21 lutego 2003
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 24 wnioski Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 20.02.2003 r.
zastosował prawo łaski wobec 11 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 13 osób.
Informacja statystyczna
1/. We wszystkich sprawach postępowanie ułaskawieniowe toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk.
W sprawach tych Sądy orzekające w I lub w I i II instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę.
2/. Prokurator Generalny wobec 7 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski.
3/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 11 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, gdyż:
-6 osób skazanych zostało na kary wolnościowe (4 osoby - na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na stosowne okresy próby oraz 2 osoby na kary grzywny),
-1 osoba korzystała z przerwy w wykonaniu kary w trybie art. 568 kpk.
-3 osoby korzystały ze wstrzymania wykonania kary w trybie art. 568 kpk,
-1 osoba korzystała z zawieszenia postępowania wykonawczego w trybie art. 15§2 kkw.
4/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa:
- z art. 156§2 kk (nieumyślne spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu - 1 sprawa),
- z art. 158§3 kk (udział w bójce - 1 sprawa),
- z art. 177§1 kk (wypadek drogowy - 2 sprawy),
- z art. 186§1 d.kk (uchylanie się od alimentów - 1 sprawa),
- z art. 199§1 d.kk (zagarnięcie mienia społecznego - 1 sprawa),
- z art. 205§1 d.kk (oszustwo - 1 sprawa),
- z art. 207 kk (znęcanie się nad rodziną - 1 sprawa),
- z art. 270§1 kk (podrobienie dokumentu - 1 sprawa),
- z art. 279§1 kk (kradzież z włamaniem - 1 sprawa),
- z art. 280§1 kk (rozbój - 1 sprawa).
5/. W 6 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania.
Motywy ułaskawienia.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 11 osób miał na uwadze względy humanitarne i społeczne, a przede wszystkim:
częściowe lub blisko w całości odbycie kary pozbawienia wolności, stan zdrowia skazanego spowodowany poparzeniami znacznej powierzchni ciała, trudną sytuację materialną licznej rodziny, naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem, ustanie konfliktów rodzinnych i wybaczenie pokrzywdzonej, upływ ponad 5, 9 i 14 lat od popełnienia czynu, incydentalny charakter czynu, a także pomyślnie odbyte znaczne okresy wymagane do zatarcia skazania z mocy prawa.