Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 17 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 8. 04. 2003 r. zastosował prawo łaski wobec 4 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 13 osób. Informacja statystyczna 1/. Postępowanie ułaskawieniowe w 1 sprawie toczyło się w trybie żądanym na podstawie art. 567§2 kpk. W sprawie tej Prezydent RP – uwzględniając negatywne opinie Sądów obu instancji oraz Prokuratora Generalnego – odmówił zastosowania prawa łaski. 2/. W pozostałych sprawach postępowanie ułaskawieniowe toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk. W sprawach tych Sądy orzekające w I lub I i II instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę. 3/. Prokurator Generalny wobec 5 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 4/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 4 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, bowiem: - 2 osoby korzystały z przerwy w karze w trybie art. 568 kpk, - 1 osoba korzystała z zawieszenia postępowania wykonawczego w trybie art. 15§2 kkw, - 1 osoba została skazana na karę wolnościową (pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania). 5/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: - z art. 199§1 d.kk (zagarnięcie mienia – 1 sprawa), - z art. 201 d.kk w zw. z art. 208 d.kk i art. 11§1 d.kk i art. 60§2 i 3 d.kk (zagarnięcie mienia w zw. z włamaniami oraz usiłowania włamania i kradzieży w warunkach powrotu do przestępstwa – 1 sprawa), - z art. 208 d.kk (włamanie – 1 sprawa), - z art. 284§2 kk (przywłaszczenie mienia – 1 sprawa). 6/. W 1 sprawie akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 4 osób miał na uwadze względy społeczne a przede wszystkim: odbycie części kary pozbawienia wolności, trudną sytuację rodzinną i materialną w następstwie nieuleczalnej choroby żony wymagającej opieki, naprawienie szkody, uiszczenie grzywny, założenie rodziny i prowadzenie gospodarstwa rolnego, upływ ponad 7, 8 i 17 lat od popełnienia zarzucanych czynów oraz pomyślnie odbyty znaczny okres wymagany do zatarcia skazania z mocy prawa.