Nominacje otrzymali:
nauki biologiczne:
dr hab. Janina Borysiak - Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
dr hab. Krzysztof Jan Janeczko - Uniwersytet Jagielloński w Krakowie
dr hab. Wirginia Janiszowska - Uniwersytet Warszawski
dr hab. Marek Konarzewski - Uniwersytet w Białymstoku
dr hab. Elżbieta Wyroba - Instytut Biologii Doświadczalnej Polskiej Akademii Nauk w Warszawie
nauki chemiczne:
dr hab. Małgorzata Anna Zagórska - Politechnika Warszawska
nauki ekonomiczne:
dr hab. Wacław Stefan Adamczyk - Akademia Ekonomiczna w Krakowie
dr hab. Krystyna Maria Gutkowska - Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie dr hab. Kornelia Marta Karcz - Akademia Ekonomiczna w Katowicach
dr hab. Wiesław Kowalczewski - Politechnika Białostocka
dr hab. Franciszek Krawiec - Szkoła Główna Handlowa w Warszawie
dr hab. Eugeniusz Krzemień - Politechnika Radomska
dr hab. Wojciech Paprocki - Szkoła Główna Handlowa w Warszawie
dr hab. Jan Turyna - Uniwersytet Warszawski
nauki farmaceutyczne:
dr hab. Marek Mirowski - Uniwersytet Medyczny w Łodzi
nauki fizyczne:
dr hab. Ryszard Horodecki - Uniwersytet Gdański
dr hab. Grzegorz Karwasz - Pomorska Akademia Pedagogiczna w Słupsku
dr hab. Tadeusz Krzysztof Kopeć - Instytut Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych
Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu
nauki humanistyczne:
dr hab. Marian Bugajski - Uniwersytet Zielonogórski
dr hab. Irena Urszula Kadulska - Uniwersytet Gdański
dr hab. Wiesława Janina Korzeniowska - Uniwersytet Śląski w Katowicach - Filia w Cieszynie
dr hab. Elżbieta Felicja Laskowska - Akademia Bydgoska
dr hab. Urszula Małgorzata Mazurczak - Katolicki Uniwersytet Lubelski
dr hab. Grażyna Maria Pasztor - Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
dr hab. Halina Robótka - Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
dr hab. Agnieszka Salska - Uniwersytet Łódzki
dr hab. Jan Kazimierz Szymczak - Uniwersytet Łódzki
dr hab. Elżbieta Maria Wesołowska - Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
nauki matematyczne:
dr hab. Alexander Bendikov - Uniwersytet Wrocławski
dr hab. Waldemar Hebisch - Uniwersytet Wrocławski
dr hab. Grzegorz Leszek Łukaszewicz - Uniwersytet Warszawski
dr hab. Olga Macedońska-Nosalska - Politechnika Śląska w Gliwicach
dr hab. Dov Bronisław Wajnryb - Israel Institute of Technology w Hajfie, Izrael
nauki medyczne:
dr hab. Andrzej Drop - Akademia Medyczna w Lublinie
dr hab. Jan Grzegorz Gmiński - Śląska Akademia Medyczna w Katowicach
dr hab. Stanisława Zyta Grabowska - Akademia Medyczna w Białymstoku
dr hab. Ewa Krystyna Grzybowska - Centrum Onkologii-Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie
w Warszawie - Oddział w Gliwicach
dr hab. Zdzisław Stanisław Jarząbek - Państwowy Zakład Higieny w Warszawie
dr hab. Małgorzata Kłys - Uniwersytet Jagielloński w Krakowie
dr hab. Tomasz Jan Kostka - Uniwersytet Medyczny w Łodzi
dr hab. Barbara Krystyna Łukomska - Instytut Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej
Polskiej Akademii Nauk w Warszawie
dr hab. Małgorzata Ewa Muc-Wierzgoń - Śląska Akademia Medyczna w Katowicach
dr hab. Tomasz Janusz Pasierski - Międzyleski Szpital Specjalistyczny w Warszawie
dr hab. Beata Śpiewankiewicz - Akademia Medyczna w Warszawie
dr hab. Maria Renata Wąsik - Akademia Medyczna w Warszawie
dr hab. Janusz Andrzej Wendorff - Instytut "Centrum Zdrowia Matki Polki" w Łodzi
dr hab. Barbara Maria Zubelewicz-Szkodzińska - Śląska Akademia Medyczna w Katowicach
nauki o Ziemi:
dr hab. Grażyna Maria Ceglarska-Stefańska - Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie
nauki prawne:
dr hab. Zbigniew Witkowski - Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
nauki rolnicze:
dr hab. Marek Andrzej Madeyski - Akademia Rolnicza w Krakowie
dr hab. Stanisław Tadeusz Podsiadłowski - Akademia Rolnicza w Poznaniu
dr hab. Ewa Magdalena Zimnoch-Guzowska - Instytut Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Radzikowie
nauki techniczne:
dr hab. Andrzej Jan Cholewicki - Instytut Techniki Budowlanej w Warszawie
dr hab. Wojciech Jan Dąbrowski - Politechnika Krakowska
dr hab. Marian Antoni Kamiński - Politechnika Gdańska
dr hab. Marian Antoni Partyka - Politechnika Opolska
dr hab. Romuald Jerzy Rządkowski - Instytut Maszyn Przepływowych Polskiej Akademii Nauk
w Gdańsku
dr hab. Krzysztof Janusz Zdunek - Politechnika Warszawska
dr hab. Henryk Ludwik Zobel - Politechnika Warszawska
nauki weterynaryjne:
dr hab. Zbigniew Janusz Grądzki - Akademia Rolnicza w Lublinie
sztuki muzyczne:
Antoni Gref - Akademia Muzyczna w Poznaniu
Ryszard Jerzy Minkiewicz - Akademia Muzyczna w Gdańsku
Jerzy Hubert Salwarowski - Akademia Muzyczna w Poznaniu
ks. Andrzej Stanisław Zając - Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie
sztuki plastyczne:
Grzegorz Klaman - Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku
Wojciech Błażej Kujawski - Akademia Sztuk Pięknych w Poznaniu
Małgorzata Olkuska - Akademia Pedagogiczna w Krakowie
Krystyna Anna Zachwatowicz-Wajda - Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie
sztuki teatralne:
Krzysztof Globisz - Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna w Krakowie

Zwracając się do zebranych Prezydent RP powiedział:
Te dni w Pałacu Prezydenckim są bardzo uroczyste i szczęśliwe dlatego, że jest radością gościć nowo mianowanych profesorów, ich najbliższych w takim ważnym momencie, kiedy następuje finał długiej, trudnej, wymagającej cierpliwości, konsekwencji, ale także i talentu, pracy naukowej, czy twórczej.
Uhonorowanie profesorskim tytułem ma wymiar osobisty – jest wyrazem uznania dla talentu i wiedzy oraz niekwestionowanych dokonań badawczych i dydaktycznych. Ale za tą godnością kryje się coś jeszcze. Wysyłamy światu czytelny sygnał, że polska myśl naukowa się rozwija; że środowisko akademickie jest aktywne i twórcze; że nasz kraj zmierza ku nowoczesności.
Zawsze przy tego rodzaju nominacjach reprezentujecie Państwo różne uczelnie i różne kierunki wiedzy. Są w tym gronie humaniści i ekonomiści, przedstawiciele nauk technicznych, przyrodniczych i medycznych, ludzie kultury i sztuki. Te nominacje, takie spektrum osób i dziedzin dowodzi, że nie ma miejsca w polskiej nauce, w polskim szkolnictwie wyższym, o którym nie dałoby się powiedzieć wiele dobrego, które nie pokazywałoby swoich najlepszych ludzi, godnych tego, aby takie nominacje odebrać.
Pozwólcie Państwo, że jako Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w pierwszej kolejności podziękuję Wam, Panie i Panowie Profesorowie, za wytrwałość i ciężką pracę, za wielki twórczy wysiłek, który jest ważny dla całej polskiej nauki, który wzbogaca i który powoduje, że może nie we wszystkich dziedzinach, ale w tych istotnych polska nauka w świecie jest dostrzegana i ceniona.
Polska nie jest ciągle gospodarczym potentatem. Droga jaka nas dzieli do najbardziej rozwiniętych krajów świata jest daleka. Ale mamy obszary, z których możemy być dumni. I mówię o tym, nie dlatego, że spotykam się właśnie z profesorami, ludźmi nauki, tylko dlatego, że tak właśnie jest. Oto w Polsce w nauce i kulturze najbliżej jest do światowej czołówki. Z satysfakcją chcę podkreślić, że polscy uczeni byli jedną z najlepiej przygotowanych grup zawodowych do członkostwa w Unii. Większość naszych uczelni od dawna aktywnie uczestniczyła w procesach akcesyjnych i dla nich przyjęcie wspólnotowych standardów nie stanowiło większego problemu. Zaprezentowaliśmy się również dobrze w unijnych Programach Ramowych.
Zdaniem ekspertów Banku Światowego, w żadnym innym kraju nie było tak dynamicznego rozwoju szkolnictwa wyższego, jak to miało miejsce w Polsce w ciągu ostatnich kilkunastu lat. Wystarczyła zaledwie dekada, byśmy stali się jednym z najbardziej kształcących się społeczeństw w Europie. Ogromna w tym zasługa akademickich nauczycieli, takich jak Wy, Drodzy Państwo, którzy nie szczędzicie czasu i energii, by jak najlepiej przygotować swoich studentów do nowych wyzwań.
Dokonujące się w polskim szkolnictwie przemiany wymagają nowoczesnych regulacji prawnych. Z żalem stwierdzam, że w Sejmie przeciągają się prace legislacyjne nad nową ustawą o szkolnictwie wyższym. Z niepokojem przyjąłem decyzję posłów z Komisji Edukacji, którzy wykreślili z prezydenckiego projektu ustawy o szkolnictwie wyższym, zapisy dotyczące konferencji rektorów uczelni. Wciąż jednak nie tracę nadziei, że ustawa – łącznie ze wspomnianym zapisem – mogłaby zostać przyjęta przez Sejm obecnej kadencji. Uczelnie powinny bowiem jak najszybciej dysponować stabilnymi i nowoczesnymi ramami prawnymi, które umożliwiły by im spokojny rozwój i sprawne działanie.
Polsce udało się zbliżyć do Europy w liczbie studiujących, co bardzo nas wszystkich cieszy, ale nadal niestety pozostajemy daleko w tyle pod względem wysokości środków finansowych przeznaczonych na naukę. Na jednego studenta wydajemy rocznie mniej niż połowę tego, co w krajach OECD. Również udział państwa w badaniach naukowych daleki jest od ideału.
Niedostatki są ogromne, dlatego nawet siedmioprocentowy wzrost nakładów na naukę, jak to będzie miało miejsce w tegorocznym budżecie, jest ważnym wydarzeniem, ale kroplą – może obfitą, ale powiedzmy sobie szczerze - kroplą w morzu potrzeb..
Zdajemy sobie sprawę, że niedostatki są ogromne, nawet ten wzrost nakładów jest tylko częścią pomocy dla środowisk naukowych, że nowe instrumenty polityki naukowej państwa muszą sprzyjać połączeniu działalności naukowej, innowacyjnej z działalnością przedsiębiorstw, że powinniśmy rozbudzać zainteresowanie na najnowsze badania i technologie pochodzące z rodzimych laboratoriów i ośrodków badawczych, że największa różnica między Polską a wysokorozwiniętymi krajami polega właśnie na braku ścisłych powiązań między nauką i gospodarką. Oczywiście to dobrze, że coraz więcej firm, również mniejszych, zaczyna dostrzegać ten problem i szuka kontaktu z ośrodkami naukowymi. Są już sygnały, że taka współpraca bywa nawiązywana i mam nadzieję, że stanie się to normą, że stanie się to czymś zwyczajnym w przyszłości rozwoju polskiej nauki. Chcę również powiedzieć Szanownym Państwu, że strategia lizbońska, to wszystko co związane jest z wielkim planem europejskim, aby umocnić, czy wzmocnić, zbudować siłę kreatywną, siłę naukową Unii Europejskiej, żeby ona stawała się bardziej konkurencyjna wobec innych ośrodków w gospodarce globalnej jest szansą dla Polski, jest szansą dla naszych środowisk naukowych, dlatego że tutaj będzie rzeczywiście odbywała się wielka batalia kto może więcej zaproponować, kto ma lepsze pomysły. Jesteśmy więc niewątpliwie, gdy chodzi o naukę, o szkolnictwo wyższe, w momencie bardzo zasadniczym i alternatywa rysuje się dość prosto, a wręcz prymitywnie - albo polska nauka i szkolnictwo wyższe zostanie na tych pozycjach utrwalonych, dotychczasowych, konserwatywnych nawet bym powiedział w dobrym tego słowa znaczeniu, ale niewystarczających wobec tych zadań, które was czekają, albo przy wielkim wysiłku, być może nie całość polskiej nauki i szkolnictwa wyższego, ale istotna część podejmie to wyzwanie i wejdzie do najbardziej rozwiniętych, najbardziej awansujących, najbardziej aktywnych projektów, jakie będzie Unia Europejska proponować. Bardzo chciałbym, żeby Polska w tych ważnych projektach unijnych znalazła się ze swoim dorobkiem naukowym, dorobkiem intelektualnym z ludźmi, których w Polsce mamy.
Drodzy Państwo, żeby już zakończyć to, raz jeszcze chcę podziękować wam, za Wasze osiągnięcia, które dzisiaj zwieńczone są nominacjami, które uzyskaliście. To naprawdę jest wielki wkład w polską naukę, to dobrze służy Rzeczypospolitej. Chcę podziękować Waszym bliskim, bo wiem ile cierpliwości i miłości z ich strony wymagały wasze kariery, wymagały wasze poświęcenia, ile razy trzeba było Was umacniać, kiedy byliście słabi i okiełznywać, kiedy wydawało wam się, że byliście bardzo dobrzy. Taka rola małżonków, rodzin jest niezwykle ważna, ale cieszę się, że to się powiodło i cieszę się, że dzisiaj macie wspólne święto. Liczę, że dla większości z Państwa ten tytuł naukowy jest dobrą zachęta do dalszych prac, a więc możemy oczekiwać dalszych badań, publikacji, rozwoju Waszych jednostek, instytutów, wszędzie tam gdzie pracujecie dobrej współpracy z tymi, którzy są z Wami na co dzień najbliżej. Liczę, że właśnie polscy naukowcy, polscy profesorowie będą stanowić również tę elitę polską, która nie tylko zapewni nam miejsce odpowiednie w nauce europejskiej czy światowej, ale także będzie chronić te podstawowe wartości w Polsce. Liczę na to, że jesteście tymi ludźmi, którzy nie będą godzić się na populizm, na nacjonalizm, na polityczną głupotę, na to wszystko co przy okazji każdej kampanii wyborczej wypływa, a przeciwko czemu powinniście być odpowiednio już zaszczepieni, bo nie da się niczego zbudować jeżeli coś jest oparte o fałszywe podstawy, czy fałszywe tezy. A ten rok dla Polski będzie o tyle ważny, że będziemy wybierać naprawdę między sprawami ważnymi, nieważnymi, między wartościami fundamentalnymi, a całkowicie pozornymi, albo niesłusznie przedstawianymi jako istotne. Jeżeli polski świat nauki, jeżeli polska profesura nie będzie umiała także bardzo otwarcie, jasnym głosem o tym mówić, tym gorzej dla polskiego życia publicznego, tym gorzej dla przyszłości Polski. Moja sytuacja jest w tym względzie o tyle trudna, że kończę swoją, drugą kadencję, ostatnią kadencję i kończę ją w przekonaniu, że Polska została zakotwiczona w kilku miejscach, które powinny nam dawać radość i sukcesy na długą, długą przyszłość. Polska nigdy nie była bardziej bezpieczna dzięki obecności w NATO, Polska nigdy nie miała większych szans rozwojowych dzięki wejściu do Unii Europejskiej, Polska nigdy nie była bardziej ułożona ze swoimi sąsiadami, którzy wszyscy zmienili się w ciągu ostatnich piętnastu lat i tak na prawdę gdyby powiedzieć co dzisiaj najbardziej zagraża Polsce, to potwierdzą się słowa klasyków od Mickiewicza, Słowackiego, a później Witkiewicza, Witkacego i Gombrowicza i jeszcze kogo chcecie cytować, największym zagrożeniem dla Polaków zazwyczaj są sami Polacy, ze swoją właśnie nieodpowiedzialnością, niecierpliwością, chodzeniem od ściany do ściany.
Drodzy Państwo, jeżeli wykorzystamy tę szansę, którą przez piętnaście lat zbudowaliśmy tutaj w Polsce dla rozwoju, dla włączenia się do współdziałania europejskiego i światowego i globalnego, to naprawdę Polska będzie w dobrym stanie. Jeżeli to wszystko rozmienimy na drobne będzie gorzej. To nie znaczy, że będzie jakaś zupełna katastrofa, bo to będzie po prostu stracony czas. No ale stracony czas w życiu człowieka ma swoje też istotne znaczenie.
Drogie Panie, Drodzy Panowie Profesorowie! Od Was bardzo wiele zależy jak będziecie o tym mówić, jak będziecie chcieli mówić, jak będziecie aktywni, jak będziecie to mówić swoim studentom. Trzeba z tej szansy, która stoi przed Polską skorzystać. Ale polityki już dość, wracam do Waszych sukcesów. Nominacje niech cieszą Was najbardziej, to jest Wasz sukces, rodziny mają powód do radości, rodzice, współpracownicy, dzieci - to jest też ich święto.
Drodzy Państwo, gratuluję, cieszę się bardzo, jest dla mnie wielkim honorem, że mogłem wręczyć Wam te nominacje profesorskie. Traktuję to jako Wasz sukces, ale przede wszystkim wielką radość Rzeczypospoltej. Oto witamy Profesorów, Panie, Panów, których działalność, osiągnięcia naukowe, dydaktyczne są godne najwyższego szacunku.