12 września 2002 roku Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP Dariusz Szymczycha wręczył w imieniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego i Krzyż Oficerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Evie Klonowski za wybitne zasługi i zaangażowanie w poszukiwanie ludzi zaginionych, za działalność na rzecz Polski. Zwracając się do zebranych Minister Dariusz Szymczycha powiedział m.in.: W imieniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego i własnym, serdecznie gratuluję tego wysokiego odznaczenia. Wręczony dziś Krzyż Oficerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej jest wyrazem ogromnego szacunku i uznania zarówno dla Pani niezwykłych dokonań, jak i dla Pani wspaniałej postawy. To, czego przed sześcioma laty podjęła się Pani w Bośni i Hercegowinie – Pani praca dla Trybunału w Hadze, a potem dla Bośniackiej Komisji – przywraca godność zarówno żyjącym, jak i umarłym. Jest dowodem wartości człowieczeństwa, której nie potrafi zniszczyć nawet najbardziej okrutna wojna. Nie w każdym z nas jest tyle pasji, by zamienić pracę w zaciszu naukowego laboratorium na penetrowanie terenów, o których wiadomo, że mogą być zaminowane. Nie każdy z nas jest gotów skonfrontować własne, uporządkowane życie, z bezmiarem cierpienia innych ludzi. Zajęcie się poszukiwaniem osób, które zaginęły w Bośni w okresie pamiętnego konfliktu, między rokiem 1992 a 1995, prowadzenie ekshumacji masowych mogił, wydobywanie tysięcy ciał, identyfikowanie szczątków odnalezionych w studniach, jaskiniach i, co szczególnie poruszające, na wysypiskach śmieci – świadczy o Pani niezwykłej sile ducha. Jest dowodem ogromnej wrażliwości na krzywdę i ból, na tragedię tych, którym wojna zabrała matki, żony, córki, ojców, synów i braci. Rodziny poszukiwanych i identyfikowanych przez Panią ofiar – ludzie, którym przynosi Pani ukojenie – wiedzą o tej wrażliwości najlepiej. Cenią Panią nie tylko za specjalistyczną wiedzę i niezwykłą pracowitość. Na każdym kroku podkreślają szacunek, z jakim się Pani do nich odnosi. Najlepszym potwierdzeniem tych dobrych uczuć, którymi Panią darzą, jest przyznanie Pani - przez władze Bośni i Hercegowiny - Honorowego Obywatelstwa. Jest Pani w Bośni i Hercegowinie osobą powszechnie znaną. Obok Tadeusza Mazowieckiego cieszy się Pani w tym kraju opinią najbardziej szanowanego „człowieka z Polski”. Mimo że mieszka Pani od lat z dala od ojczyzny – wola, determinacja, niezłomność, z jaką Pani pracuje na Bałkanach, znana jest także w naszym kraju. Jesteśmy dumni z Pani dzieła, które – dobrze służąc Bośni – dobrze służy Polsce i światu. Proszę przyjąć życzenia dalszych zawodowych sukcesów i satysfakcji. Niech to odznaczenie, którym została Pani dzisiaj uhonorowana, będzie nie tylko symbolicznym podziękowaniem Rzeczypospolitej za dokonania, lecz także niech da Pani siłę do dalszej pracy. Serdecznie gratuluję.