16 czerwca 2003
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 14 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 16. 06. 2003 r.
zastosował prawo łaski wobec 3 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 11 osób.
Informacja statystyczna
1/. Postępowanie ułaskawieniowe w 1 sprawie zostało wszczęte w trybie żądanym na podstawie art. 567§2 kpk.
W sprawie tej Prezydent RP - pomimo negatywnych opinii Sądów obu instancji oraz Prokuratora Generalnego – zastosował prawo łaski przez warunkowe zwolnienie z odbycia kary pozbawienia wolności z wyznaczeniem okresu próby na 3 lata z obowiązkiem uiszczenia stosownego świadczenia pieniężnego na cel społeczny.
W pozostałych sprawach postępowanie ułaskawieniowe toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561 kpk.
W sprawach tych Sądy orzekające w I lub w I i II instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę.
2/. Prokurator Generalny wobec 2 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski.
3/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 3 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, bowiem:
- 1 osoba skazana była na karę grzywny,
- 2 osoby pozostawały na wolności bez podstawy prawnej (wcześniej korzystały z odroczenia lub przerwy w karze i oczekiwały na zakończenie postępowania ułaskawieniowego).
4/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa:
- z art. 178a§2 kk (prowadzenie roweru w stanie nietrzeźwości – 1 sprawa),
- z art. 184§1 d.kk (znęcanie się nad rodziną – 1 sprawa),
- z art. 286§1 kk, w zw. z art. 294§1 kk i art. 270§1 kk (oszustwo w stosunku do mienia znacznej wartości i sfałszowanie dokumentu – 1 sprawa).
Motywy ułaskawienia
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 3 osób miał na uwadze względy społeczne i humanitarne a przede wszystkim:
odbycie części kary pozbawienia wolności, pogarszający się stan zdrowia skazanego (po wypadku w pracy), wybaczenie rodziny i prowadzenie ustabilizowanego trybu życia, pomyślne odbycie ponad połowy środka karnego, utrzymywanie rodziny i kontynuowanie leczenia przewlekle chorych dzieci, udzielenie skazanemu poparcia osób zaufania społecznego, organizacji, stowarzyszeń, związków zawodowych oraz indywidualnych osób.