Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 35 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 26. 08. 2002 r. zastosował prawo łaski wobec 10 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 25 osób. Informacja statystyczna 1/. We wszystkich sprawach postępowanie ułaskawieniowe toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk. W sprawach tych Sądy orzekające w I instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę. 2/. Prokurator Generalny wobec 7 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 3/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 10 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, gdyż: - 8 osób zostało skazanych na kary wolnościowe (2 - na kary grzywien, 1 - na karę ograniczenia wolności i 5 - na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania), - 2 osoby korzystały z zawieszenia postępowania wykonawczego w trybie art. 15§2 kkw. 4/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: -z art. 186§1 kk (uchylanie się od alimentów - 2 sprawy), -z art. 199§1 d.kk i art. 278§3 kk (kradzież - 2 sprawy), -z art. 204§2 d.kk (przywłaszczenie - 1 sprawa), -z art. 215§2 d.kk, art. 291§1 kk i art. 292§1 kk (paserstwo - 3 sprawy), -z art. 270§1 kk (sfałszowanie dokumentu - 1 sprawa), -z art. 280§1 kk (rozbój - 1 sprawa). 5/. W 5 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 10 osób miał na uwadze względy humanitarne i społeczne, a przede wszystkim: odbycie blisko w całości orzeczonej kary pozbawienia wolności, konieczność sprawowania opieki nad młodszym rodzeństwem po śmierci matki, przewlekła choroba skazanego, ciężki stan zdrowia skazanego po doznanym zawale serca, incydentalny charakter czynu, wzorowe odbycie służby wojskowej i kontynuowanie nauki, popełnienie czynu o nieznacznym stopniu społecznej szkodliwości, upływ ponad 5, 8 lub 13 lat od popełnienia przestępstwa, a także pomyślnie odbyte znaczne okresy wymagane do zatarcia skazania z mocy prawa.