nauki biologiczne:
dr hab. Ludwik Frey - Instytut Botaniki Polskiej Akademii Nauk w Krakowie
dr hab. Grzegorz Gabriel Jackowski - Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
dr hab. Magdalena Katarzyna Mikołajczyk-Chmiela - Uniwersytet Łódzki
dr hab. Jacek Władysław Radwan - Uniwersytet Jagielloński w Krakowie
dr hab. Elżbieta Szeląg - Instytut Biologii Doświadczalnej Polskiej Akademii Nauk w Warszawie
nauki chemiczne:
dr hab. Teresa Grzybek - Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie
dr hab. Romuald Wódzki - Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
nauki ekonomiczne:
dr hab. Bolesław Borkowski - Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
dr hab. Ksenia Czubakowska - Uniwersytet Szczeciński
dr hab. Bożena Barbara Gulbicka - Instytut Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w Warszawie
dr hab. Krystyna Jędralska - Akademia Ekonomiczna w Katowicach
dr hab. Henryk Michał Manteuffel - Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
dr hab. Mirosław Szreder - Uniwersytet Gdański
nauki farmaceutyczne:
dr hab. Ewa Zuzanna Buszman - Śląska Akademia Medyczna w Katowicach
dr hab. Elżbieta Grażyna Matysik - Akademia Medyczna w Lublinie
nauki fizyczne:
dr hab. Zbigniew Wąs - Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk w Krakowie
nauki humanistyczne:
dr hab. Paweł Boski – Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej w Warszawie
dr hab. Józef Budzyński - Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie
dr hab. Barbara Grabowska - Uniwersytet Warszawski
dr hab. Ludwik Kostro - Uniwersytet Gdański
dr hab. Bogdan Wojciech Mach - Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk w Warszawie
dr hab. Mariusz Paweł Markiewicz - Uniwersytet Jagielloński w Krakowie
dr hab. Tomasz Andrzej Mielczarek - Akademia Świętokrzyska w Kielcach
dr hab. Jerzy Józef Morawski - Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie
dr hab. Piotr Oleś - Katolicki Uniwersytet Lubelski
dr hab. Tadeusz Srogosz - Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie
dr hab. Alicja Joanna Wołodźko-Butkiewicz - Uniwersytet Warszawski
nauki leśne
dr hab. Witold Andrzej Rybarczyk - Akademia Rolnicza w Poznaniu
nauki matematyczne:
dr hab. Stanisław Betley - Uniwersytet Warszawski
nauki medyczne:
dr hab. Zbigniew Bartuzi - Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
dr hab. Andrzej Bogusław Ciechanowicz - Pomorska Akademia Medyczna w Szczecinie
dr hab. Bogusław Frańczuk - Akademia Świętokrzyska w Kielcach
dr hab. Marian Błażej Grzymisławski - Akademia Medyczna w Poznaniu
dr hab. Marek Romuald Hartleb - Śląska Akademia Medyczna w Katowicach
dr hab. Barbara Maria Iwańczak - Akademia Medyczna we Wrocławiu
dr hab. Krzysztof Jonderko - Śląska Akademia Medyczna w Katowicach
dr hab. Romuald Stanisław Maleszka - Pomorska Akademia Medyczna w Szczecinie
dr hab. Michał Jacek Matysiak - Akademia Medyczna w Warszawie
dr hab. Grażyna Odrowąż-Sypniewska - Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
dr hab. Krystyna Irena Ossowska - Instytut Farmakologii Polskiej Akademii Nauk w Krakowie
dr hab. Zofia Szczerkowska - Akademia Medyczna w Gdańsku
nauki o Ziemi:
dr hab. Andrzej Baliński - Instytut Paleobiologii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie
dr hab. Marek Dutkowski - Uniwersytet Szczeciński
dr hab. Joanna Katarzyna Pociask-Karteczka - Uniwersytet Jagielloński w Krakowie
dr hab. Stanisław Staśko - Uniwersytet Wrocławski
nauki prawne:
dr hab. Zbigniew Włodzimierz Rau - Uniwersytet Łódzki
nauki rolnicze:
dr hab. Stanisław Deryło - Akademia Rolnicza w Lublinie
dr hab. Jan Jeszka - Akademia Rolnicza w Poznaniu
dr hab. Bolesław Kazimierz Kowalski - Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
dr hab. Jan Edward Michniewicz - Akademia Rolnicza w Poznaniu
dr hab. Zbigniew Tadeusz Paluszak - Akademia Techniczno-Rolnicza w Bydgoszczy
dr hab. Ryszard Skrzypek - Akademia Rolnicza w Poznaniu
dr hab. Ryszard Wilhelm Ślizowski - Akademia Rolnicza w Krakowie
dr hab. Anna Maria Wagner - Akademia Rolnicza w Lublinie
nauki techniczne:
dr hab. Janusz Kazimierz Girczys - Politechnika Częstochowska
dr hab. Włodzimierz Piotr Kowalski - Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie
dr hab. Małgorzata Skorupa - Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie
dr hab. Kazimierz Roman Szumański - Instytut Lotnictwa w Warszawie
nauki teologiczne:
ks. dr hab. Jerzy Teodor Szymik - Katolicki Uniwersytet Lubelski
nauki weterynaryjne:
dr hab. Marek Józef Wacław Houszka – Akademia Rolnicza we Wrocławiu
dr hab. Krzysztof Kostro – Akademia Rolnicza w Lublinie
dr hab. Wojciech Franciszek Nowacki - Akademia Rolnicza we Wrocławiu
nauki wojskowe:
dr hab. Waldemar Aleksander Kaczmarek – Akademia Obrony Narodowej w Warszawie
sztuki muzyczne:
Andrzej Łapa - Akademia Muzyczna w Poznaniu
sztuki plastyczne:
Jerzy Jan Olek - Akademia Sztuk Pięknych w Poznaniu
Jolanta Ewa Rudzka-Habisiak - Akademia Sztuk Pięknych w Łodzi
Stanisław Marek Tabisz - Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie
Małgorzata Maria Wyszogrodzka-Trzcinka - Akademia Sztuk Pięknych w Łodzi

Zwracając się do zebranych Prezydent RP powiedział:

Serdecznie wszystkich witam w Pałacu Prezydencki. To spotkanie odbywa się na zakończenie roku akademickiego, przed zasłużonymi wakacjami. Chcę serdecznie Państwu podziękować za czas spędzony ze studentami w laboratoriach i instytutach.
Chcę podziękować Państwu za pasję i zaangażowanie, które wkładacie w swoją działalność naukową i pedagogiczną.
Dzisiejsze nominacje są szczególne, dlatego, że mamy tak bardzo różnorodne grono profesorów dyscyplin. Jesteście reprezentantami tak wielu uczelni, tak wielu środowisk naukowych – chcę całemu polskiemu środowisku naukowemu i akademickiemu wyrazić słowa wdzięczności za ten miniony już rok akademicki, a państwu chcę serdecznie pogratulować sukcesu. To jest bardzo ważny etap w karierze. Ale jestem przekonany, że to nie finał tych karier, bo polska nauka bardzo potrzebuje nowych pomysłów, nowych projektów, nowych osiągnięć. Wierzę, że nominacje, które trzymacie Państwo w dłoniach będą dobrą zachętą, aby iść dalej, aby osiągać jeszcze więcej, aby pokonywać trudności, które napotykacie na swojej drodze. Podczas moich zagranicznych podróży niejednokrotnie słyszałem wiele pochlebnych opinii na temat naszych uczonych i naszych uczelni, co zawsze cieszy, bo często z zewnątrz widać nieco lepiej, więcej i z należytym dystansem, a więc nie jesteśmy tak bardzo uwikłani w bieżące wrażenie, oceny. Słyszałem wielokrotnie i radowało to moje serce, że polscy uczeni uznawani są za profesjonalistów, za ludzi, którzy nie tylko dobrze służą swojej ojczyźnie, ale też dobrze wpisują się w wielkie plany europejskie, międzynarodowe. Chciałbym, żeby tak było nadal, chciałbym, żeby polska nauka była wyróżnikiem Rzeczypospolitej XXI wieku, abyśmy potrafili skorzystać z potencjału, który już mamy i rozbudowywali możliwości, jakie przed polską nauką i szkolnictwem wyższym powinny się otwierać.
Mam nadzieje, że jeszcze ten parlament, który kończy już swoją pracę przyjmie ustawę o szkolnictwie wyższym, że będzie to ustrój uczelni, który pomoże zintegrować cały system szkolnictwa wyższego w Polsce, który umożliwi też ośrodkom akademickim rozwój i pomoże sprawniej przystosować się do wymogów „wspólnej przestrzeni badawczej”, która tworzona jest na naszym kontynencie. Ufam również, że ta ustawa, którą nazywamy ustrojem szkolnictwa wyższego w Polsce będzie wspomagała Was w Waszej pracy, będzie tworzyła lepsze warunki. I mam nadzieję, że już w tej finalnej fazie prac parlamentarnych podejmujący decyzję posłowie nie stracą z pola widzenia przede wszystkim interesu i dobra polskiej nauki.
Tak się składa, że dzisiejsze nominacje Drodzy Państwo wręczam w momencie, kiedy rozpoczyna się bardzo ważna i trudna debata dotycząca Europy, Unii Europejskiej, miejsca nauki, środków na naukę i badania i rozwój w przyszłości Unii. Wczoraj miałem okazję do spotkania z ministrami spraw zagranicznych Francji i Niemiec, a więc dwóch krajów, których rola w tej chwili jest szczególna, bo jest to rola bardzo odpowiedzialna wobec kłopotów, w jakich Unia się znalazła. I nie ma żadnych wątpliwości, iż jednym z głównych celów tego wszystkiego, co musi się stać w najbliższych miesiącach, czy latach w strukturach europejskich – to jest zwiększenie nakładów na badania i rozwój oraz wypełnienie zadań, które zostały sformułowane w tzw. Strategii Lizbońskiej. Przypominam, że tamten plan zakładał, by do 2010 roku gospodarka wspólnoty stała się jedną z najbardziej konkurencyjnych i rozwijających się gospodarek na świecie. Zdajemy sobie sprawę, że na tej drodze jest sporo trudności, ale nie zwalnia to nas z obowiązku myślenia perspektywicznego i wspólnego, także ze środowiskiem naukowym krajów członkowskich, działania na rzecz Europy silnej, nowoczesnej i bezpiecznej.
W zaleceniu Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 11 marca tego roku, w sprawie Europejskiej Karty Naukowca oraz Kodeksu postępowania przy rekrutacji pracowników naukowych czytamy, że „Wystarczające oraz wysoce wykwalifikowane zasoby ludzkie sektora badań, są podstawą dla rozwoju wiedzy naukowej, postępu technologicznego, poprawy jakości życia, zapewnienia dobrobytu obywatelom europejskim oraz zwiększenia konkurencyjności Europy”. To nie są stwierdzenia odkrywcze, ale bardzo ważne, jeżeli staną się praktyka polityczną oraz postulatem w podejmowanych decyzjach przez Unię Europejską.
Polska na miarę swoich możliwości stara się te zalecenia realizować. Mamy coraz liczniejszą kadrę naukową, co niemniej ważne liczba studiujących – około dwóch milionów młodych ludzi, jest niemalże taka sama co w sześćdziesięciomilionowej Francji i osiemdziesięciomilionowych Niemczech. Włosi na przykład mają milion trzysta tysięcy studentów na ich populację 57 milionów. To jest ważne, to jest sposób nadrabiania luki edukacyjne, cywilizacyjnej, jaka w Polsce ma miejsce.
Ale musimy pamiętać, że mimo tych optymistycznych danych, nadal tylko 20 procent osób aktywnych zawodowo w UE ma wykształcenie wyższe. W USA 38 procent, a w Kanadzie 43 procent, a więc mamy ciągle jako Europa wiele do odrobienia. To również jest widoczne, gdy mówimy o publikacjach naukowcy, patentach, czy prestiżowych nagrodach świata nauki z Nagrodą Nobla włącznie.
Te różnice wynikają oczywiście z możliwości finansowych, ale myślę, że jest to sytuacja do zmiany. Musimy przeznaczać zgodnie z dyrektywami Unii, z budżetu państwa na badania naukowe więcej środków. W przyszłym roku tych środków będzie dodatkowo więcej o miliard złotych. Natomiast same środki budżetowe nie są wystarczające. Niezbędne jest dofinansowanie z innych źródeł. Wierzę, że potrafimy zorganizować tak współpracę przedsiębiorstw zarówno tych dużych korporacji, jak i małych i średnich, aby badania i rozwój, aby polska nauka uzyskiwała z tej strony wsparcie, a jednocześnie, żeby Wasze osiągnięcia mogły być przekładane do praktyki gospodarczej tak szybko jak to możliwe.
Cieszę się, że to właśnie małe i średnie przedsiębiorstwa zamawiały w ostatnim czasie najwięcej projektów. Wierzę, że ta praktyka się upowszechni. Zależy mi na tym, by współpraca między środowiskiem naukowym, a biznesem była coraz powszechniejsza i żeby przynosiła i Wam – jako środowisku zadowolenia – korzyści obu stronom.
Jesteśmy na ważnym etapie po pierwszym roku obecności w Unii Europejskiej. Sądzę, że nawet sceptycy, czy przeciwnicy naszego wstąpienia do Unii Europejskiej muszą stwierdzić, że ten pierwszy rok nie potwierdził czarnych scenariuszy, a więcej – pokazał wiele możliwości, wiele szans, które uzyskujemy.
Nie ma wątpliwości, że to, co Polska wnosi do współczesnej Europy to nie tylko swoje położenie geograficzne, nie tylko rynek, nie tylko potencjał ludzki, ale także osiągnięcia nauki i kultury, mocną pozycję ludzi nauki i kultury w międzynarodowym świecie, w którym, na co dzień konkurujecie i działacie. Jeżeli podtrzymamy to, jeżeli będziemy mądrze umacniać Wasze środowisko, jeżeli będziemy umieli oddzielić osiągnięcia prawdziwe od tych, które nie mają większego znaczenia, jeżeli będziemy potrafili stwarzać szanse dla uczonych o wysokiej jakości i otwierać również możliwości dla młodych ludzi, to jestem przekonany, że Polska właśnie w ten sposób będzie wpisywać się w rzeczywistość europejską najbliższych dekad i lat. Tego z całego serca życzę.
Raz jeszcze Państwu serdecznie gratuluję tytułów. One wieńczą lata pracy, macie powody do szczerej satysfakcji. Chcę zwrócić się do tu obecnych Waszych bliskich i im podziękować. W każdej nominacji profesorskiej jest również cząstka Waszych zasług, Waszej cierpliwości, Waszej miłości, Waszej gotowości, wyrzeczeń i zrozumienia uczonych, profesorów, bo nie są to ludzie łatwi, na co dzień.
Wiwat Panie i Panowie Profesorowie, życzę dalszych sukcesów i jestem przekonany, że Rzeczypospolita będzie mogła zawsze na Was liczyć, będzie mogła cieszyć się z Waszych sukcesów, które również będą naszymi, wspólnymi sukcesami. Pomyślności.