10 lipca 2003 roku na zakończnie pierwszego dnia wizyty oficjalnej w Polsce Prezydenta Republiki Uzbekistanu Isłama Karimowa z Małżonką, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski z Malżonką wydał oficjalny obiad na cześć gości. Podczas obiadu prezydenci wygłosili okolicznościowe toasty. Prezydent RP powiedział: Jest nam niezmiernie miło gościć Pana wraz z Małżonką i towarzyszącymi osobami na polskiej ziemi. Panie Prezydencie, serdecznie witamy w Warszawie. To już druga Pańska wizyta w naszym kraju i nasze kolejne spotkanie. We wdzięcznej pamięci zachowuję wspomnienia ze swojego ubiegłorocznego pobytu w Uzbekistanie. Pozostaję pod wrażeniem piękna uzbeckiej ziemi, jej bogatej historii i tradycji, a przede wszystkim jednak ujęła nas niezwykła gościnność i serdeczność, z jaką byliśmy tam przyjmowani. W dziejach naszych narodów spotkać można wiele wspólnych wątków. Ślady bytności Polaków na uzbeckiej ziemi sięgają trzynastego wieku. Już wówczas w ten odległy region udała się wyprawa kierowana przez dwóch mnichów franciszkańskich. Jeden z nich, Benedykt, Polak z Wrocławia, jest autorem relacji o krajach i ludach Środkowej Azji. To właśnie jemu zawdzięcza Europa pierwszy wiarygodny opis geografii, przyrody i obyczajów mieszkańców położonych za Uralem i Morzem Kaspijskim krain. Wędrówki moich rodaków nasiliły się szczególnie w XIX wieku. Byli oficerowie i żołnierze carskiej armii, carscy urzędnicy - etnografowie, botanicy i geodeci, znawcy kartografii i astronomii, inżynierowie i lekarze osiedlali się w ówczesnym Turkiestanie. Wielu z nich zajmowało wysokie stanowiska rządowe. Pozostały po nich cenne zapiski i wspomnienia świadczące o życzliwości i przyjaźni Uzbeków. Warto przypomnieć, że pod koniec XIX wieku pojawili się w Taszkencie także polscy przemysłowcy, bankierzy, przedstawiciele firm włókienniczych z Łodzi. Powstały tam polskie sklepy z obuwiem i galanterią, nazywane "warszawskimi domami mody". W 1923 roku prof. Mieczysław Fedorowicz, uczestnik walk na froncie w Persji, założył w Taszkencie uzdrowiskowy szpital, który funkcjonuje do chwili obecnej i nosi imię założyciela. Historycznym śladem obecności Polaków na uzbeckiej ziemi są groby uchodźców z czasów pierwszej wojny światowej i rewolucji rosyjskiej. Również mogiły żołnierzy generała Władysława Andersa, którzy po zwolnieniu z sowieckich łagrów, tworzyli Armię Polską. Serdecznie dziękuję, Panie Prezydencie, za godne upamiętnienie miejsc ich pochówku. Ale nie tylko wojenne losy kierowały Polaków w te odległe strony. Wspaniałe zabytki islamskiej architektury Buchary i Samarkandy przyciągały w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych minionego wieku tysiące turystów znad Wisły, których fascynowały kultura, historia i tradycja ziemi uzbeckiej. Mimo znaczącej odległości geograficznej, nasze kraje wiele dziś łączy. Jako członek NATO z uznaniem obserwujemy zaangażowanie Uzbekistanu w program "Partnerstwo dla Pokoju". Doceniamy poparcie, jakiego Taszkent udziela idei poszerzenia Sojuszu, a także zdecydowane opowiedzenie się po stronie koalicji antyterrorystycznej. Polska z uwagą śledzi wysiłki Uzbekistanu podejmowane dla zachowania pokoju i stabilności w całej Azji Centralnej. Wspieramy Wasze działania na rzecz walki z handlem narkotykami i bronią. Pański kraj, Panie Prezydencie, jest dla nas ważnym partnerem. Cieszy dobra atmosfera towarzysząca polsko-uzbeckim stosunkom na najwyższym szczeblu. Uważam, że wspólnie możemy wiele uczynić dla budowy korzystnych relacji między Europą Środkowo-Wschodnią i Azją Centralną. Chciałbym, aby ożywieniu kontaktów politycznych towarzyszyła równie pomyślna współpraca gospodarcza. Nie wykorzystujemy tu wszystkich istniejących możliwości. Niepokoi zwłaszcza niski poziom wymiany handlowej oraz zbyt mała wiedza polskich i uzbeckich środowisk biznesowych o sobie. Duże nadzieje na poprawę sytuacji wiążę z pracami Polsko-Uzbeckiej Komisji Mieszanej ds. Współpracy Gospodarczej i Handlu. Jesteśmy zainteresowani większym dostępem polskich firm budowlanych do rynku uzbeckiego, nawiązaniem korzystnej współpracy między przedsiębiorstwami naftowymi i gazowymi. Oferujemy nasze usługi informatyczne i sprzęt teleinformatyczny. Oerujemy rownież udział w modernizacji uzbeckiej armii i jej wyposażenia. Cieszę się, że z powodzeniem nawiązywane są kontakty między naszymi społecznościami lokalnymi i władzami regionów. Dobry początek dały województwo małopolskie i okręg samarkandzki oraz polski Słupsk i uzbecka Buchara. Jestem pewien, że takich pozytywnych przykładów będzie więcej. W tym duchu, z nadzieją i optymizmem, wznoszę toast za zdrowie Pana Prezydenta i Jego Małżonki oraz wszystkich uzbeckich przyjaciół, za pomyślną przyszłość Republiki Uzbekistanu i całego Narodu uzbeckiego, za pomyślny rozwój współpracy między naszymi państwami i narodami.