Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 18 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 20 maja 2003 r. zastosował prawo łaski wobec 5 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 13 osób. Informacja statystyczna 1/. Postępowanie ułaskawieniowe we wszystkich sprawach toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk. W sprawach tych Sądy orzekające w I instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę. 2/. Prokurator Generalny wobec 4 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 3/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 5 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, bowiem: - 1 osoba korzystała z przerwy w karze na podstawie art. 568 kpk, - 1 osoba korzystała ze wstrzymania wykonania kary na podstawie art. 568 kpk, - 1 osoba korzystała z przerwy w karze na podstawie art. 153§2 kkw, - 1 osoba korzystała z zawieszenia postępowania wykonawczego na podstawie art. 17§2 kkw, - 1 osoba została skazana na karę wolnościową, tj. karę grzywny. 4/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: - z art. 178a§2 kk (kierowanie rowerem w stanie nietrzeźwości – 1 sprawa), - z art. 186§1 d.kk (uchylanie się od alimentów – 1 sprawa), - z art. 204§2 d.kk (przywłaszczenie – 1 sprawa), - z art. 278§1 kk (kradzież - 1 sprawa), - z art. 279§1 kk (kradzież z włamaniem – 1 sprawa). 5/. W 1 sprawie akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 5 osób miał na uwadze względy społeczne i humanitarne a przede wszystkim: odbycie części kary pozbawienia wolności, trudną sytuację materialną wieloosobowej rodziny, stan zdrowia skazanego nie rokujący poprawy, skuteczne zerwanie z uzależnieniem od alkoholu i systematyczne spłacanie zadłużenia alimentacyjnego, upływ ponad 5, 8, 10 i 12 lat od popełnienia przypisanych czynów, incydentalny charakter popełnionego czynu oraz pomyślnie odbyty znaczny okres wymagany do zatarcia skazania z mocy prawa.