Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 16 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 15. 10. 2004 r. zastosował prawo łaski wobec 5 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 11 osób. Informacja statystyczna. 1. Postępowanie ułaskawieniowe wobec 1 osoby toczyło się z urzędu na podstawie art. 567§2 kpk. W sprawie tej Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej – pomimo negatywnych opinii Sądów obydwu instancji, uwzględniając pozytywne stanowisko Prokuratora Generalnego – zastosował prawo łaski przez warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności na okres 5 lat. W pozostałych sprawach postępowanie ułaskawieniowe zostało wszczęte w trybie zwykłym na podstawie art. 561 kpk. 2. Prokurator Generalny wobec 4 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 3. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej zastosował prawo łaski wobec 5 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, bowiem: - 2 osoby korzystały z odroczenia wykonania kary w trybie art. 151 kkw, - 3 osoby zostały skazane na kary wolnościowe, w tym: 2 osoby – na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na stosowny okres próby oraz 1 osoba – na karę grzywny. 4. Osoby, wobec których Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: - z art. 270§1 kk (sfałszowanie dokumentu – 1 sprawa), - z art. 278§1 kk (kradzież – 2 sprawy), - z art. 279§1 kk (kradzież z włamaniem – 1 sprawa), - z art. 296§1 kk (nadużycie zaufania – 1 sprawa). 5. W 3 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 5 osób miał na uwadze względy społeczne i humanitarne a przede wszystkim: wykonanie orzeczonych kar grzywien, trudną sytuację materialną rodziny skazanego, naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem, zawarcie ugody z pokrzywdzoną instytucją i regularne spłacanie odszkodowania, samotne wychowywanie dzieci, prowadzenie działalności gospodarczej, popełnienie incydentalnego czynu oraz odbycie znacznych okresów wymaganych do zatarcia skazania z mocy prawa.