24 kwietnia 2003 roku na zakończenie pierwszego dnia wizyty oficjalnej w Polsce Prezydenta Republiki Indonezji, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski z Małżonką wydał w Pałacu Prezydenckim oficjalny obiad na cześć gości. Podczas obiadu prezydenci Polski i Indonezji wygłosili toasty. Prezydent RP powiedział: To dla mnie zaszczyt i wielka radość podejmować Panią Prezydent w Polsce. Serdecznie witamy! Mam nadzieję, że pobyt u nas przyniesie Pani Prezydent i towarzyszącym Pani osobom wiele satysfakcji i miłych chwil. Otwiera się nowy rozdział w historii stosunków między naszymi krajami. To druga wizyta na polskiej ziemi głowy Państwa Indonezyjskiego. Poprzednią składał, 44 lata temu, Pan Prezydent Sukarno. To, że możemy dziś w Polsce gościć Panią Prezydent - Jego Córkę - ma wspaniałą symboliczną wymowę, świadczącą o ciągłości relacji między naszymi krajami. Pragnę podkreślić, że w polskim społeczeństwie ciągle żywa jest pamięć o Panu Prezydencie Sukarno - jednej z najwybitniejszych postaci życia politycznego XX stulecia. Polskę i Indonezję dzielą tysiące kilometrów, ale jednocześnie - wiele nas łączy. To bardzo znamienne, że na flagach obu naszych państw widnieją te same barwy. Prowadzona przez Pani Ojca walka o indonezyjską niepodległość zakończyła się Konferencją Okrągłego Stołu w Hadze. Okrągły stół jest także bardzo ważnym elementem polskiej historii. W 1989 roku przedstawiciele ówczesnej władzy i opozycji zawarli przy nim porozumienie, dzięki któremu rozpoczęła się w naszym kraju transformacja systemowa. To był zarazem początek drogi, która prowadzi Polskę do członkostwa w Unii Europejskiej. Indonezja wpisana jest w biografie wielu współczesnych Polaków. W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych ubiegłego wieku Polska uczestniczyła w budowie podstaw indonezyjskiej gospodarki i obronności. Do dziś działają w Indonezji - wybudowane z pomocą naszej myśli technicznej - cementownie i kopalnie.Na podkreślenie zasługuje wzorowa współpraca naszych oddziałów wojskowych w ramach siłach pokojowych ONZ na Bliskim Wschodzie i w Kambodży w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Polacy i Indonezyjczycy jednakowo są przywiązani do swojej kultury, dziedzictwa historycznego i tradycji. To dwa fascynujące światy - które są nawzajem wobec siebie otwarte. Od 30 lat istnieje w Warszawie największe w Europie Środkowo-Wschodniej Muzeum Azji i Pacyfiku, w którego zbiorach znajdują się prace podarowane przez indonezyjskich malarzy. Od czterech lat działa w Dżakarcie Polsko-Indonezyjskie Centrum Kultury - jedyna w Azji placówka o podobnym charakterze. Wszystko to sprawia, że coraz lepiej się poznajemy i rozumiemy; że dostrzegamy naszą - jak głosi inskrypcja w indonezyjskim herbie - jedność w różnorodności. Indonezja zajmuje ważne miejsce w polskiej polityce zagranicznej. Z satysfakcją odbieramy sukcesy Indonezji, osiągane pod przywództwem Pani Prezydent. Podjęła Pani niełatwe, budzące podziw, zadanie. Po latach spędzonych w opozycji, stanęła Pani - w wyniku demokratycznych przemian - na czele jednego z największych państw na świecie. Konsekwencja, z jaką kontynuuje Pani Prezydent dzieło zapoczątkowane przez swego Ojca oraz odwaga, z którą podejmuje Pani najtrudniejsze współczesne wyzwania, budzi wśród społeczności międzynarodowej głęboki szacunek. Jednym z najpilniejszych i najważniejszych wyzwań jest walka z terroryzmem, zagrażającym całej ludzkiej, wielokulturowej cywilizacji. Wiemy, że Indonezja, podobnie jak Polska, była gospodarzem regionalnej konferencji poświęconej temu zagadnieniu. Znamy również zaangażowanie Pani Prezydent w budowę nowego ładu międzynarodowego, który byłby bardziej sprawiedliwy i przeciwdziałał niektórym negatywnym skutkom globalizacji. Podzielamy pogląd, że to właśnie nadmierne kontrasty społeczne i ekonomiczne często sprzyjają takim zjawiskom, jak terroryzm, nielegalne migracje, czy przemyt broni i narkotyków. Dla rozwiązania tych problemów potrzebna jest współpraca krajów z wszystkich kontynentów. Doceniamy tu wagę międzynarodowych konferencji zwołanych w Indonezji w tym i w ubiegłym roku poświęconych tym zagadnieniom. Dzisiaj nasze kraje stają się sobie bliższe niż kiedykolwiek. Pojawia się wiele nowych szans, które możemy wspólnie wykorzystać. Polska, która za rok zostanie członkiem Unii Europejskiej, może stać się dla Indonezji "oknem na rynki państw Europy" - jak oczekuje tego indonezyjski minister spraw zagranicznych, Pan dr Hassan Wirajuda. Możemy być aktywnymi partnerami w ramach współpracy między Stowarzyszeniem Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) i Unią Europejską oraz na płaszczyźnie Spotkania Azja-Europa (ASEM). Możemy rozszerzać nasze kontakty handlowe, rozwinąć współpracę w dziedzinie obronności. Polska, jako kraj wykorzystujący technologie Wschodu i Zachodu - rosyjskie i amerykańskie - dysponuje konkurencyjną wobec innych państw ofertą wyposażenia sił zbrojnych i policji. Wiele również możemy sobie nawzajem ofiarować w dialogu naszych kultur, w spotkaniu ludzkiej ciekawości i wrażliwości. Wierząc, że wizyta Pani Prezydent znacząco przyczyni się do ożywienia stosunków między naszymi krajami, wznoszę toast za zdrowie Pani Prezydent i wszystkich naszych indonezyjskich gości, za pomyślność Indonezji, za rozwój polsko-indonezyjskiej współpracy i życzliwego partnerstwa! Prezydent Republiki Indonezji wznosząc toast powiedziała: Jest mi niezmiernie przyjemnie, że dzisiaj, wraz z moim małżonkiem i członkami mojej delegacji nareszcie przyjechałam do Polski - kraju, który jest dobrze znany w dziejach świata. Składając hołd waszemu wielkiemu narodowi i państwu, poroszę mi pozwolić na początku wyrazić moje szczere podziękowania i wdzięczność za ciepłe powitanie. U nas, w Indonezji Polska nie jest krajem nieznanym. Chociaż nie musi to być całkowitym zbiegiem okoliczności, na naszych flagach widnieją te same barwy. I jeżeli te dwa kolory symbolizują podobne wartości i idee, to nie popełnię błędu mówiąc, że w rzeczywistości istnieje pomiędzy nami pomost, dzięki któremu bardziej zacieśnimy przyjaźń i współpracę między naszymi narodami i rządami. Z podziwem obserwujemy podniosłego ducha zmagania Polaków w reformowaniu swojego życia. Pomimo tego, ze Indonezja znajduje się na wcześniejszym etapie zmian, mamy zaplanowany olbrzymi program do wykonania. Od pięciu lat przeprowadzamy reformy prawie we wszystkich dziedzinach naszego życia. Zaliczyć tu możemy reorganizację instytucji państwowych, zarówno na poziomie centralnym jak i regionalnym, restrukturyzację władzy oraz funkcjonalnych stosunków miedzy nimi, jak i również sformułowanie niezbędnych norm dla ich podtrzymania. Podobnie jak w Polsce, celem naszych działań jest tworzenia lepszego i bardziej demokratycznego państwa szanujacego prawa człowieka. Obserwujemy przewartościowanie międzynarodowego porządku w świecie, który został poddany szybkiej globalizacji, ma wpływ na życie jednostki i całych narodów. Zmiany te sprawiają też, że życie jednostki i narodów przeplata się i staje się coraz najbardziej zależne od sienie. Moja wizyta w Polsce odbywa się w perspektywie podobieństw pomiędzy naszymi państwami, jak również w perspektywie współzależnego charakteru życia naszych narodów. Jest mi szczególnie przyjemnie, ponieważ w czasie dzisiejszych rozmów z Waszą Ekselencją doszliśmy do porozumienia w wielu obszarach. Dostrzegam wiele dziedzin, w których możemy owocnie współpracować, takich jak handel. Inwestycje, edukacja kultura, aby w ten sposób przyczynić się do rozwoju obustronnych kontaktów. Na arenie politycznej możemy dalej rozwijać dialog i współpracę, mając na względzie dążenie do osiągnięci pokojowego, sprawiedliwego i dostatniego świata. Wasza Ekscelencjo, to są jedynie niektóre z moich poglądów i życzeń. Teraz proszę mi pozwolić zaprosić wszystkich tu zebranych Szanownych Gości do wzniesienia toastu za zdrowie Jego Ekscelencji Prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego, za rozwój i dobrobyt narodu polskiego oraz za bliższą przyjaźń między narodami Polski i Indonezji.