11 listopada 2003 roku w Pałacu Prezydenckim Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wręczył ordery i odznaczenia z okazji Narodowego Święta Niepodległości. W uroczystości udział wzięli m.in. Marszałek Sejmu Marek Borowski, Minister Nauki Michał Kleiber, Minister Obrony Narodowej Jerzy Szmajdziński, Sekretarz Komitetu Integracji Europejskiej Danuta Hübner, Prezes Trybunału Konstytucyjnego Marek Safjan, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego Roman Hausner, Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Marek Wagner, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Jan Turski, Prawosławny Ordynariusz Wojskowy Jego Ekscelencja Ksiądz Biskup Generał Brygady Miron, Naczelny Kapelan Ewangelickiego Duszpasterstwa Wojskowego Jego Ekscelencja Ksiądz Biskup Pułkownik Ryszard Borski oraz Kanclerze i członkowie Kapituł Orderu Orła Białego, Orderu Wojennego Virtuti Militari i Orderu Odrodzenia Polski. W uroczystości wzięli także udział ministrowie Kancelarii Prezydenta: Szef Kancelarii Prezydenta RP Jolanta Szymanek-Deresz, Szef Gabinetu Prezydenta RP Marek Ungier, Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego Marek Siwiec, Sekretarz Stanu Dariusz Szymczycha, Podsekretarze Stanu Andrzej Majkowski i Edward Szymański. Na podstawie art. 138 Konstytucji RP oraz ustawy o orderach i odznaczeniach, postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, odznaczeni zostali: ·Orderem Orła Białego Irena Sendler (order wręczony 10 listopada 2003 r.), ·Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski: ·w uznaniu wybitnych zasług w działalności publicznej i społecznej Wiesław Klimczak, ·za wybitne zasługi dla kultury narodowej, za osiągnięcia w pracy artystycznej i pedagogicznej Jerzy Mierzejewski, ·za wybitne zasługi dla rozwoju gospodarki, za działalność społeczną na rzecz ochrony przyrody Jan Suchorończak, ·Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski: ·za wybitne zasługi w działalności publicznej, za osiągnięcia w pracy naukowej Kazimierz Działocha, ·za wkład w rozwój polskiej turystyki, za osiągnięcia w działalności gospodarczej Maciej Grelowski, ·za wybitne zasługi w pracy zawodowej, za działalności na rzecz ochrony przyrody Augustyn Mroczkowski, ·w uznaniu wybitnych zasług w działalności na rzecz integracji Polski z Unią Europejską Jacek Saryusz-Wolski, ·w uznaniu wybitnych osiągnięć w działalności publicznej i społecznej, za zasługi dla środowiska kombatantów Jerzy Woźniak. ·Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski: ·za wybitne zasługi w umacnianiu suwerenności i obronności kraju generał dywizji Mieczysław Bieniek, ·za wybitne zasługi w działalności na rzecz społeczności wiejskiej Zofia Dwornik, ·za wybitne zasługi dla środowiska kombatantów, za osiągnięcia w działalności społecznej Zygmunt Gebethner, ·za wybitne osiągnięcia w pracy artystycznej Zofia Nasierowska-Majewska, ·za wybitne zasługi w działalności publicznej, za zaangażowanie w pracy na rzecz społeczności lokalnej Henryk Słonina, ·w uznaniu wybitnych zasług w działalności na rzecz integracji Polski z Unią Europejską Róża Thun, ·za wybitne zasługi w twórczości literackiej Janina Zając-Trońska, ·za wybitne osiągnięcia w pracy naukowej, za zasługi w działalności na rzecz odnowy zabytków Krakowa Jerzy Zdrada. ·Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski: ·w uznaniu wybitnych zasług w edukacji ekonomicznej w środowisku wiejskim, za działalność na rzecz integracji Polski z Unią Europejską Andrzej Hornowski, ·w uznaniu wybitnych zasług w działalności na rzecz integracji Polski z Unią Europejską Hanna Machińska, ·za wybitne zasługi w działalności na rzecz przeciwdziałania narkomanii Maria Moneta-Malewska, ·za wybitne zasługi dla rozwoju przedsiębiorczości, za działalność społeczną i charytatywną Wiesław Szajda, ·za wybitne zasługi w pracy społecznej, za działalność na rzecz osób potrzebujących pomocy Halina Szymańska. ·Złotym Krzyżem Zasługi: ·za zasługi na rzecz integracji Polski z Unią Europejską Marta Cygan. Zwracając się do zebranych Prezydenta RP powiedział m.in. Serdecznie witam w Pałacu Prezydenckim. W Święto Niepodległości, tak bliskie każdemu z nas. Dziś Ojczyzna nagradza wysokimi odznaczeniami państwowymi swoich najbardziej zasłużonych obywateli. Czuję się zaszczycony, mogąc w imieniu Najjaśniejszej Rzeczypospolitej uhonorować dziś Państwa za wspaniałą pracę, za dorobek, za wielki wkład w rozwój Polski. Dzięki Waszym staraniom życie rodaków staje się bogatsze, pełniejsze, coraz bardziej wartościowe. Wczoraj, z wielkim wzruszeniem, odznaczyłem Orderem Orła Białego Panią Irenę Sendlerową. Ta niezwykła Polka, która uratowała od zagłady dwa i pół tysiąca żydowskich dzieci, mieszka wprawdzie niedaleko stąd, ale wiek i stan zdrowia uniemożliwiły jej przybycie na dzisiejszą uroczystość. Ale nie ulega wątpliwości, że gdyby była tu wraz z nami, zadziwiłaby nas skromnością i zakłopotaniem, z jakim przyjmuje słowa o jej heroicznej pomocy Żydom w okupowanej Warszawie. Ona najpierw zainicjowała akcję wyrabiania im fałszywych dokumentów. Po utworzeniu getta, wielokrotnie przenikała za jego mury, w opasce z gwiazdą Dawida, niosąc odciętym od reszty miasta i świata ludziom żywność, lekarstwa, pieniądze i – co może najważniejsze – nadzieję. Wielu pomogła uciec i ukryć się w zaprzyjaźnionych domach. Gdy zaczęły się masowe wywózki – okazała męstwo wyjątkowe: zajęła się szmuglowaniem przez bramy getta najmłodszych. Aresztowana przez gestapo, została skazana na śmierć. Rada Pomocy Żydom „Żegota” wykupiła ją niemal w ostatniej chwili. Mówię o tym ponownie dzisiaj, bowiem dzieło Pani Ireny Sendlerowej ma charakter uniwersalny. Nasz świat, ten w którym żyjemy, wciąż potrzebuje upewnień, że nawet w najtrudniejszych warunkach jest miejsce dla serca i że to właśnie ono zwycięża. Sądzę, że wyrażę nie tylko swoje myśli, gdy powiem, że możemy czuć się dumni i szczęśliwi wiedząc, że żyją pośród nas tacy ludzie, jak Pani Irena. 11 listopada 1918 roku to bez wątpienia jedna z najważniejszych dat w dziejach naszego kraju. To dzień wieńczący blisko półtorawieczne dążenie do odzyskania utraconej na skutek zaborów niepodległości. Dzień, na który daremnie, choć przecież nie biernie, czekało kilka pokoleń Polaków. Ich patriotyczny testament: wywalczyć wolność Ojczyźnie, udało się wypełnić dopiero wnukom powstańców styczniowych z 1863 roku. Obchodząc rocznicę niepodległej Polski pamiętamy jednak i o tych, którzy przez cały wiek XIX zachowali ufność w odrodzenie naszego państwa. Tych, którzy, nie szczędząc wysiłków i krwi, od początku aż po kres niewoli, święcie wierzyli, że jeszcze Ojczyzna nie zginęła. To dzięki poświęceniu każdego z nich, żarliwe wezwanie ułana-legionisty Józefa Mączki „Wstań, Polsko moja! Uderz w czyn!”, ustąpić mogło miejsca radosnej frazie Leopolda Staffa: „Polsko, nie jesteś ty już niewolnicą! Lecz czymś największym, czym być można: Sobą!”. Odrodziła się nasza Polska przed 85 laty nie tylko za sprawą wciąż odnawianej zbrojnej walki o wolność i suwerenność, lecz także dzięki pilnej, organicznej pracy u podstaw, służącej rozwojowi gospodarki i pielęgnowaniu narodowej kultury. Dziś, w święto polskiej niepodległości, z jednakowym szacunkiem chylimy głowy przed wszystkimi naszymi poprzednikami, których myśli i czyny wiodły Ojczyznę – nieistniejącą na mapie, lecz stale obecną w ich sercach – ku upragnionej wolności. Czujemy się odpowiedzialnymi spadkobiercami tego dzieła. Wielkim, ofiarnym wysiłkiem wszystkich obywateli. Trzecia Rzeczpospolita konsekwentnie buduje swoją teraźniejszość i przyszłość. Ciesząc się przyjaźnią z sąsiadami, rozwijając partnerskie stosunki po obu stronach Atlantyku, uczestnicząc w jednoczeniu kontynentu – umacniamy pozycję kraju, i jestem przekonany, że dobrze wykorzystujemy historyczną szansę. Macie w tym dziele, Drodzy Państwo, swój osobisty, znaczący wkład. Oddaliście Ojczyźnie Waszą wiedzę i umiejętności, talenty i perfekcjonizm, społecznikowskie pasje i obywatelskie postawy. To dzięki takim ludziom jak Wy, Polska trwa i nieustannie się rozwija. To Wasze starania sprawiają, że nasze państwo staje się coraz silniejsze. Gratuluję odznaczeń, tego symbolu naszego uznania i za to wszystko dziękuję. Chcę wyrazić szczególne słowo uznania osobom uhonorowanym dziś Krzyżami Komandorskimi z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Panu Wiesławowi Klimczakowi – niestrudzonemu organizatorowi życia społecznego, zasłużonemu historykowi ruchu studenckiego. Panu Jerzemu Mierzejewskiemu – znakomitemu malarzowi i pedagogowi, rozważającemu w swojej twórczości tajemnice człowieczego losu. Janowi Suchorończakowi – dobrze znanemu, zwłaszcza na Śląsku, wybitnemu działaczowi gospodarczemu, wielkiemu łowczemu, ale przede wszystkim inicjatorowi licznych przedsięwzięć służących ochronie przyrody. Gratuluję wszystkim, ale pozwólcie, że dzisiaj wspomnę jeszcze o kilku osobach. Bowiem następne Święto Niepodległości suwerenna i niepodległa Polska obchodzić będzie w nowych okolicznościach – w gronie unijnej rodziny wolnych, demokratycznych narodów. I tym bardziej jestem dumny, że wśród odznaczonych są te, które wniosły swój wielki wkład w dzieło integracji. Dziękuję Panu Jackowi Saryuszowi-Wolskiemu, dziękuję Pani Róży Thun, którzy – obok wielu innych osób z organizacji pozarządowych – przyczynili się do upowszechnienia myśli europejskiej i do dobrego wyniku w referendum. Jest także wśród nas Pani Marta Cygan, pierwszy radca Przedstawicielstwa Rzeczypospolitej Polskiej przy Unii Europejskiej, która reprezentuje tych naszych znakomitych dyplomatów, urzędników, pracowników administracji, którzy uczestniczyli w żmudnych negocjacjach akcesyjnych. Kiedy pytano mnie kto przeczytał Traktat Akcesyjny, miałem ten komfort, że mogłem powiedzieć Pani Marta przeczytała go i to wielokrotnie. Wierzę, że wkrótce liczba osób, które znają ten Traktat będzie istotnie większa. Chcę podziękować twórcom sztuki – Pani Zofii Nasierowskiej, wybitnym przedstawicielom nauki – Panu Profesorowi Działosze, Profesorowi Zdradzie. Chcę podziękować wszystkim Wam, drodzy Państwo, za to co uczyniliście dla Polski, chcę wyrazić nadzieję, że Pan Generał Bieniek, który ma przed sobą trudne zadania podejmie je z taka energią, jak wszystko co czynił do tej pory. I chcę w ogóle powiedzieć wszystkim Państwu, że dzisiejsza uroczystość jest w jakimś sensie zamknięciem kolejnego etapu w historii Polski – tej, która dopominała się swojego miejsca w Europie i tej, która je uzyskuje. A następne uroczystości będą nie tylko Świętem Niepodległości ,ale powinny być również świętem naszych wspólnych starań aby miejsce Polski było jak najmocniejsze. Abyśmy mogli mówić z równą dumą o smutnej historii i radosnej przyszłości. Serdecznie gratuluję, życzę Państwu wszelkiej pomyślności – zdrowia, wytrwałości, sukcesów. Wierzę, że wszyscy jesteście zgodni z taką oto myślą, iż odznaczenie jest symbolem, honorem, jest uzasadnioną dla Was radością i satysfakcją ale przede wszystkim jest zachętą aby działać dalej, konsekwentnie dążyć swoją drogą, tworzyć, edukować, walczyć i aby nas wszystkich wzbogacać i wzmacniać. Chcę za wszystko co już uczyniliście serdecznie podziękować i wierzę, że będziemy spotykać się każdego roku 11 listopada w przekonaniu, że nasza niepodległość nie tylko została uzyskana, ale została wzmocniona, utrwalona i dobrze służy Polsce, Europie i światu.