21 czerwca 2002 roku w Teatrze Collegium Nobilium w Warszawie Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wziął udział w uroczystości otwarcia Międzynarodowego Festiwalu Szkół Teatralnych. W uroczystości wzięli udział m. in.: Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP Barbara Labuda, przedstawiciele władz samorządowych stolicy oraz liczne grono reprezentantów środowisk twórczych. Zwracając się do zebranych Prezydent RP powiedział m. in.: Jubileusz 70-lecia działalności stołecznej Akademii Teatralnej połączony jest z obchodami 190-lecia istnienia warszawskiego szkolnictwa teatralnego. Jest to, nie waham się tego powiedzieć, święto całej kulturalnej Warszawy. Teatr i ludzie teatru zawsze byli dumą i radością naszego miasta. Nic więc dziwnego, że władze Akademii Teatralnej - wraz z panem profesorem Janem Englertem, kończącym swą znakomitą kadencję rektora - postanowiły godnie i z należnym szacunkiem odnieść się do tak pięknej i bogatej tradycji formowania młodych talentów aktorskich. Świadom wielkiego znaczenia teatru dla naszej kultury i wielkich zasług tworzących go artystów polskiej sceny - z wielką przyjemnością nad tym jubileuszem objąłem honorowy patronat. Niemal dwuwiekowe dzieje naszego szkolnictwa teatralnego opromienia sława i magia znakomitych nazwisk związanych z polską sceną. Począwszy od samego wielkiego mistrza Wojciecha Bogusławskiego - ojca polskiego teatru, fundatora i głównego sponsora pierwszej w Polsce Szkoły Dramatycznej, powstałej w 1811 roku - utarł się na tym polu cenny i nadzwyczaj trwały obyczaj. Do nauczycielskiego fachu w polskim aktorstwie przystępują najlepsi. Tu jest regułą, że kształcą mistrzowie. I oczywiście - kształcą kolejnych mistrzów. Dziś, gdy nowoczesne środki przekazu sprawiają, że sztuka narodowa dociera do najdalszych zakątków globu - sława i mistrzostwo ludzi polskiego teatru zyskały międzynarodowy wymiar. Nasze zespoły goszczą w wielu krajach, aktorzy grywają na najsławniejszych scenach, a film i telewizja szczególnie dobitnie wykazują, że sztuka i zawód aktorski są częścią składową zjawiska, któremu na imię kultura światowa. Uczestnictwo w niej zbliża społeczności twórców i odbiorców, łącząc ich w wielką wspólnotę ludzi odnajdujących w sztuce podobne ideały i wartości. Tacy ludzie w sposób naturalny stają się sobie bliscy. Lepiej się rozumieją, a ich artystyczne pobratymstwo, stwarza szansę wspólnego kreowania i przeżywania świata. Ta szansa ma szczególne znaczenie dla młodych ludzi, i przez nich zwykle jest wykorzystywana. Sądzę, że u podstaw nadania jubileuszowym uroczystościom w Warszawie tak bardzo międzynarodowego charakteru, leżała zapewne i ta myśl. W rezultacie - mamy w stolicy wielkie, międzynarodowe święto, pod wysokim protektoratem światowych teatralnych znakomitości, zgromadzonych w komitecie honorowym jubileuszowych obchodów. Były już różne spotkania, seminaria, sympozja i konferencje. Dziś inaugurujemy Międzynarodowy Festiwal Szkół Teatralnych, prezentujący dorobek najwybitniejszych uczelni teatralnych z całego świata. Poznamy 19 zespołów, usłyszymy 15 różnych języków, i ujrzymy repertuar prezentujący dwadzieścia pięć wieków tradycji światowego dramatu! Znaczenia tak niezwykłego spotkania nie sposób przecenić. Szlachetną czcionką wpisuje się ono w zbiór praktykowanych coraz powszechniej w dzisiejszym świecie wspólnych przedsięwzięć, które w jedność łączą różność i odmienność. Teatr, scena, wydają się miejscem, w którym szczególnie wyraziście uwydatnia się sens takiego działania. Jest możliwe, że gdyby wielki Stanisław Wyspiański mógł wraz z nami przybyć na ten festiwal aktorskiej młodzieży i zobaczył ją "w teatrze, tej świątyni sztuki", dostrzegłby, podobnie jak widział to w "Wyzwoleniu", że dziś młodzi chcą w teatrze świat budować... Życzę wszystkim uczestnikom Międzynarodowego Festiwalu Szkół Teatralnych, by ich praca i talenty służyły ludziom tak, jak to od wieków czyniła sztuka ich poprzedników. Życzę, by ich teatr pomagał nam wszystkim budować wspólny, lepszy świat.