13 listopada 2003 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski rozpoczął wizytę oficjalną w Republice Słowenii. Po ceremonii oficjalnego powitania Prezydenta RP przez Prezydenta Republiki Słowenii Janeza Drnovška nastąpiło spotkanie w „cztery oczy” obu prezydentów. Następnie Prezydenci Kwaśniewski i Drnovšek objęli przewodnictwo rozmów plenarnych delegacji polskiej i słoweńskiej. Podsumowując odbyte rozmowy Prezydent RP powiedział m.in.: Wyrażam radość, że po raz kolejny mogę odwiedzić Słowenię. Moja wizyta i nasze spotkanie jest istotne z trzech powodów: - po pierwsze, to bardzo ważne, iż stosunki polsko-słoweńskie są w bardzo dobrym stanie, charakteryzują się aktywnością polityczną i gospodarczą, doceniamy obecność inwestycji słoweńskich w kraju. Mam nadzieję, iż po wejściu do UE nasze stosunki będą jeszcze lepsze. - drugi ważny powód to jest Konferencja Międzyrządowa, tu chciałbym podkreślić, iż stanowisko Słowenii i Polski jest w ogromnej ilości spraw zbieżne. Dla nas najważniejsze jest zrozumienie polskiej argumentacji w sprawie Nicei. Słowenia wyraża tu bardzi jasne stanowisko aby systemu tego nie zmieniać. I jestem przekonany, że zarówno prezydenci, jak i premierzy, będą cały czas kontynuować wymianę uwag na temat, ponieważ ta Konferencja jest wydarzeniem równie ważnym dla nas wszystkich. Rozumiemy także postulat Słowenii aby minimalna liczba parlamentarzystów europejskich wynosiła 5. - trzeci wymiar tej wizyty to jest sytuacja na Bałkanach. Rozmawialiśmy na ten temat z Panem Prezydentem i wyraziliśmy przekonanie, iż trzeba dołożyć wszelkich starań aby sytuacja na Bałkanach dalej się stabilizowała. Należy eliminować zjawiska, które mogą być niebezpieczne i w tej dziedzinie współpraca polsko-słoweńska na również istotne znaczenie. Raz jeszcze dziękuję za gościnność i rozmowy, które są bardzo interesujące. Odpowiadając na pytania dziennikarzy Prezydent RP przekazał również kondolencje dla narodu włoskiego, rodzin zabitych żołnierzy, prezydenta i premiera Republiki Włoskiej w związku z wielką tragedią, jaka wydarzyła się w Iraku, w której zginęli włoscy żołnierze. Prezydent oświadczył również, iż przekazał kondolencje Prezydentowi Kuczmie w związku ze śmiercią ukraińskiego żołnierza przed wczoraj. Następnie Prezydent Aleksander Kwaśniewski spotkał się z Premierem Republiki Słowenii A. Ropem oraz odwiedził Zgromadzenie Państwowe RS, gdzie został przywitany przez Przewodniczącego ZP, B. Pahora. Późnym popołudniem Prezydent Aleksander Kwaśniewski spotkał się z przedstawicielami słoweńskiej Polonii. Zwracając się do zebranych, powiedział: Jesteśmy narodami, które mogą sobie wzajemnie bardzo pomóc. Jesteśmy ludźmi którzy żyją w przyjaźni – nigdy nie było konfliktów pomiędzy Polską a Słowenią. Jestem przekonany, że przed naszymi krajami otwierają się bardzo optymistyczne, obiecujące perspektywy. Wśród Was jest wielu pracowników firm, które rozumieją, że nasze kraje mają sobie bardzo wiele do zaoferowania. Wśród Was są ludzie, którzy pomagają w popularyzowaniu kultury polskiej w Słowenii i słoweńskiej w Polsce. Wśród Was są ludzie, którzy mają serce wielkie i otwarte na oba nasze narody. Za to chcę wszystkim Państwu bardzo serdecznie podziękować Złożyć najlepsze życzenia pomyślności. Zwracam się również do Pana Ambasadora RP w Lublanie z prośbą aby zawsze w Waszej pracy mieć czas na aktywność w stosunku do środowiska polskiego, a wszystkich Państwa zapraszam – odwiedzajcie Polskę, bądźcie z nami na co dzień. Wszystkiego dobrego! Wieczorem Prezydent RP wziął udział w obiedzie oficjalnym wydanym przez Prezydenta Republiki Słowenii, na początku którego wygłosił toast: Szanowny Panie Prezydencie! Szanowni Państwo Jestem niezmiernie rad, że mogę ponownie odwiedzić piękną ziemię słoweńską. Zawsze przyjeżdżam tu z wielką radością, wiedząc, że spotkam się z gościnną atmosferą i ujmującą życzliwością Słoweńców. Dziękuję za serdeczne powitanie, za wiele ciepłych słów wypowiedzianych pod adresem mojej Ojczyzny. Odwzajemniamy tę sympatię, która przekłada się na coraz silniejsze więzi łączące oba nasze kraje. Ich początki sięgają głęboko w przeszłość. W XIV wieku córka Kazimierza Wielkiego, jednego z najsławniejszych polskich królów, Anna, poślubiła Wilhelma, hrabiego cylejskiego. Z tego związku urodziła się późniejsza, druga żona innego naszego wielkiego monarchy, pogromcy Krzyżaków, Władysława Jagiełły. Trzy żółte gwiazdy, które patronowały przed wiekami księżniczce Annie w herbie cylejskim, odnajdujemy dziś w herbie Republiki Słowenii. Ale nie tylko związki dynastyczne możemy odnaleźć w naszej historii. Polaków i Słoweńców przyciągały ku sobie umiłowanie wolności, wspólnota ideałów, wytrwałe dążenie do niepodległości. Taka sama romantyczna dusza, czego przykładem może być zainteresowanie dziełami największego naszego wieszcza, Adama Mickiewicza, przetłumaczonymi już w XIX wieku przez wybitnego słoweńskiego poetę France Prešerena. Dziś, kiedy oba nasze kraje, dzięki historycznym przemianom w Europie Środkowej, mogą cieszyć się zasłużoną wolnością i budować swoją przyszłość na drodze demokracji, łączące Polskę i Słowenię więzi nabierają nowego wymiaru. Cieszę się z ożywionej współpracy na płaszczyźnie politycznej, gospodarczej i kulturalnej. A także z tego, że coraz większa liczba polskich turystów daje się skusić atrakcjom Słowenii: fascynującym zabytkom czy pokrytym śniegiem szczytom gór. Ja sam – podobnie jak wielu moich rodaków – z przyjemnością wspominam pobyt w Planicy i wspaniałe skoki Adama Małysza. Jestem przekonany, że możliwości aktywnego współdziałania kryją się również w wielu innych obszarach – w nauce, w kontaktach samorządów i miast, we współpracy regionów. Jeszcze bardziej powinna nas też do siebie zbliżyć bliska perspektywa obecności obu naszych krajów w NATO i Unii Europejskiej. Panie i Panowie! Z zadowoleniem obserwujemy zachodzące na kontynencie europejskim procesy integracyjne. Przyszłe członkostwo Słowenii w NATO z pewnością przyczyni się do politycznej i militarnej stabilizacji w regionie Europy Środkowej i Południowej. Niedawno miałem przyjemność ratyfikować protokoły akcesyjne w sprawie rozszerzenia Sojuszu Północnoatlantyckiego. Ten akt oznaczał potwierdzenie Polski dla decyzji podjętej na szczycie w Pradze o przyjęciu do Paktu siedmiu nowych członków. Uczyniłem to z prawdziwą satysfakcją. Z radością powitamy Słowenię w natowskiej rodzinie, wśród państw, którym bliskie są demokratyczne wartości i które przyjęły na siebie współodpowiedzialność za pokój i bezpieczeństwo nie tylko na swoich kontynentach. Głęboko wierzę, że oba kraje podołają wyzwaniom czasu. Że sprawdzą się jako partnerzy i sojusznicy. Razem znajdziemy się w strefie bezpieczeństwa i stabilizacji oraz w granicach olbrzymiego rynku dysponującego potężną siłą ekonomiczną i intelektualną. Jestem przekonany, że Polacy i Słoweńcy dobrze potrafią wykorzystać tę szansę. Moja wizyta i rozmowy z słoweńskimi przyjaciółmi potwierdziły obustronną wolę zacieśnienia naszej współpracy, współdziałania w walce z terroryzmem, rozszerzania i umacniania obszarów bezpieczeństwa i stabilizacji. Pragnę wznieść toast: - za pomyślność Słowenii; - za zdrowie Pana Prezydenta i Pana współpracowników; - za dalsze przyjazne kontakty między naszymi krajami; - za szczęśliwą przyszłość Europy! W drugim dniu oficjalnej wizyty w Republice Słowenii Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski wygłosił na Uniwersytecie Lublańskim wykład pt. „Rozszerzenie Europy: szanse i wyzwania”. Następnie Prezydent spotkał z w Ratuszu z Burmistrz Lublany Danicą Simšič. Po spotkaniu Aleksander Kwaśniewski wziął udział w konferencji zorganizowanej przez Słoweńską Izbę Gospodarczą, gdzie zachęcał słoweńskich inwestorów do lokowania swoich inwestycji w Polsce oraz prezentował warunki prowadzenia działalności gospodarczej w naszym kraju.