20 maja 2003 roku Prezydent Aleksander Kwaśniewski uroczyście podpisał ustawę z dnia 24 kwietnia 2003 roku o działalności pożytku publicznego i wolontariacie oraz ustawę zawierającą przepisy wprowadzające tę ustawę. W trakcie uroczystości obecni byli m.in. Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej Jerzy Hausner, poseł-sprawozdawca ustawy Jacek Kasprzyk, ministrowie w Kancelarii Prezydenta RP - Szef Kancelarii Prezydenta RP Jolandta Szymanek-Deresz, Sekretarz Stanu Barbara Labuda, oraz przedstawiciele organizacji pozarządowych. Po podpisaniu ustawy Prezydent RP zwrócił się do obecnych: Dzisiejsza uroczystość ma taki charakter, ponieważ jestem przekonany, iż ustawa o działalności pożytku publicznego i wolontariacie – uchwalona przez Sejm 24 kwietnia 2003 roku zasługuje na szczególną uwagę i bardzo uroczyste podpisanie. Ta ustawa jest w moim przekonaniu właściwym i ważnym krokiem w rozwoju polskiej demokracji. Oto przybył kolejny akt prawny o charakterze ustrojowym, który ma ogromne znaczenie dla budowy w Polsce społeczeństwa obywatelskiego. Ustawa pozwoli na realizację ważnych celów i wartości w polityce społecznej. Przede wszystkim umocni świadomość głębokiego związku obywatela z państwem. Jej zapisy podkreślają, że istnieje ścisła zależność obywatelskiej współodpowiedzialności za funkcjonowanie państwa i obowiązków państwa wobec swoich obywateli. W praktyce oznacza to nowy etap w rozwoju tzw. III sektora. Współpraca instytucji państwowych z organizacjami pozarządowymi nabiera prawdziwie partnerskiego charakteru i uregulowane zostają wreszcie stosunki pomiędzy wolontariuszami i instytucjami, które korzystają z ich świadczeń. Przygotowanie tej ustawy trwało długo, ale uzyskany rezultat, w moim przekonaniu wart był pogłębionych starań. Przyjęta formuła prac nad jej ostatecznym kształtem stanowić może bardzo dobry przykład skutecznego działania, opartego na zasadzie dialogu społecznego. Chcę wyrazy uznania oddać rządowi i osobiście panu ministrowi Jerzemu Hausnerowi, podkreślam jego zasługi i zaangażowanie w tworzenie tej ustawy. Chcę również podziękować i złożyć moje wyrazy szacunku organizacjom pozarządowym, które w ramach Grupy Kontaktowej przy Ministrze Pracy i Polityki Społecznej były bardzo zaangażowane w ten proces. Serdecznie dziękuję za współpracę nad ustawą parlamentarzystom tu obecnym, Panu Jackowi Kasprzykowi, Tomaszowi Szczypińskiemu, senatorowi Piwońskiemu. Chcę podziękować Episkopatowi Polski, władzom samorządowym, Związkowi Powiatów Polskich, a także związkom zawodowym OPZZ i NSZZ „Solidarność”. Dzisiaj mogę powiedzieć, że ta sprawa była również i 2 lata temu i rok temu tematem moich rozmów z papieżem, , nie mówiliśmy o tym, ale leżało nam na sercu żeby doszło do szczęśliwego finału. W Polsce działa 30 tysięcy organizacji pozarządowych, zatrudniających łącznie 200 tysięcy ludzi. Organizacje te korzystają z pomocy około 2 milionów, powtarzam, 2 milionów wolontariuszy. Wiele dziedzin życia nie mogłoby dziś działać bez pracy organizacji pozarządowych. Ten ogromny potencjał aktywności obywatelskiej czekał od lat na wkomponowanie harmonijne i logiczne w system prawny. Podpisana dziś ustawa w tej mierze ma zasługi pionierskie. Po raz pierwszy reguluje prawnie, i to bardzo szczegółowo, kwestie związane z działalnością wolontariatu. Definiuje też działalność pożytku publicznego, czyli działalność społecznie użyteczną, prowadzoną przez organizacje pozarządowe. Czyni to w zgodzie z konstytucyjną zasadą pomocniczości, także z uwzględnieniem doświadczeń państw demokratycznych o rozwiniętej gospodarce rynkowej. I co szczególnie ważne – wskazuje ministra, członka Rady Ministrów, który będzie odpowiadał za sprawy związane z działalnością pożytku publicznego i wolontariatu, bowiem do tej pory nie było organu, któremu sprawy te byłyby powierzone ustawowo. W państwach zachodniej Europy i w Stanach Zjednoczonych organizacje pozarządowe mają długą tradycję partnerskiej współpracy z rządem i stanowią wymierną siłę ekonomiczną. Zatrudniają dziesiątki tysięcy ludzi, przez to tworzą również nowe miejsca pracy. Społeczna aktywność, realizowana w formie działań w organizacjach non-profit, czyli bez zysku i w wolontariacie, pomaga rozwiązywać bardzo wiele ważnych spraw. Szczególnie w przypadkach osób mniej życiowo zaradnych, samotnych, starszych, chorych, borykających się z trudnościami życia codziennego – wyciągnięta w porę ręka wolontariusza może uczynić otaczający świat bardziej przyjaznym. Dlatego mam nadzieję, że przyjęcie ustawy na – podkreślam tu mocno – europejskim poziomie będzie również przyczyniało się do podniesienia jakości naszego życia tu i teraz w Polsce. Liczę również, że dzięki przyjętym regulacjom łatwiej będzie w Polsce wykorzystywać środki, które pochodzą z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej. Jest wielkim sukcesem III Rzeczypospolitej, że zdobyła się na ten ważny, nowoczesny akt prawny, cywilizujący w duchu demokracji tak ważną dziedzinę naszego życia. Raz jeszcze dziękuję i gratuluję twórcom ustawy. A korzystam z okazji, aby na ręce tu obecnych Pań i Panów z całego serca podziękować wszystkim wolontariuszom, tym milionom ludzi za ich trud, ofiarność, bezinteresowność i gotowość niesienia pomocy innemu człowiekowi. Ja wiem, że oni nie oczekują ani pochwał, ani orderów, ale są tacy, ponieważ płynie ta działalność z potrzeby ich serca. Naszym obowiązkiem, obowiązkiem państwa jest ich energię, ich dobroć wykorzystać i stworzyć takie ramy prawne, które ułatwią im działalność. Tak dzisiaj się dzieje, a ja mam okazję, żeby wolontariuszom polskim powiedzieć: Jesteście wspaniali, jesteście potrzebni! Życzę Wam wytrwałości i wierzę, że ta ustawa będzie nie tylko pomagała tym, którzy tej ważnej działalności się podjęli, ale będzie również zachęcała innych ludzi, szczególnie młodych ludzi, do podjęcia trudu pomocy działalności wolontariatu, a także udziału w różnych formach życia obywatelskiego, także w organizacjach społecznych i pozarządowych. Dziękuję raz jeszcze. Wraz z tą ustawą i niejako poprzez prezydenta stajemy się jedną działającą dla dobra wspólnego społecznością. Dziękuję bardzo. Następnie głos zabrał Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, Jerzy Hausner, który powiedział m.in.: Mimo że prace nad tą ustawą trwały 7 lat i było wiele momentów zwątpień, cofnięcia się i podjęcia ponownie tej próby, to na końcu podpisując tę ustawę, Pan Prezydent podpisał akt, wobec którego nikt dzisiaj nie oponuje, który został poparty niemalże przez wszystkich parlamentarzystów, którego nie kontestują żadne środowiska.(...) Ta ustawa nie ma dzielić, ta ustawa ma pomagać, łączyć. (...) Dojść do tego momentu udało się za sprawą bardzo wielu znakomitych ludzi, z którymi miałem okazję przy tym przedsięwzięciu pracować. Minister Hausner wymienił profesor Stanisławę Golinowską z Instytutu Pracy i Spraw Socjalnych, profesora Huberta Izdebskiego, Kubę Wygnańskiego z organizacji pozarządowych, Dagmira Długosza – Podsekretarza Stanu w MGPiPS, wicepremiera i ministra finansów Marka Belkę, księdza biskupa Liberę jako współtwórców obecnego kształtu ustawy. Na końcu chcę powiedzieć, że Pan Prezydent nie tylko wypełnił swój wielki konstytucyjny obowiązek, ale Pan Prezydent był tą osobą, która nas wszystkich dopingowała. Przypominam grudzień 2001 roku, gdy spotkaliśmy się na zaproszenie Pana Prezydenta, wtedy, gdy pojawił się projekt, wtedy, gdy razem z wicepremierem i ministrem finansów staliśmy razem i powiedzieliśmy, że doprowadzimy rzecz do końca. Panie Prezydencie – doprowadziliśmy! Głos zabrała również Prezes Stowarzyszenia na Rzecz Forum Inicjatyw Pozarządowych, Ewa Szymczak. Podkreśliła, że jest to niezwykły dzień dla organizacji pozarządowych, dzień, w którym ustawa po tak długim oczekiwaniu, po 7 latach wspólnej pracy przedstawicieli organizacji pozarządowych, rządu, parlamentu, wchodzi w życie. To ustawa, która daje wielką szansę i z której trzeba będzie umiejętnie korzystać. Daje możliwości dorównania do standardów europejskich, jeśli chodzi o ilość i jakość działań organizacji pozarządowych, będzie stymulowała rozwój tych organizacji.