Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 19 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 9 maja 2003 r. zastosował prawo łaski wobec 5 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 14 osób. Informacja statystyczna 1/. Postępowanie ułaskawieniowe we wszystkich sprawach toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk. W sprawach tych Sądy orzekające w I lub I i II instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę. 2/. Prokurator Generalny wobec 6 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 3/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 5 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, bowiem: - 1 osoba korzystała z przerwy w karze na podstawie art. 568 kpk, - 3 osoby zostały skazane na kary wolnościowe (2 osoby - na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem oraz 1 osoba - na karę ograniczenia wolności), - 1 osoba pozostawała na wolności bez podstawy prawnej (oczekiwała na rozpoznanie wniosku o odroczenie wykonania kary). 4/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: - z art. 199§1 d.kk , art. 11§1 d.kk (usiłowanie wyłudzenia - 1 sprawa), - z art. 208 d.kk, art. 60§1 d.kk (włamanie w warunkach recydywy – 1 sprawa), - z art. 270§1 kk (sfałszowanie dokumentu –2 sprawy), - z art. 278§1 kk (kradzież - 1 sprawa). 5/. W 2 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 5 osób miał na uwadze względy społeczne i humanitarne a przede wszystkim: odbycie w znacznej części kary pozbawienia wolności, niepełnosprawność skazanej z powodu zespołu maniakalno-paranoidalnego, trudną sytuację materialną wieloosobowej rodziny, podjęcie skutecznego leczenia z uzależnienia środkami odurzającymi i samotne wychowywanie małego dziecka, upływ ponad 7 i 11 lat od popełnienia przypisanych czynów, incydentalny charakter popełnionego czynu oraz pomyślnie odbyte znaczne okresy wymagane do zatarcia skazania z mocy prawa.