10 lipca 2003
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 18 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 10 lipca 2003 r. zastosował prawo łaski wobec 6 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 12 osób.
Informacja statystyczna
1/. Postępowanie ułaskawieniowe w 2 sprawach zostało wszczęte w trybie żądanym na podstawie art. 567§2 kpk.
W jednej sprawie Prezydent RP – uwzględniając pozytywną opinię Sądu, przy negatywnym wniosku Prokuratora Generalnego – zastosował prawo łaski przez zarządzenie zatarcia skazania.
W drugiej sprawie Prezydent RP – uwzględniając negatywne opinie Sądów obu instancji oraz negatywny wniosek Prokuratora Generalnego – odmówił zastosowania prawa łaski.
2/. Postępowanie ułaskawieniowe we wszystkich pozostałych sprawach toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561 kpk.
W sprawach tych Sądy orzekające w I lub w I i II instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę.
2/. Prokurator Generalny wobec 4 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski.
3/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 6 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, bowiem:
- 5 osób zostało skazanych na kary wolnościowe (1 osoba - na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, 2 osoby – na kary ograniczenia wolności oraz 2 osoby - na kary grzywien),
- 1 osoba korzystała z zawieszenia postępowania wykonawczego na podstawie art. 17§2 d.kkw.
4/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa:
- z art. 178a§1 kk (prowadzenie pojazdów w stanie nietrzeźwości – 2 sprawy),
- z art. 186§1 d.kk (uchylanie się od alimentów – 1 sprawa),
- z art. 210§1 d.kk, 203 d.kk i inne (rozbój, kradzież – 1 sprawa),
- z art. 290§1 kk (wyrąb drzewa – 1 sprawa),
- z art. 587§1 ksh (złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia – 1 sprawa).
5/. W 3 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania.
Motywy ułaskawienia.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 6 osób miał na uwadze względy społeczne i humanitarne a przede wszystkim:
odbycie znacznej części kary pozbawienia wolności, inwalidztwo skazanego i jego całkowitą niezdolność do samodzielnej egzystencji, trudną sytuację materialną kilkuosobowej rodziny skazanego i popełnienie czynu o nieznacznej szkodliwości społecznej, incydentalny charakter przypisanego czynu i podwyższanie kwalifikacji zawodowych, znaczny upływ czasu od popełnienia przestępstwa (6, 7 i 16 lat), ustanie obowiązku alimentacyjnego i częściowe spłacenie zadłużenia alimentacyjnego, aktywną działalność społeczną i zawodową, a także pomyślne odbycie znacznych okresów wymaganych do zatarcia skazania z mocy prawa.