyjnej, budzą szacunek i optymistycznie kreślą obraz naszej przyszłej współpracy. Partnerstwo Orła i Pogoni jest wspólnym sukcesem, który potrzebuje dalszego ciągu. Pragnę wznieść toast: - za zdrowie Pana Prezydenta Republiki Litewskiej i Jego najbliższych, - za pomyślność Litwy i Litwinów, - za przyjaźń i współpracę naszych państw i narodów w jednoczącej się Europie! Toast prezydenta Republiki Litewskiej Valdasa Adamkusa wzniesiony podczas uroczystego śniadania wydanego przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Pragnę serdecznie podziękować za możliwość odwiedzenia Państwa gościnnego kraju, za ciepłe przyjęcie i uwagę okazaną wobec mnie i całej delegacji litewskiej. Staje się już piękną tradycją, że przywódcy naszych krajów za kraj swojej pierwszej wizyty zagranicznej obierają kraj sąsiada, z którym łączy nas nie tylko wielowiekowa wspólna historia. Muszę przyznać, że byłem dzisiaj mile zaskoczony, kiedy naocznie się przekonałem, iż ślady naszej wspólnej historii są żywe w tym mieście. Okazuje się, że Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej rozlokowało się kilka kroków od ulicy Litewskiej, zaś Ambasada Litewska w Warszawie znajduje się nieopodal Placu Unii Lubelskiej. Z przyjemnością wspominam nasze spotkanie w Wilnie w czasie Pańskiej wizyty z okazji uroczystych obchodów 80-tej rocznicy niepodległości Republiki Litewskiej. Cieszę się, że mogę znów spotkać się z Panem - tym razem w Warszawie. Mam nadzieję, że nasze więzi osobiste będą równie dobre i serdeczne, jak te które łączyły Pana z Prezydentem Algirdasem Brazauskasem. Pragnę Pana zapewnić, że jestem gotów kontynuować tę piękną tradycję współpracy przywódców naszych państw. Cieszy mnie bardzo iż współpraca litewsko-polska w ostatnich latach niezwykle się poszerzyła, A najważniejsze, że kontakty między przedstawicielami Litwy i Polski są życzliwe i serdeczne, stwarzające warunki do rzeczowego omawiania problemów najbardziej aktualnych dla obu państw, dodające impulsu do jeszcze bliższych więzi międzyludzkich po obu stronach granicy, która w niedalekiej przyszłości powinna stać się na mapie zjednoczonej Europy raczej symboliczną linią między dwoma państwami Unii Europejskiej. Nie chciałbym, by słowa moje sprawiały wrażenie, że w stosunkach naszych osiągnięto już pułap i wszystkie problemy są rozstrzygnięte. W sposób bardziej intensywny możnaby poszerzać więzi gospodarczo-handlowe, współpracę w dziedzinie obronności, wymiaru sprawiedliwości, kultury. Powinniśmy wspólnie poświęcić więcej uwagi wzajemnemu poznawaniu się i lepszemu zrozumieniu obu narodów, bardziej bliskim kontaktom między zwykłymi obywatelami Litwy i Polski oraz organizacjami pozarządowymi. Panie Prezydencie Mnie samemu przyszło niejedno dziesięciolecie mieszkać z dala od Ojczyzny i z doświadczeń osobistych wiem, co oznacza bycie oddzielonym od korzeni ojczystych. Toteż bardzo dobrze rozumiem i są mi bliskie problemy związane z zachowaniem tożsamości narodowej osób z różnych przyczyn zamieszkałych poza krajem. Wiem, że litewska mniejszość narodowa w Polsce i polska mniejszość narodowa na Litwie stykają się z pewnymi trudnościami, które wszelako nie są tak wielkie abyśmy nie mogli ich wspólnie przezwyciężyć. Potrzeba na to tylko jeszcze nieco czasu. Litwa podobnie jak Polska dąży do członkostwa w strukturach europejskich i euroatlantyckich. Wspólnie możemy wiele i od nas zależy jak będą wyglądały Litwa i Polska w Europie XXI wieku. Panie Prezydencie, pragnę wnieść toast za Pańskie zdrowie, za przyszłość naszych państw, za dobrobyt Polaków i Litwinów.