Prezydenci Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Francuskiej i Kanclerz Niemiec odbyli spotkanie na szczycie w ramach Trójkąta Weimarskiego na zaproszenie Prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego 9 maja 2003 we Wrocławiu. W tym dniu, który jest także Świętem Europy, Prezydent Chirac i Kanclerz Schroeder pragnęli przekazać swoje uznanie dla Polski, dla jej władz, jej narodu za wolę, z jaką przebyli drogę prowadzącą do wrót Unii, wyrazić jak bardzo ich powrót do rodziny europejskiej jest oczekiwany po tylu rozdarciach historii i zaznaczyć swoją ufność co do wyboru, jakiego naród polski dokona 7 i 8 czerwca br. podczas referendum dotyczącego ratyfikacji Traktatu Akcesyjnego. Prezydenci i Kanclerz potwierdzili wagę jaką przywiązują do Trójkąta Weimarskiego, którego powołaniem nadal jest coraz mocniejsze zacieśnienie więzi współpracy, które łączą narody i państwa na wszystkich szczeblach i we wszystkich dziedzinach życia. Jako ramy dialogu i współpracy między trzema równymi partnerami, Trójkąt Weimarski może stać się siłą inicjującą i proponującą, służącą poszerzonej Unii. W tej perspektywie, Francja i Niemcy postanowiły zaprosić Polskę do swoich rozważań na temat rozwoju wspólnych polityk, szczególnie wspólnej polityki rolnej, polityki spójności gospodarczej i społecznej oraz polityki transportowej. Prezydenci i Kanclerz uzgodnili, że zintensyfikują działania mające na celu doprowadzenie do uzgodnienia stanowisk w kwestii rozwoju europejskich polityk zagranicznej i obrony przez podjęcie regularnych konsultacji trójstronnych. Konsultacje te mają mianowicie na celu przyspieszenie rozwoju zdolności cywilnych i wojskowych w ramach EPBO oraz umocnienie strategicznego partnerstwa między Unią Europejską a NATO. W tym kontekście, Prezydent Jacques Chirac i Kanclerz Gerhard Schroeder przedstawili Prezydentowi Aleksandrowi Kwaśniewskiemu propozycje poczynione podczas spotkania szefów państw i rządów w Brukseli 29 kwietnia 2003 r., które będą stanowiły kontynuację dyskusji między wszystkimi obecnymi i przyszłymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej. Prezydenci i Kanclerz postanowili również rozwijać ścisłą współpracę w dziedzinie reformy instytucji europejskich prowadzoną w ramach Konwentu, szczególnie jeśli chodzi o architekturę instytucjonalną i WPZB. Ta wspólna praca powinna być kontynuowana i intensyfikowana w ramach Konferencji Międzyrządowej. Dokonali pogłębionej wymiany poglądów na temat perspektyw umocnienia stosunków partnerskich z Rosją oraz z innymi "nowymi sąsiadami" rozszerzonej Unii, szczególnie z Ukrainą, i doszli do porozumienia w sprawie kontynuowania takiej wymiany. Prezydenci i Kanclerz wyrazili zadowolenie ze ścisłego dialogu nawiązanego od czasu powstania Trójkąta Weimarskiego między Ministrami Spraw Zagranicznych i między Ministrami Obrony, z dobrego tempa uzgodnień prowadzonych przez Ministrów Finansów i z perspektywy pierwszego spotkania między Ministrami do spraw społecznych i Pracy. Poparli rozszerzenie pola działania Trójkąta Weimarskiego o inne dziedziny takie jak transport lub sprawy wewnętrzne, oraz wzmocnienie umocowania Trójkąta w społeczeństwie obywatelskim poprzez intensyfikację zdecentralizowanej współpracy między samorządami trzech krajów oraz wymianę młodzieży i studentów. W tym kontekście uzgodnili by ich rządy rozważyły możliwości trójstronnej współpracy w szczególności w Europejskim Uniwersytecie Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. Wezwali wreszcie do rozwoju dialogu między parlamentarzystami trzech krajów.