28 listopada 2003
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 14 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 26. 11. 2003 r. zastosował prawo łaski wobec 4 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 9 osób oraz pozostawił jeden wniosek bez rozpoznania.
Informacja statystyczna
1/. Postępowanie ułaskawieniowe w 2 sprawach zostało wszczęte w trybie żądanym na podstawie art. 567 § 2 kpk.
W obydwu sprawach Prezydent RP – uwzględniając negatywne opinie Sądów obu instancji oraz negatywne wnioski Prokuratora Generalnego - odmówił zastosowania prawa łaski.
2/. Postępowanie ułaskawieniowe w pozostałych sprawach zostało wszczęte w trybie zwykłym na podstawie art. 561 kpk.
W sprawach tych Sądy orzekające w I instancji pozytywnie zaopiniowały prośby o łaskę.
3/. Prokurator Generalny wobec 2 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski.
4/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 4 osób, przy czym wszystkie te osoby były skazane na kary wolnościowe, tj. 2 osoby na kary ograniczenia wolności, 1 osoba na karę grzywny oraz 1 osoba na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary.
5/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa:
- z art. 207 § 1 kk (znęcanie się – 1 sprawa),
- z art. 270 § 1 kk (fałszowanie – 1 sprawa),
- z art. 270 § 1 kk i rt. 91 § 3 kks (fałszowanie i przestępstwo celne – 1 sprawa),
- z art. 288 § 1 kk (uszkodzenie rzeczy – 1 sprawa).
6/. W 3 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania.
Motywy ułaskawienia
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 4 osób miał na uwadze względy społeczne i humanitarne, a przede wszystkim:
Wykonanie orzeczonej kary grzywny, wykonanie orzeczonej kary ograniczenia wolności, trudną sytuację materialną rodziny skazanego, stan zdrowia skazanego –trwale niezdolnego do pracy i jego zaawansowany wiek, incydentalny charakter przypisanych czynów, nieznaczny stopień szkodliwości społecznej czynu, popełnienie czynów 5 i 4 lata temu a także pomyślne odbycie znacznych okresów wymaganych do zatarcia skazania z mocy prawa.