Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 18 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 31 października 2003 roku zastosował prawo łaski wobec 5 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 13 osób. Informacja statystyczna 1/. Postępowanie ułaskawieniowe w 1 sprawie zostało wszczęte w trybie żądanym na podstawie art. 567§2 kpk. W sprawie tej Prezydent RP – uwzględniając negatywną opinię Prokuratora Generalnego – odmówił zastosowania prawa łaski. 2/. We wszystkich pozostałych sprawach postępowanie ułaskawieniowe toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561 kpk. W sprawach tych Sądy orzekające w I lub w I i II instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę. 3/. Prokurator Generalny wobec 3 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 4/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 5 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, bowiem: - 3 osoby zostały skazane na kary wolnościowe (2 osoby - na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, 1 osoba – na karę ograniczenia wolności), - 2 osoby korzystały z przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności w trybie art. 568 kpk. 5/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: - z art. 178a§2 kk (prowadzenie roweru w stanie nietrzeźwości – 3 sprawy), - z art. 186§1 d.kk (uchylanie się od alimentów – 1 sprawa), - z art. 278§2 kk i art. 18§3 kk w zw. z art. 278§2 kk (kradzież i usiłowanie kradzieży - 1 sprawa). 6/. W 1 sprawie akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 5 osób miał na uwadze względy społeczne i humanitarne a przede wszystkim: odbycie części kary pozbawienia wolności, odbycie blisko w całości orzeczonych środków karnych, trudną sytuację materialną rodziny skazanego, trudną sytuację zdrowotną i inwalidztwo skazanego po udarze mózgu, zaniku kory mózgowej, astmy i innych schorzeń, incydentalny charakter przypisanych czynów, wzorowe odbywanie służby wojskowej, prowadzenie gospodarstwa rolnego a także pomyślne odbycie znacznego okresu wymaganego do zatarcia skazania z mocy prawa.