Menu rozwijane

28 listopada 1997
W dniach 27-28 listopada br. przebywa w Polsce na zaproszenie prezydenta RP Aleksandra KWAŚNIEWSKIEGO, prezydent Republiki Kazachstanu Nursułtan NAZARBAJEW. Program wizyty przewiduje m.in.: PIĄTEK, 28 listopada br. godz. 09:25 - Stare Miasto, Zamek Królewski - zwiedzanie godz. 11:15 - Sejm RP - spotkanie z marszałkiem Sejmu RP godz. 11:45 - Senat RP - spotkanie z marszałkiem Senatu RP godz. 12:30 - Pałac Prezydencki /Sala Kolumnowa/ - śniadanie oficjalne wydane przez prezydenta RP na cześć prezydenta RK godz. 14:35 - Grób Nieznanego Żołnierza - ceremonia złożenia wieńca godz. 15:15 - Belweder - wizyta prezesa Rady Ministrów J. Buzka godz. 16:00 - Uniwersytet Warszawski /Pałac Kazimierzowski/ - wystąpienie prezydenta RK, prezentacja książki "U progu XXI wieku" autorstwa prezydenta N. Nazarbajewa godz. 18:00 - Pałac Prezydencki /dziedziniec/ - ceremonia oficjalnego pożegnania -------------------------------------------------------------------------------- TOAST PREZYDENTA RP WYGŁOSZONY 28 LISTOPADA br. PODCZAS OFICJALNEGO ŚNIADANIA WYDANEGO NA CZEŚĆ PREZYDENTA REPUBLIKI KAZACHSTANU NURSUŁTANA NAZARBAJEWA /tekst wygłoszony/ Jest nam bardzo miło gościć w Polsce Pana Prezydenta Republiki Kazachstanu Nursułtana Nazarbajewa. Witam Pana serdecznie, Panie Prezydencie, oraz wszystkich przedstawicieli kazachstańskiej delegacji. Oba nasze kraje łączą tradycje z przeszłości, życzliwość i wzajemne zrozumienie, ale a także, a może to najważniejsze dobre perspektywy na przyszłość. Z wielką satysfakcją przyjmujemy wizytę Pana Prezydenta w Warszawie. Otwiera ona nowy etap w historii stosunków pomiędzy naszymi niepodległymi państwami. Republika Kazachstanu należy do pierwszej dziesiątki największych krajów na Ziemi. Pod Pańskim przywództwem, Panie Prezydencie, Kazachstan ugruntował swą samodzielność polityczną, kroczy drogą rozwoju i osiąga sukcesy, które przyciągają uwagę świata. Wiemy, jak trudna była kazachska historia, szczególnie w wieku dwudziestym. Na własnej ziemi naród kazaski cierpiał prześladowania; dotknęły go także zniszczenia poczynione w środowisku naturalnym. Tym większy podziw budzą osiągnięcia niepodległego Kazachstanu: autorytet na arenie międzynarodowej, stabilność wewnętrzna, reformy gospodarcze. Znaczenie Kazachstanu daleko wykracza poza region środkowo azjatycki. Zasoby kazachstańskich bogactw naturalnych wywierają i będą wywierały wpływ na stan gospodarki światowej. Polska dokonując od 1989 roku intensywnych przemian ustrojowych i gospodarczych osiągnęła już wiele sukcesów i zdobyła wiele doświadczeń, potrafi docenić wysiłek władz i mieszkańców Waszego kraju. Kazachstan jest ważnym podmiotem stosunków międzynarodowych, aktywnym członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie. Polsce przypada zaszczyt przewodnictwa w OBWE w roku 1998. Będziemy mieli wówczas okazję podkreślić, jak wielkie znaczenie przywiązujemy do rozwoju wszechstronnej współpracy między wszystkimi krajami tej organizacji, jak potrafimy rozwiązywać istniejące konflikty środkami pokojowymi i ugruntowywać pokój i bezpieczeństwo. Podobne przesłanki towarzyszą polskim dążeniom do uczestnictwa w Unii Europejskiej i NATO. Te decyzje, te fakty wierzymy, że nastąpią już niebawem. Z uwagą i sympatią odnosimy się do międzynarodowych inicjatyw Kazachstanu, dotyczących Azji Środkowej, które służą umacnianiu niezależności politycznej młodych państw tego regionu. Kazachstan w istotny sposób włączył się również w proces rozbrojenia oraz likwidowania napięć i zagrożeń poprzez rezygnację z posiadania broni jądrowej. Świadczyło to o wielkiej odpowiedzialności. Decyzję tę Polska i cały świat przyjął z dużym uznaniem. Wiemy, jak znaczące są w tych dziedzinach osobiste zasługi Pana Prezydenta Nursułtana Nazarbajewa i w obecności znamienitych gości składam Panu za to słowa szacunku. Kazachstan - kraj geograficznie od Polski odległy - jest nam jednocześnie bliski i wpisany w polskie losy. To na Waszą ziemię przybywali polscy zesłańcy, których za działalność patriotyczną kierowały tam represje carskich władz. A potem - w latach trzydziestych i czterdziestych XX wieku - odbywały się przesiedlenia na masową skalę. Setki tysięcy osób zostało deportowanych tylko z tego powodu, że byli Polakami. Wdzięczni jesteśmy narodowi kazachskiemu, że przyjmował Polaków - zesłańców jak braci, często dzieląc się z nimi ostatnim kawałkiem chleba. Rzeczypospolita Polska, jest i pozostaje dłużna wobec tych Polaków, żyjących i zmarłych, którzy nie z własnej woli znaleźli się na ziemi Kazachstanu. Myśląc o historii, jesteśmy wdzięczni nie tylko tym Kazachom, którzy pomagali Polakom znosić tragiczny los zesłańca, ale chylimy również czoła przed tymi, którzy polegli na polskiej ziemi w żołnierskich zmaganiach z potęgą hitlerowskich Niemiec. Nad dziejami Polaków w Kazachstanie prowadzone są u nas pogłębione studia. Pokazują one, jak wielu z nich włączyło się w służbę dla dobra nowego kraju. Byli wśród nich lekarze, kartografowie, inżynierowie, nauczyciele i naukowcy. W historii Polski i Kazachstanu na trwałe zapisały się takie postacie jak Adolf Januszkiewicz, Szymon Tokarzewski i Tomasz Zan, czy też - w czasach nam bliższych - Feliks Gross i Jan Witkiewicz. Miło nam, że władze w Ałmaty doceniając zasługi Januszkiewicza dla kultury Kazachstanu nazwały jedną z ulic jego imieniem. W ubiegłym roku ukazało się obszerne dzieło p.t."Polacy w Kazachstanie - historia i współczesność", którego współautorem jest Marek Gawęcki, obecny ambasador RP w Kazachstanie. Ważnym wydarzeniem jest również otwarta w Ałmaty wystawa o dziejach Polaków w Waszym kraju, która stanowi wspólne dokonanie polskich i kazachstańskich naukowców. Duże nadzieje wiążemy z kontaktami i współpracą młodych pokoleń. W obu krajach rośnie wzajemne zainteresowanie i trzeba to wykorzystać. Liczymy również na ożywienie współpracy gospodarczej i tworzenie korzystnych połączeń transportowych i tranzytowych. W przekonaniu, iż ta pierwsza wizyta jest szansą na zbudowanie owocnych kontaktów między Polską a Kazachstanem, wznoszę toast: - za zdrowie Pana Prezydenta Nursułtana Nazarbajewa i jego Rodziny, - za dalsze sukcesy Republiki Kazachstanu, - za przyjaźń i współpracę między naszymi krajami i narodami.