29 października 1999 roku, podczas oficjalnej wizyty Prezydenta RP w Republice Kazachstanu, prezydent Aleksander Kwaśniewski i prezydent Nursułtan Nazarbajew podpisali "Wspólne oświadczenie Prezydenta RP i Prezydenta Republiki Kazachstanu". Przekazujemy treść oświadczenia Rozmowy Prezydentów Aleksandra Kwaśniewskiego i Nursułtana Nazarbajewa dotyczyły sytuacji międzynarodowej, problemów bezpieczeństwa regionalnego i zagadnień dwustronnych. Strony opowiedziały się za dwustronnym i wielostronnym współdziałaniem w ramach Rady Partnerstwa Euroatlantyckiego i NATO-wskiego Programu Partnerstwo dla Pokoju. Strony potwierdziły wolę przestrzegania zasady niedopuszczalności użycia siły lub groźby jej użycia w stosunkach międzynarodowych, jak również wolę rozwoju współpracy w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie oraz innych organizacji międzynarodowych. Opowiedziały się za pokojowym rozwiązywaniem konfliktów, zgodnie z Kartą ONZ i dokumentami OBWE, na bazie poszanowania integralności i nienaruszalności granic państwowych. Obie strony podkreśliły znaczenie wartości demokratycznych, rządów prawa oraz respektowania podstawowych praw człowieka i wolności, w tym praw osób należących do mniejszości narodowych. Ład demokratyczny i gospodarka rynkowa pozostają fundamentem rozwoju współczesnych państw oraz dobrobytu i pomyślności ich obywateli. Czynniki te w rosnącym stopniu decydują także o pogłębieniu klimatu zaufania, umacnianiu stabilności i pokoju w stosunkach międzynarodowych. Strony opowiedziały się za dalszym rozwojem dialogu politycznego, w tym rozwoju międzyparlamentarnych związków na różnych szczeblach i przeprowadzaniem konsultacji na temat zagadnień międzynarodowych i dwustronnych. Potwierdzone zostało zainteresowanie rozwojem współpracy pomiędzy Ministerstwami Spraw Zagranicznych, a także innymi resortami i instytucjami zaangażowanymi w poszerzanie stosunków między Rzeczypospolitą Polską a Republiką Kazachstanu. Strony zadeklarowały wolę istotnego zwiększenia dwustronnej wymiany handlowej, której obecny poziom i struktura nie odpowiadają interesom i możliwościom obu państw. Obaj Prezydenci wyrazili przekonanie, że lepszemu poznaniu i zbliżeniu narodów dobrze służyłby również wzrost wzajemnych kontaktów kulturalnych, naukowo-technicznych i społecznych.