Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 12 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 26.11.2003 r. zastosował prawo łaski wobec 4 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 8 osób. Informacja statystyczna 1. We wszystkich sprawach postępowanie ułaskawieniowe toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk. W sprawach tych Sądy orzekające w I lub w I i II instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę. 2. Prokurator Generalny wobec 4 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 3. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 4 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, gdyż: - 1 osoba korzystała ze wstrzymania wykonania kary w trybie art. 568 kpk, - 2 osoby korzystały z przerwy w odbywaniu kary w trybie art. 568 kpk, - 1 osoba została skazana na karę wolnościową, tj. na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. 4. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: - z art. 186 §1 d.kk (uchylanie się od alimentów – 1 sprawa), - z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (posiadanie środków psychotropowych – 1 sprawa), - z art. 288 §1 kk w zw. z art. 91 §1 (uszkodzenie rzeczy – 1 sprawa), - z art. 223 kk i art. 157 §1 kk oraz art. 156 §1 ust. 2 kk i art. 288 §1 kk (czynna napaść, ciężki uszczerbek na zdrowiu oraz uszkodzenie rzeczy). 5. W 1 sprawie akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 4 osób miał na uwadze względy o charakterze społecznym i humanitarnym, a w szczególności: Odbycie części lub znacznej części kary pozbawienia wolności, chorobę nowotworową skazanego i konieczność stałego leczenia, podjęcie studiów magisterskich, utrzymywanie chorej i samotnej matki, incydentalność czynów, naprawienie w całości szkody wyrządzonej przestępstwem, a także pomyślne odbycie znacznego okresu wymaganego do zatarcia skazania z mocy prawa.