16 października 2003 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wraz z Małżonką udał się do Watykanu na uroczyste obchody 25-lecia pontyfikatu Jana Pawła II. Prezydent A. Kwaśniewski wraz z Małżonką wziął udział w uroczystej mszy świętej celebrowanej na placu św. Piotra z okazji jubileuszu 25-lecia pontyfikatu. Wieczorem Para Prezydencka wydała okolicznościowe przyjęcie, w którym wzięli udział współpracownicy Papieża, wraz z sekretarzem stanu, kardynałem Angelo Sodano, dostojnicy Kurii Rzymskiej oraz członkowie Domu Papieskiego. Zwracając się do obecnych Prezydent RP powiedział m.in.: To dla mnie, dla mojej Małżonki, dla osób, które mi towarzyszą, to jest ogromny zaszczyt i satysfakcja podejmować Was, tak dostojne osobistości. Pełnicie odpowiedzialną posługę dla dobra Kościoła powszechnego, dla dobra Stolicy Apostolskiej i całej ludzkości. Wszystkich Was, Szanowni Państwo, witam z największą serdecznością. Kierujemy dzisiaj myśli do pamiętnego dnia 16 października 1978 roku, gdy wypowiedziane zostały słowa „Habemus Papam" oraz nazwisko nowo wybranego Papieża. Poza dostojnikami Kościoła i poza Polską, niewiele było wówczas osób, które wiedziały o nowym następcy Świętego Piotra coś więcej niż to, że pochodzi „z dalekiego kraju". Dzisiaj imię Jana Pawła II i Jego dokonania znane są miliardom ludzi, podkreślam - miliardom ludzi na całym świecie. Widzą oni w Jego Świątobliwości wielki autorytet moralny; orędownika pokoju i braterstwa, wrażliwości wobec słabych i uciskanych, a także po prostu człowieka, człowieka niezwykle im bliskiego, ogarniającego wszystkich swoją miłością i dającego przejmujące świadectwo siły ludzkiego ducha. Trwający już ćwierć wieku pontyfikat Papieża Jana Pawła II - wyznaczył w dziejach świata wręcz nową epokę. Załamał się system komunistyczny, upadły mury dzielące Europę. Wolność i demokracja zwyciężyły nad totalitarnymi reżimami w wielu krajach świata. Ojciec Święty ma ogromny wkład w te historyczne przemiany. Podobnie wielkie są zasługi Jego Świątobliwości dla umacniania praw człowieka, dla budowania dialogu między religiami i cywilizacjami. To wręcz niebywałe, jak wiele Papież potrafi zdziałać swoim nauczaniem, odwagą inicjatyw i rozmachem wizji, osobistą charyzmą. Dzisiejszy wzruszający, szczególny dzień to także sposobność, aby złożyć słowa wielkiego szacunku i uznania współpracownikom Ojca Świętego. Chcę wyrazić mój podziw wobec wszystkich, którzy swoimi talentami, swoją codzienną pracą - pełną poświęceń, a często nawet nieznaną szerszemu ogółowi - przyczyniają się do historycznych osiągnięć tego pontyfikatu. Z wielką atencją myślę o dokonaniach dyplomacji watykańskiej - nie bez racji uznawanej za jedną z najlepszych na świecie - tak bardzo zaangażowanej w dzieło pokoju i międzynarodowego dialogu. Na tej sali wraz z nami – dziękuję za przyjęcie zaproszenia – są ludzie którzy współtworzą ten pontyfikat, stanowią bezpośrednie otoczenie Ojca świętego. Chcę na ręce kardynała Sodano – proszę pozwolić mi nie wymieniać wszystkich bo ma pewno popełniłbym jakiś błąd - wszystkim współpracownikom Papieża złożyć podziękowania za 25 lat pontyfikatu i wspieranie Ojca Świętego w jego nadzwyczajnej misji. Proszę Państwa, oklaski na tej sali będą skromną zapłatą za ich trudny wysiłek. 25 rocznica pontyfikatu Jana Pawła II to uroczystość bardzo szczególna dla nas, Polaków. Odczuwamy wobec Ojca Świętego ogromną miłość i wdzięczność. To właśnie Papież wskazał Rodakom drogę ku wolności; wlał w serca nadzieję i poczucie siły, aby mogło odmienić się oblicze polskiej ziemi. Gdy niedawno podejmowaliśmy historyczną decyzję o przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej, również czuliśmy, że w naszych staraniach jesteśmy wspierani przez Ojca Świętego. Z całego serca dziękujemy za wszystkie dary, jakie otrzymaliśmy; za wielokrotną obecność Papieża wśród nas i za serdeczną troskę, jaką obdarza nas w każdej chwili stąd, z Wiecznego Miasta. O naszej miłości i wdzięczności zaświadczyły niedawno jubileuszowe obchody Dnia Papieskiego, które zgromadziły wielkie rzesze Polaków. I zawsze z nadzieją czekamy na kolejne odwiedziny Papieża u siebie w domu. Polska traktuje chrześcijańskie korzenie jako element swojej tożsamości. Z sukcesem - myślę, że wartym naśladowania - budujemy nowoczesne relacje między życiem religijnym a demokratycznym uczestnictwem i rozwojem społeczeństwa obywatelskiego. Jak dyplomacja watykańska wie, Polska czyni wysiłki, aby dziedzictwo chrześcijaństwa znalazło się w konstytucyjnym katalogu wartości, w których jednocząca się Europa upatruje swój duchowy fundament. Te wysiłki będziemy kontynuować. Wasze Eminencje, Wasze Ekscelencje, Panie i Panowie – pozwólcie że wzniosę toast: za zdrowie i wytrwałość Jego Świątobliwości Papieża Jana Pawła II i za wielkie, służące całej ludzkości, osiągnięcia Jego pontyfikatu, za pomyślność współpracowników Ojca Świętego i wszystkich tu obecnych, za serdeczną więź łączącą Watykan i Polskę; za świat, który tu jest tak bardzo reprezentowany przez ambasadorów, aby było w nim coraz więcej dobra i aby nasze wysiłki to dobro przynosiły wszędzie!