24 maja 2001 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wziął udział w XCV sesji Zgromadzenia Ogólnego Polskiej Akademii Nauk, poświęconej znaczeniu nauki i edukacji dla rozwoju Polski. Zwracając się od uczestników sesji prezydent Aleksander Kwaśniewski powiedział m.in. Przede wszystkim serdecznie dziękuję za zaproszenie do udziału w Zgromadzeniu. Traktuję to jako zaszczyt i sposobność do zabrania głos w debacie, jaką podejmujecie. Jeśli to jest pierwsza obecność szefa państwa na Zgromadzeniu Ogólnym PAN, to jestem jeszcze bardziej rad i mam nadzieję, iż otwieram w ten sposób nową tradycję . Oby tak było częściej, a może i zawsze. Tematyka, która dzisiaj jest podejmowana - znaczenie edukacji w naszym kraju i rola Polskiej Akademii Nauk w procesach edukacyjnych - jest niezwykle ważna dla społeczeństwa, gospodarki i państwa. Ponieważ jest to sesja, która odbywa się na początku nowego stulecia, to nadaje temu właściwą rangę i symbolikę, powoduje, że Wasza rozmowa staje się dyskusją o przyszłości Polski, otwartym dyskursem o perspektywach. Takich rozmów o celach i zadaniach, o priorytetach i kryteriach, którymi chcemy się kierować, o szansach i zagrożeniach, potrzeba nam teraz bardziej niż kiedykolwiek. Aby skutecznie działać na co dzień musimy mieć wyobrażenie tego, do czego dążymy, musimy mieć długookresową prognozę i formułować wizję Polski, jaką chcielibyśmy zostawić następnym pokoleniom. Przed miesiącem - przy współpracy Polskiej Akademii Nauk, przede wszystkim przy jej wkładzie intelektualnym i merytorycznym - odbyła się w Pałacu Prezydenckim konferencja poświęcona zagadnieniom strategii rozwoju Polski u progu XXI wieku. W gronie blisko 200 przedstawicieli świata nauki, polityki i życia gospodarczego zastanawialiśmy się nad tym, co należy robić, aby zapewnić Polsce godne miejsce w społeczności międzynarodowej, aby optymalnie wykorzystać dorobek polskich przemian i potencjał społeczeństwa. Na kanwie materiału merytorycznego przygotowanego przez Komitet Prognoz PAN 2000 Plus wywiązała się niezwykle wartościowa - również dla mnie osobiście - wymiana zdań. Co było głównym przesłaniem konferencji? Otóż tym przesłaniem było nie tylko stwierdzenie, ale i pewność, że nie ma prostych recept ani łatwych lat przed Polską. Tym przesłaniem było również, iż mimo sporej skali wyzwań wspólnym, rozumnym wysiłkiem możemy osiągnąć te wszystkie ambitne zamierzenia. Mówiliśmy o potrzebie sprawnej organizacji działań zwróconych ku przyszłości, zwracaliśmy uwagę na znaczenie idei społecznej solidarności i współpracy różnych, często politycznie odległych od siebie ugrupowań, środowisk i ludzi. Ale tym najważniejszym przesłaniem - któremu poświęciłem też swoją uwagę w końcowym wystąpieniu na konferencji - i co do którego panowała zgoda, było stwierdzenie: iż Polska stanie się krajem nowoczesnym i dołączy do grona najwyżej rozwiniętych społeczeństw, jeśli postawi na wiedzę i równość szans w dostępie do edukacji. Nowy wiek będzie czasem powstawania społeczeństwa informacyjnego. Dlatego powinien być dla nas czasem powszechnej i permanentnej edukacji. Zdobywanie wiedzy i umiejętności to najlepszy instrument awansu nie tylko dla jednostek, nie tylko dla całych grup społecznych, ale dla narodu i państwa. Jest to najpewniejsza metoda, abyśmy mogli zająć i utrzymać odpowiednie, zgodne z naszymi ambicjami miejsce wśród narodów świata. Ta konkluzja, choć zapewne nie odkrywcza, była ważna, bowiem była zgodna, zarówno dla ludzi nauki, przedstawicieli uczelni wyższych, ale też i świata polityki, organizacji społecznych. Jeżeli z tego przesłania wynikną jeszcze konkretne decyzje i konsekwencje w działaniu kolejnych parlamentów, rządów, prezydentów, to tym bardziej będziemy mogli mieć satysfakcję, że na początku XXI wieku przekazaliśmy właściwe przesłanie.