24 kwietnia 2003 roku w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wraz z Prezydentem Republiki Indonezji Panią Megawati Soekarnoputri wzięli udział w Polsko-Indonezyjskim Forum Gospodarczym. Otwierając forum, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski zwracając się do obecnych, powiedział: Szanowna Pani Prezydent! Szanowni Państwo! Witam wszystkich bardzo serdecznie i wyrażam ogromne zadowolenie, że wspólnie z Panią Prezydent możemy uczestniczyć w polsko-indonezyjskim forum gospodarczym. To pierwsze tak liczne spotkanie przedstawicieli kół biznesu obu krajów w Warszawie. Wiążemy z nim duże nadzieje i liczymy, że przyczyni się ono do ożywienia wymiany gospodarczej i ułatwi nawiązanie bliższych kontaktów między polskimi i indonezyjskimi przedsiębiorcami. Indonezja jest bardzo ważnym partnerem gospodarczym Polski w regionie Azji Południowo-Wschodniej. Okres najbardziej intensywnej współpracy przypadł na lata sześćdziesiąte. Byliśmy wówczas eksporterami na indonezyjski rynek znacznych ilości sprzętu obronnego, urządzeń dla stoczni i kopalni węgla kamiennego. Polacy zbudowali na Sumatrze cukrownię trzcinową, dostarczyliśmy też 25 drobnicowców. Tej współpracy bardzo sprzyjał pierwszy Prezydent niepodległej Indonezji – Sukarno, ojciec obecnej tu dziś Pani Prezydent Megawati Sukarnoputri, który w 1959 roku złożył oficjalną wizytę w Polsce. Niestety, następne dziesięciolecia nie były już dla nas tak owocne. W ostatnich latach współpraca gospodarcza pomiędzy Polską i Indonezją ograniczyła się praktycznie do prostej wymiany handlowej, której poziom daleki jest od oczekiwań. W 1997 roku polski eksport wyniósł około 40 mln dolarów. Nie było to zbyt wiele, ale i tak okazał się on najwyższy w ciągu ostatniej dekady. Lata 1998 i 2001 były dla naszego eksportu do Indonezji wyjątkowo niekorzystne (w roku 1998 - 8 mln, a w 2001 – zaledwie 6,5 mln USD). W Polsce znane jest powiedzenie: jest tak źle, że może być już tylko lepiej. Wierzę, że słowa te można również odnieść do naszych kontaktów gospodarczych, a tym bardziej wierzę, że w 2002 roku zaobserwowaliśmy pewne ożywienie w polskim eksporcie do Indonezji. Suma 16 milionów USD nie przyprawia jeszcze o zawrót głowy, ale można traktować ją jako przełamanie impasu. Mam nadzieję, że ta pozytywna tendencja będzie utrzymana. Jeśli spojrzeć na indonezyjski eksport do Polski, to wygląda on znacznie korzystniej dla naszych gości. Z uwagi na znaczny wzrost polskiego importu z Indonezji w ostatnich latach wystąpił zbyt duży deficyt w dwustronnych obrotach (w 2002 r. wynosił 208 milionów USD, a za ostatnie sześć lat przekroczył już 1 miliard USD). Uważam, że nasze kraje stać na to, by wzajemna wymiana handlowa była bardziej zrównoważona. Pani Prezydent, Panie i Panowie! Bardzo pozytywnie oceniamy osiągnięcia Indonezji w restrukturyzacji gospodarki i likwidacji skutków kryzysu ekonomicznego, który w 1998 r. dotknął wiele państw Azji Południowo-Wschodniej. Dane za miniony rok - PKB – wzrost o 3,7 proc., rosnący eksport, mocny kurs rupii indonezyjskiej w stosunku do USD, świadczą, że Wasz kraj podąża dobrą drogą. W polskiej gospodarce również widoczne są wyraźne symptomy ożywienia. Rośnie produkcja w przemyśle, utrzymuje się bardzo niska inflacja (poniżej 0,4 proc.) wzrasta eksport. Firmy zagraniczne zainwestowały już w Polsce około 60 mld dolarów. Dużym problemem pozostaje wciąż wysokie bezrobocie, ale podejmowane starania stwarzają realną szansę na jego stopniowy spadek. Już niebawem nasz kraj wejdzie do Unii Europejskiej. Tydzień temu podpisaliśmy w Atenach Traktat Akcesyjny. Jeśli polskie społeczeństwo opowie się w referendum za integracją – a jestem pewien, że tak, i bardzo liczę na głosy również środowisk biznesu i polskich przedsiębiorców w referendum – 1 maja 2004 roku staniemy się członkiem Unii. Przystąpienie do Wspólnego Rynku oznacza przyjęcie przez Polskę unijnego ustawodawstwa w zakresie stosunków handlowych i gospodarczych z krajami trzecimi oraz jej zewnętrznej taryfy celnej, której poziom jest niższy od obecnie stosowanej w Polsce. Powinno to uatrakcyjnić nasz rynek między innymi dla większości indonezyjskich towarów i inwestycji. Integracja z Unią Europejską nie koliduje z pragnieniem rozwijania przez nas partnerskich stosunków z innymi, poza europejskimi państwami, w tym z Indonezją i innymi krajami ASEAN. Uważam wręcz, iż będzie im sprzyjać. Dlatego Polska i Indonezja powinny poszukiwać nowych, atrakcyjnych form współpracy. Nasz rynek otwarty jest nie tylko dla tradycyjnych towarów indonezyjskich, jak kawa, herbata czy wyroby włókiennicze. Chętnie widzielibyśmy u siebie Wasz sprzęt elektroniczny, chemikalia czy artykuły spożywcze. Pani Prezydent, chcę zadeklarować, że jesteśmy otwarci na współpracę z indonezyjskimi przedsiębiorcami. My z kolei chcielibyśmy uczestniczyć w rozwoju gospodarki Indonezji. Polska oferta jest naprawdę bogata. Dotyczy zarówno eksportu dóbr inwestycyjnych, jak i nawiązania konkretnej współpracy przemysłowej. Jesteśmy gotowi współdziałać w tak ważnych sektorach jak: górnictwo węgla kamiennego, energetyka, kolejnictwo, przemysł maszynowy, przemysł lotniczy, wydobycie ropy naftowej i gazu, przemysł chemiczny, gospodarka morska, przemysł spożywczy oraz przemysł obronny. W Indonezji są już obecne WSK Świdnik i PZL Mielec. Zachęcam inne polskie firmy, by poszły w ich ślady, zachęcam tu obecnych żeby w swojej strategii wzięli również Indonezję jako istotnego partnera gospodarczego. Perspektywy długoterminowej współpracy gospodarczej rysują się także w zakresie wzajemnych inwestycji kapitałowych, którym sprzyjają procesy prywatyzacji sektora państwowego w obydwu krajach oraz istniejąca, a dzisiaj jeszcze wzbogacona kolejnymi porozumieniami, infrastruktura prawno-traktatowa. Nadal zbyt mało wiemy o sobie i o własnych możliwościach. Nadal zbyt skromna jest wiedza o ofertach współpracy. Dlatego więcej uwagi i starań wymaga działalność informacyjno-promocyjna. Potrzebne jest ściślejsze współdziałanie izb handlowych Polski i Indonezji. Bardzo ważny jest także bezpośredni kontakt między przedsiębiorcami. Mam nadzieję, że obecność na targach, wystawach organizowanych w obu krajach, a także współpraca izb handlowych pomoże nam nie tylko w organizowaniu częstszych wizyt, ale wręcz we wzajemnym poznaniu się. Z zadowoleniem przyjąłem inicjatywę powołania Polsko-Indonezyjskiej Rady Biznesu (Polish-Indonesian Joint Business Council), utworzonej przez Krajową Izbę Gospodarczą oraz KADIN – Indonezyjską Izbę Handlu i Przemysłu. To dobry pomysł. Liczę na jej aktywność i zaangażowanie w rozwijanie współpracy. Mam nadzieję, że Rada stanie się dobrą płaszczyzną do dyskusji i wymiany doświadczeń. Że będzie przewodnikiem dla polskich przedsiębiorstw zainteresowanych działalnością w Indonezji i dla indonezyjskich biznesmenów pragnących działać w Polsce. Panie i Panowie, obecna wizyta Pani Prezydent Megawati Soekarnoputri niewątpliwie otwiera nowe możliwości, nowy etap w dwustronnych kontaktach. Mamy przed sobą dobre perspektywy, mamy możliwość drogi na przód. Wierzę, że kontakty na najwyższym szczeblu, rozmowy ministrów przyniosą również istotną zachętę a także ułatwienia w relacjach między firmami i przedsiębiorcami. Drodzy Państwo, ta wizyta otwiera nie tylko drzwi do współpracy, ale wręcz bramy do współdziałania, także gospodarczego. Proszę skorzystać z tej okazji, proszę przejść przez tę bramę i otworzyć dobre perspektywy dla Waszych firm, dla biznesu indonezyjskiego, dla biznesu polskiego, a także dla Polski i Indonezji, dla dobra obu naszych narodów. Bardzo serdecznie o to prosimy i wierzymy, że tak właśnie się stanie. Prezydent Indonezji, pani Megawati Soekarnoputri zwracając się do uczestników forum powiedziała: Szanowny Panie Prezydencie Kwaśniewski, szanowni przedsiębiorcy, szanowni goście! Z zadowoleniem przyjęłam fakt możliwości uczestniczenia w forum przedsiębiorców z Indonezji i z Polski. Dzięki temu forum, które odbywa się bardzo szczęśliwie wraz z wystawą „Teraz Polska” możliwe są bezpośrednie kontakty między przedsiębiorcami z naszych krajów, a te bezpośrednie kontakty jak wielokrotnie zwracaliśmy uwagę, umożliwiają później zawarcie kontraktów. Jeśli chodzi o poziom naszych stosunków handlowych, wymiana jest bardzo niska, a my wciąż napotykamy problemy związane z transportem i opłacaniem go. Mam nadzieję, że dzięki temu seminarium, te możliwości, które się otworzą bezpośrednich kontaktów przedsiębiorców z Polski i Indonezji zostaną w odpowiedni sposób wykorzystane. Nasza znajomość, to jak podkreślił już Pan Prezydent, datuje się od wielu lat. Musimy wykorzystać tradycję, tak by dzięki wzajemnej współpracy rozwijać stosunki handlowe, z których poziomu nie jesteśmy do tej pory zadowoleni. Jeśli zwrócimy większą uwagę na potencjał obu krajów zapewne nasze obroty handlowe zostaną w odpowiedni sposób zwiększone. Jeśli chodzi o możliwości współpracy, to pragnęłabym zwrócić także uwagę na możliwości związane z wzajemnymi inwestycjami. Do tego przykładałabym największą wagę. Polscy przedsiębiorcy mogą również przyjechać do Indonezji razem ze swoimi technologiami, wykorzystać je tam na miejscu i tam stworzyć przedsiębiorstwa czy zakłady pracy wykorzystujące polskie technologie. Jeśli chodzi o możliwości inwestycji i współpracy to trzeba oczywiście podkreślić takie dziedziny jak górnictwo rybołówstwo i turystykę. Jeśli chodzi o działalność małych przedsiębiorstw, trzeba również podkreślić to, co zostało zrobione przez rzemieślników obu krajów w ramach współpracy. Wzajemnie korzystna współpraca będzie sprzyjała nie tylko prostej wymianie handlowej i wymianie inwestycyjnej między oboma krajami, ale również będzie sprzyjała polepszeniu warunków życia społeczeństw obu krajów. Chciałabym życzyć owocnych obrad!