07 grudnia 2001
Decyzjami z 5 i 6 grudnia 2001 r. Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski zastosował prawo łaski wobec 26 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 31 osób. Prezydent RP rozpatrzył 57 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z 5 grudnia 2001 r. zastosował prawo łaski wobec 10 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 14 osób.
Prezydent RP rozpatrzył 24 wnioski Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia.
Informacja statystyczna
1/. Postępowanie ułaskawieniowe wobec 3 osób toczyło się na żądanie Prezydenta RP w trybie art. 567§2 kpk.
Wobec jednej osoby Prezydent RP - zgodnie z negatywną opinią Prokuratora Generalnego - odmówił zastosowania prawa łaski.
Natomiast w stosunku do dwóch osób Prezydent RP zastosował prawo łaski, przy czym:
- jedną pozytywną decyzję Prezydent RP podjął zgodnie z pozytywnymi opiniami Sądu i Prokuratora Generalnego oraz
- jedną pozytywną decyzję Prezydent RP podjął pomimo negatywnych opinii Sądów i Prokuratora Generalnego.
W tym ostatnim przypadku akt łaski przewidywał warunkowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności z wyznaczeniem okresu próby na 5 lat.
2/. Wobec pozostałych 21 osób postępowanie ułaskawieniowe toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk.
W sprawach tych sądy orzekające (I lub I i II instancji) pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę.
3/. Prokurator Generalny wobec 7 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski.
4/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 10 osób, przy czym 1 osoba w chwili ułaskawienia odbywała karę pozbawienia wolności, a 9 osób pozostawało na wolności na podstawie stosownych decyzji Sądów:
- 4 osoby korzystały z odroczenia wykonania kary w trybie art. 151 kkw,
- 4 osoby skazano na kary wolnościowe (pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, ograniczenia wolności oraz grzywny),
- 1 osoba korzystała z zawieszenia postępowania wykonawczego w trybie art. 17§2 d.kkw.
5/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa:
-z art. 145§1, 2 i 3 d.kk (wypadek drogowy - 1 sprawa),
-z art. 148§1 d.kk (zabójstwo - 1 sprawa),
-z art. 158§1 d.kk (udział w pobiciu - 1 sprawa),
-z art. 184§1 d.kk (znęcanie się nad rodziną - 1 sprawa),
-z art. 186§1 d.kk (uchylanie się od płacenia alimentów - 2 sprawy),
-z art. 266§1 d.kk (poświadczenie nieprawdy - 2 sprawy),
-z art. 270§1 kk (użycie podrobionego dokumentu - 1 sprawa),
-z art. 284§3 kk (przywłaszczenie - 1 sprawa),
6/. W 2 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania.
Motywy ułaskawienia
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 10 osób miał na uwadze względy humanitarne i społeczne, a przede wszystkim:
stan zdrowia skazanych lub ich najbliższych (w tym m.in. inwalidztwo dziecka), bardzo trudną sytuację materialną (w tym m.in. spalenie się domu mieszkalnego), spłacenie zadłużeń alimentacyjnych, popełnienie czynu incydentalnego lub zakwalifikowanego jako przypadek mniejszej wagi, odbycie zasadniczej służby wojskowej i konieczność prowadzenia gospodarstwa rolnego, znaczne odbycie orzeczonych kar pozbawienia wolności i wzorowe opinie z zakładów karnych, nadto pomyślnie odbyte części okresów wymaganych do zatarcia skazania z mocy prawa.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z 6 grudnia 2001 r. zastosował prawo łaski wobec 16 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 17 osób.
Prezydent RP rozpatrzył 33 wnioski Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia.
Informacja statystyczna
1/. Postępowanie ułaskawieniowe wobec 2 osób toczyło się na żądanie Prezydenta RP w trybie art. 567§2 kpk.
Wobec tych osób Prezydent RP zastosował prawo łaski, przy czym:
- w jednej sprawie zgodnie z pozytywną opinią Sądu przy negatywnym wniosku Prokuratora Generalnego,
- w drugiej zaś sprawie pomimo negatywnej opinii Sądu i negatywnego wniosku Prokuratora Generalnego.
Akt łaski w obu przypadkach przewidywał warunkowe zwolnienie z odbycia reszty kar pozbawienia wolności z wyznaczeniem stosownych okresów próby z obowiązkiem uiszczenia świadczeń pieniężnych na cel społeczny.
2/. Wobec pozostałych 31 osób postępowanie ułaskawieniowe toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk.
W sprawach tych sądy orzekające I instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę.
3/. Prokurator Generalny wobec 11 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski.
4/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 16 osób, przy czym 1 osoba w chwili ułaskawienia odbywała karę pozbawienia wolności, a 15 osób pozostawało na wolności na podstawie stosownych decyzji Sądów:
- 8 osób korzystało ze wstrzymania wykonania kary w trybie art. 568 kpk,
- 1 osoba korzystała z odroczenia wykonania kary w trybie art. 151 kkw,
- 5 osób skazano na kary wolnościowe (pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, ograniczenia wolności oraz grzywny),
- 1 osoba pozostawała na wolności bez podstawy prawnej.
5/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa:
-z art. 158§1 d.kk (udział w pobiciu - 2 sprawy),
-z art. 184§1 d.kk (znęcanie się nad rodziną - 1 sprawa),
-z art. 186§1 d.kk (uchylanie się od płacenia alimentów - 3 sprawy),
-z art. 199§1 d.kk (kradzież - 1 sprawa),
-z art. 199§1 i 212§1 d.kk (kradzież i zniszczenie mienia - 1 sprawa),
-z art. 205 i 265§1 d.kk ( oszustwo i poświadczenie nieprawdy - 1 sprawa),
-z art. 270§1 kk (użycie podrobionego dokumentu - 2 sprawy),
-z art. 288§1 kk (zniszczenie mienia - 2 sprawy),
-z art. 294§1 i 291§1 d.kk (pomoc w ukryciu i usiłowanie zbycia rzeczy pochodzącej z przestępstwa - 1 sprawa),
-z art. 22 ust. 3 ustawy "o akcyzie" (posiadanie wyrobów alkoholowych bez akcyzy - 1 sprawa),
-z art. 42 ust. 3 ustawy "o narkomanii"(usiłowanie wwozu narkotyków- 1 sprawa).
6/. W 4 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania.
Motywy ułaskawienia
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 16 osób miał na uwadze względy humanitarne i społeczne, a przede wszystkim:
stan zdrowia skazanych lub ich najbliższych (w tym m.in. inwalidztwo skazanych, śmierć żony skazanego), bardzo trudną sytuację materialną (długotrwałe pozostawanie bez pracy), spłacenie zadłużeń alimentacyjnych, przebycie terapii odwykowej, popełnienie czynu incydentalnego, wzorowe odbycie zasadniczej służby wojskowej, konieczność prowadzenia gospodarstwa rolnego, znaczne odbycie orzeczonych kar pozbawienia wolności i pozytywne opinie z zakładów karnych, nadto pomyślnie odbyte znaczne części okresów wymaganych do zatarcia skazania z mocy prawa.