Na zakończenie kilkugodzinnych obrad warszawskiej konferencji w sprawie zwalczania terroryzmu, przedstawiciele reprezentowanych państw przyjęli Plan Działania następującej treści: My, Szefowie Państw Europy Środkowej, Wschodniej i Południowo-Wschodniej, uczestniczący w Warszawskiej Konferencji 6 listopada 2001 roku, zwani w dalszej części dokumentu Uczestnikami, wykazujemy zdecydowaną wolę wzmocnienia i zjednoczenia naszych wysiłków w duchu solidarności ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, innymi członkami Sojuszu Północnoatlantyckiego i wszystkimi innymi, którzy uznają terroryzm międzynarodowy za najpoważniejsze zagrożenie XXI wieku. Zdecydowaliśmy się dać nasze pełne polityczne poparcie dla niniejszego Planu Działania. Uczestnicy omówili proponowane działania i inicjatywy współpracy regionalnej, które mają być podjęte w ramach walki z terroryzmem międzynarodowym. Udzielają poparcia działaniom NATO i Unii Europejskiej, wyrażają wolę i gotowość i zaangażowanie we współpracę. Ponadto ustalili, że zarekomendują swoim Rządom i udzielą zdecydowanego wsparcia następującym inicjatywom i instrumentom (w obszarach wywiadu, współpracy policji, eliminacji źródeł finansowania terroryzmu): 1. Wyrażenie zainteresowania pogłębioną współpracą umożliwiającą szybką i skuteczną wymianę informacji na temat możliwych źródeł międzynarodowego terroryzmu i na temat zagrożenia terrorystycznego, a także lepsze wykorzystanie punktów kontaktowych umiejscowionych przy instytucjach międzynarodowych lub wykorzystanie działalności oficerów łącznikowych; 2. Gotowość przyjęcia i propagowania form i metod walki z terroryzmem międzynarodowym, zgodnie z rozporządzeniami Unii Europejskiej i rezolucjami Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych: a) w dziedzinie ustawodawstwa, instytucji i gospodarki: przyjęcie procedur i instrumentów (zbieżnych lub identycznych z procedurami EUROPOLU, zmierzających do przyjęcia zaleceń Zespołu Zadaniowego ds. Finansów – FATF i Grupy Egmont) w celu zwalczania prania pieniędzy (współpraca pomiędzy wyspecjalizowanymi instytucjami skarbowymi i celnymi), zwalczania przemytu narkotyków (współpraca policji i innych służb państwowych) oraz intensyfikacji współpracy międzynarodowej pomiędzy tymi służbami; b) w dziedzinie wymiany informacji i wywiadu: wzmocnienie dwustronnej i wielostronnej współpracy pomiędzy państwami koalicji antyterrorystycznej. Obok istniejących dwustronnych mechanizmów współpracy, będziemy wspólnie badać i analizować działania terrorystyczne, włączając w to również wspólne gromadzenie, weryfikację i wymianę informacji i danych archiwalnych, przyczyniając się jednocześnie do wypracowania jednolitej definicji „terroryzmu międzynarodowego”. Uczestnicy będą dzielić się swoimi doświadczeniami i wiedzą o krajach i grupach zaangażowanych w międzynarodowy terroryzm; c) w dziedzinie przepływu osób, towarów i informacji: w oparciu o obecne propozycje Unii Europejskiej, wypracowanie jednolitych metod kontroli paszportowej i odprawy celnej (współpraca pomiędzy służbami granicznymi i imigracyjnymi oraz policją), włączając w to ochronę przed nielegalną migracją i przepływem grup ekstremistycznych przez terytoria Państw Uczestników; 3. Poparcie inicjatywy zwołania Konferencji na temat Tolerancji i Kształcenia dla Wielokulturowości. Celem długofalowym Konferencji jest poznanie i koordynacja działalności placówek akademickich i organizacji pozarządowych, które służą krzewieniu tolerancji; 4. Rozpatrzenie możliwości utworzenia Międzynarodowego Instytutu Badań nad Terroryzmem; 5. Uwzględniając istniejące instytucje ONZ i inne, Uczestnicy rozważą ustanowienie Fundacji Pomocy Ofiarom Terroryzmu na Świecie, która może także wspierać badania nad terroryzmem. Będziemy dokonywać wymiany informacji o działaniach Fundacji; 6. Uczestnicy wymienią doświadczenia w zakresie szkolenia jednostek antyterrorystycznych i służb ratowniczych. Biorąc pod uwagę realizowane już obecnie międzynarodowe szkolenia służb antyterrorystycznych, zdecydowaliśmy się rozważyć możliwość utworzenia Centrum Szkoleniowego dla takich jednostek i służb z krajów uczestniczących w Warszawskiej Konferencji. Program Centrum byłby oparty na doświadczeniach wyspecjalizowanych jednostek antyterrorystycznych krajów Euroatlantyckiej Rady Partnerstwa i OBWE. 7. Uczestnicy wdrożą system monitorowania problematyki związanej z terroryzmem międzynarodowym. Wyznaczone osoby i instytucje dokonają przeglądu i będą składać swoim Szefom Państw i odpowiednim władzom regularne sprawozdania o postępach w zwalczaniu terroryzmu międzynarodowego.