Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 59 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 22. 08. 2001 r. zastosował prawo łaski wobec 24 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 35 osób. Informacja statystyczna 1.Postępowanie ułaskawieniowe wobec 5 osób toczyło się na żądanie Prezydenta RP w trybie art. 567§2 kpk. Wobec trzech osób Prezydent RP - zgodnie z negatywnymi opiniami Sądów oraz Prokuratora Generalnego - odmówił zastosowania prawa łaski. Natomiast w stosunku do dwóch osób Prezydent RP zastosował akt łaski, przy czym: - jedna pozytywna decyzja została podjęta przez Prezydenta RP zgodnie z pozytywnymi opiniami Sądów oraz Prokuratora Generalnego, - zaś druga pozytywna decyzja została podjęta przez Prezydenta RP pomimo negatywnych opinii Sądów oraz Prokuratora Generalnego. W obu tych przypadkach akt łaski przewidywał warunkowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności z wyznaczeniem okresu próby na 5 lat. 2. Wobec pozostałych 54 osób postępowanie ułaskawieniowe toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk. W sprawach tych sądy orzekające (I lub I i II instancji) pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę. 3. Wobec 22 osób Prokurator Generalny wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. 4. Wszystkie osoby , wobec których Prezydent RP skorzystał z prawa łaski, w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, przy czym: - 7 osób korzystało ze wstrzymania wykonania kary w trybie art. 568 kpk, - 6 osób korzystało z odroczenia wykonania kary w trybie art. 150 lub 151 kkw, - 1 osoba korzystała z zawieszenia postępowania wykonawczego, - 4 osoby skazane były na karę grzywny, - 4 osoby ubiegały się o wcześniejsze zatarcie skazania, - 2 osoby pozostawały na wolności bez podstawy prawnej. 5. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: -z art. 145 d.kk lub art. 177 kk (spowodowanie wypadku drogowego - 3 sprawy), -z art. 157, 158 lub 159 d.kk ( pobicie - 4 sprawy), -z art. 167§1 d.kk (zmuszenie innej osoby do określonego zachowania się - 1 sprawa), -z art. 184§1 d.kk (znęcanie się nad rodziną - 2 sprawy), -z art. 186§1 d.kk (uchylanie się od obowiązku alimentacji - 2 sprawy), -z art. 199§1 d.kk (zagarnięcie mienia - 2 sprawy), -z art. 205§2 d.kk (wprowadzenie w błąd - 1 sprawa), -z art. 208 d.kk (włamanie - 1 sprawa), -z art. 211 d.kk (wymuszenie rozbójnicze - 1 sprawa), -z art. 212§1 d.kk (uszkodzenie cudzego mienia - 1 sprawa), -z art. 265§1 d.kk lub 270§1 kk lub 297§1 kk (podrobienie lub fałszowanie lub przedłożenie dokumentu w celu wyłudzenia korzyści - 3 sprawy), -z art. 278§1 kk (przywłaszczenie mienia - 2 sprawy), -z art. 280§1 kk (rozbój - 1 sprawa). Motywy ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 24 osób kierował się w stosunku do wszystkich osób - względami humanitarnymi i społecznymi. Z najważniejszych należy wymienić: śmierć dzieci, konieczność sprawowania opieki nad chorymi członkami rodziny, nieuleczalna choroba, inwalidztwo i zły stan zdrowia skazanych, bardzo trudna sytuacja materialna, popełnienie czynu o znikomym stopniu społecznej szkodliwości, naprawienie wyrządzonej przestępstwem szkody, uzyskanie wybaczenia pokrzywdzonych osób, regularne spłacanie zaległych alimentów i innego zadłużenia oraz znaczne odbycie orzeczonych kar pozbawienia wolności.Ponadto w stosunku do osób ubiegających się o zatarcie skazania - również rozmiar pomyślnie przebytego okresu próby.