W dniach 23 - 24 listopada 2002 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski z Małżonką złożył - na zaproszenie Prezydenta Republiki Litewskiej Valdasa Adamkusa - roboczą wizytę w Wilnie. Pierwszego dnia wizyty Prezydent RP z Małżonką wziął udział w uroczystości związanej z zaproszeniem Krajów Bałtyckich do NATO. W uroczystym koncercie uczestniczyli także Prezydenci Estonii i Litwy. Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski zwracając się do uczestników uroczystości powiedział: Panie Prezydencie Republiki Litewskiej, Pani Prezydent Republiki Łotewskiej, Panie Prezydencie Republiki Estońskiej, Szanowni Państwo! Z całego serca witam Litwę, Łotwę i Estonię wchodzące do grona NATO-wskich sojuszników! Dziękuję za zaproszenie na dzisiejszą uroczystość, za wypowiedziane słowa. To piękny gest wobec Polski. Cieszę się, że w tej historycznej chwili jestem wraz ze swoją Małżonką pomiędzy Wami – Drodzy Przyjaciele! Wyrażam wdzięczność moim litewskim gospodarzom: prezydentowi Valdasovi Adamkusowi, premierowi Brazauskasowi i wszystkim, z którymi mogłem spotkać się na tej drodze, która przywiodła nas wspólnie do Sojuszu. W imieniu Polski i Polaków składam najserdeczniejsze gratulacje. Zaproszenie do NATO jest uwieńczeniem Waszych wieloletnich dążeń – ambitnych, pracowitych i nieugiętych. Polska dzieli Waszą radość z sukcesu, ze spełnionych aspiracji, z umocnionego poczucia bezpieczeństwa! Decyzja o rozszerzeniu NATO, która zapadła w Pradze, to dobra wiadomość nie tylko dla Litwy, Łotwy, Estonii i czterech pozostałych krajów, które otrzymały zaproszenie. To również dobra wiadomość dla samego Sojuszu, dla Europy, a także dla całego świata, który potrzebuje stanowczego współdziałania w obliczu nowych zagrożeń. Zaproszenie do Sojuszu siedmiu nowych krajów ze szczególną satysfakcją przyjmuje Polska. Wspólne były nasze losy za „żelazną kurtyną”. Wspólnie marzyliśmy o wolności. Wspólnie się o nią upomnieliśmy i weszliśmy na drogę niepodległego bytu, demokracji i rządów prawa. Sojusz Północnoatlantycki, w najbardziej zasadniczym sensie, jest wspólnotą wartości. To właśnie dlatego, gdy Polska wstępowała do NATO, powiedziałem: „Wracamy tam, gdzie jest nasze miejsce”. Tak samo myślimy o aspiracjach Bałtów i innych narodów Środkowej i Wschodniej Europy. Polska zawsze opowiadała się za polityką „otwartych drzwi” NATO, za poszerzaniem w Europie strefy wspólnego bezpieczeństwa i całkowitym zaleczeniem rany po haniebnym pakcie Ribbentrop-Mołotow i jałtańskich podziałach. Solidarnie wspieraliśmy Was w dążeniach do Sojuszu, dzieliliśmy się doświadczeniem. Byliśmy i jesteśmy z Wami! W sposób szczególny witamy zaproszenie do NATO naszych najbliższych sąsiadów. Przywołujemy stulecia historii, które łączą Polskę i Litwę. Nieraz stawaliśmy ramię w ramię, w walce ze wspólnym zagrożeniem. Symbolem tego jest Grunwald – nasze wielkie zwycięstwo, głośne w całej Europie. W początkach XX wieku poplątały się polskie i litewskie ścieżki – jednak potrafiliśmy sobie z tym poradzić, wejść na drogę pojednania, życzliwego sąsiedztwa, współpracy i strategicznego partnerstwa. Niepodległość i bezpieczeństwo Polski jest związane z niepodległością i bezpieczeństwem Litwy, a także Łotwy i Estonii. Teraz będziemy sojusznikami na skalę euroatlantycką. Razem jesteśmy już w NATO – wkrótce razem również w Unii Europejskiej! Tu, w Wilnie, chcę podkreślić jeszcze jeden wymiar ostatnich decyzji. Wymiar przełomowy. Zaproszenie do NATO trzech państw bałtyckich to jakby przekroczenie Rubikonu, złamanie „tabu”, które jeszcze do niedawna wywierało wpływ na europejskie, euroatlantyckie myślenie. Według niego, granica rozszerzonego NATO nie powinna nigdy przekroczyć granicy byłego Związku Radzieckiego. Zawsze odrzucaliśmy takie myślenie. Byłby to fatalny sygnał dla otwartej i jednoczącej się Europy, gdyby na podstawie aneksji dokonanej przed laty przez stalinowski totalitaryzm wywodzić dziś argumenty dla współczesnej polityki, prowadzonej przez niepodległe, demokratyczne państwa. O przystąpieniu jakiegokolwiek kraju do jakiejkolwiek międzynarodowej organizacji powinny rozstrzygać tylko dwa podmioty: ten kraj i ta organizacja. Zaproszenie państw bałtyckich do NATO jest spełnieniem tej zasady i dobitnie potwierdza, że naprawdę, naprawdę żyjemy w nowej Europie. Chcę wyrazić szacunek dla konstruktywnego stanowiska Rosji Nowej Rosji, która idzie demokratyczną drogą; która deklaruje otwartość i partnerstwo wobec świata zachodniego; która zawsze będzie miała swój udział we wspólnych europejskich działaniach. Współpraca NATO z Rosją, zawiązana przed pół roku w Rzymie, a umocniona teraz w Pradze – to ważny składnik architektury bezpieczeństwa w Europie i na świecie. Nam - Polsce, Litwie, Łotwie i Estonii – krajom z NATO-wskiego kręgu, a zarazem sąsiadom Rosji, zainteresowanym budowaniem mostów pomiędzy zachodnią i wschodnią częścią kontynentu – niesie ten fakt zarówno satysfakcję jak i wielką nadzieję. Współdziałania i zaufania powinno być w Europie jak najwięcej. A już szczególnie w kwestiach bezpieczeństwa. Dlatego cieszymy się z decyzji z Pragi i chcemy, aby Sojusz rozwijał się, aby drzwi do niego nadal pozostawały otwarte. Ekscelencijos, Ponjos ir Ponaj ! Tai ipatinga djena! Prisimename aukas ir kentējimus tu żmoniu, kurje kowojo uż mūsū tautū ir valstybiū laiswe ir negāli dżjaugtis kartu su mumis. Daugeljo kartū swajones pīldosi. Mes – kurje gywename czja ir dabar – kartu prisiimame sau dideles parejgas ir pastangas. Svējkinu Jus Ljetuvōs, Latwijos ir Estijos Biczūliai – bendramē darbē atejtjēs lābui. Swējkinu Jus saugjōs Eurōpos ir pasāuljo kurimē. Swējkinu Jus NATO Paktē! Mes wēl ēsame kartū! Drugi dzień wizyty prezydent Aleksander Kwaśniewski rozpoczął od roboczego lunchu z Prezydentem Valdasem Adamkusem. Następnie obaj prezydencie wzięli udział w uroczystości wręczenia Nagród im. Jerzego Giedroycia, przyznawanych przez Fundację im. A. Mickiewicza zajmującą się wspieraniem rozwoju współpracy między Polską i Litwą. Podczas uroczystości Prezydent Litwy V. Adamkus odznaczył Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego okolicznościową złotą odznaką za szczególny wkład w litewskie dążenia do NATO.