14 grudnia 2005 roku w Pałacu Prezydenckim Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wręczył nominacje profesorskie 64 nauczycielom akademickim i pracownikom nauki.

nauki biologiczne:

dr hab. Mieczysława Irena Boguś - Instytut Parazytologii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie

dr hab. Jarosław  Burczyk - Uniwersytet Kazimierza Wielkiego  w Bydgoszczy

dr hab. Krystyna  Czyżewska - Uniwersytet Łódzki

dr hab. Grzegorz Wojciech Gabryś - Uniwersytet Zielonogórski

dr hab. Ewa Joanna  Godzińska - Instytut Biologii Doświadczalnej Polskiej Akademii Nauk

                                                      w Warszawie

dr hab. Romana Maria  Izmaiłow - Uniwersytet Jagielloński w Krakowie

dr hab. Janusz  Kubrakiewicz - Uniwersytet Wrocławski

dr hab. Stefan Konstanty Niesiołowski - Uniwersytet Łódzki

dr hab. Stanisława Pukacka - Instytut Dendrologii Polskiej Akademii Nauk w Kórniku

dr hab. Joanna Ewa Radziejewska-Lebrecht - Uniwersytet Śląski w Katowicach

dr hab. Hanna Barbara Rokita - Uniwersytet Jagielloński w Krakowie

nauki chemiczne:

dr hab. Grzegorz Dariusz Bujacz - Politechnika Łódzka

dr hab. Ryszard  Gawinecki - Akademia Techniczno-Rolnicza w Bydgoszczy

dr hab. Maria Jolanta Koziołkiewicz - Politechnika Łódzka

dr hab. Jerzy Paweł Pikies - Politechnika Gdańska

dr hab. Piotr Stanisław Skurski - Uniwersytet Gdański

nauki ekonomiczne:

dr hab. Piotr Jan Dominiak - Politechnika Gdańska

dr hab. Leszek Tomasz Dziawgo - Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

dr hab. Irena Jędrzejczyk  - Akademia Ekonomiczna w Katowicach

nauki farmaceutyczne:

dr hab. Elżbieta Brzezińska - Uniwersytet Medyczny  w Łodzi

dr hab. Zbigniew Janeczko - Uniwersytet Jagielloński w Krakowie

nauki fizyczne:

dr Paweł  Hawrylak - National Research Council of Canada

nauki humanistyczne:

dr hab. Roman Dziergwa - Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

ks. dr hab. Krzysztof Tadeusz Kościelniak - Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie

dr hab. Krzysztof Dariusz Nawotka - Uniwersytet Wrocławski

nauki leśne:

dr hab. Stanisław Dolny - Akademia Rolnicza w Poznaniu

nauki medyczne:

dr hab. Jacek Jerzy Bigda - Akademia Medyczna w Gdańsku

dr hab. Wojciech Walerian Bogusławski - Akademia Medyczna w Gdańsku

dr hab. Jan Tadeusz Drugacz - Śląska Akademia Medyczna w Katowicach

dr hab. Andrzej Kierzek - Akademia Medyczna we Wrocławiu

dr hab. Władysława Maria Kolasińska-Kloch - Uniwersytet Jagielloński w Krakowie

dr hab. Piotr Krzysztof  Konturek – Pierwsza Katedra Medycyny Wewnętrznej

                                                          Uniwersytetu Erlangen-norymberga, niemcy

dr hab. Teresa Bernadetta Kulik - Akademia Medyczna w Lublinie

dr hab. Anna Jadwiga Kurnatowska - Uniwersytet Medyczny  w Łodzi

dr hab. Jerzy Krzysztof Niedzielski - Uniwersytet Medyczny  w Łodzi

dr hab. Janusz Piotr Schabowski - Instytut Medycyny Wsi w Lublinie

dr hab. Andrzej Piotr Tykarski - Akademia Medyczna w Poznaniu

dr hab. Elżbieta Barbara Urasińska - Pomorska Akademia Medyczna w Szczecinie

dr hab. Wojciech Tomasz Załuska - Akademia Medyczna w Lublinie

nauki o Ziemi:

dr hab. Zygmunt Górka - Uniwersytet Jagielloński w Krakowie

dr hab. Jadwiga Anna Jarzyna - Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie

dr hab. Jan Lach - Akademia Pedagogiczna w Krakowie

nauki prawne:

dr hab. Bogusław Sygit - Uniwersytet Łódzki

nauki rolnicze:

dr hab. Ryszard Hołownicki - Instytut Sadownictwa i Kwiaciarstwa  w Skierniewicach

dr hab. Józef Korczak - Akademia Rolnicza w Poznaniu

dr hab. Anna Stefania Miechówka - Akademia Rolnicza w Krakowie

dr hab. Czesław Stankiewicz - Akademia Podlaska w Siedlcach

dr hab. Barbara Witkowska-Walczak - Instytut Agrofizyki Polskiej Akademii Nauk  w Lublinie

nauki techniczne:

dr hab. Marek Przemysław Dobosz - Politechnika Warszawska

dr hab. Antoni  Drapella - Pomorska Akademia Pedagogiczna  w Słupsku

dr hab. Krzysztof Marian Gniotek - Politechnika Łódzka

dr hab. Wojciech Grega - Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie

dr hab. Ryszard Józef Kaleńczuk - Politechnika Szczecińska

dr hab. Ernest Franciszek Kubica - Politechnika Wrocławska

dr hab. Józef Łastowiecki - Politechnika Warszawska

dr hab. Zygmunt  Sadowski - Politechnika Wrocławska

dr hab. Czesław Adam Smutnicki - Politechnika Wrocławska

dr hab. Elżbieta  Stilger-Szydło - Politechnika Wrocławska

dr hab. Piotr Stanisław  Szczepaniak - Politechnika Łódzka

dr hab. Jerzy Walendziewski - Politechnika Wrocławska

dr hab. Andrzej Marek Wawrzynek - Politechnika Śląska w Gliwicach

dr hab. Andrzej Krzysztof  Wojtanowicz – Uniwersytet Stanowy Luizjany,

                                                                   Stany Zjednoczone Ameryki

dr hab. Zbigniew Jan Wróblewski - Politechnika Wrocławska

dr hab. Jerzy Wyrwał - Politechnika Opolska

Zwracając się do zebranych Prezydent RP powiedział m.in.:

To dzisiejsze wydarzenie, choć jedno z bardzo wielu bo takich nominacji profesorskich  w tym pałacu w ciągu 10 lat było naprawdę dużo, ma jednak ten szczególny wymiar, że jest to ostatnia uroczystość, której mam wielki honor przewodzić i ostatnie nominacje profesorskie, które mogę wręczyć jako Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, a wcześniej je podpisać. Żeby było trochę informacji statystycznych, to chcę powiedzieć, iż tytuły profesorskie w ciągu tych 10 lat zostały nadane około sześciu tysiącom osób. Najwięcej trafiło do rąk przedstawicieli nauk humanistycznych – prawie tysiąc, nauk ścisłych - 884 osoby i medycznych - 852 osoby, ludzie kultury i sztuki to były 444 osoby. Jak wiadomo-  jak ludzie kultury to musi być od razu jakaś symbolika – numerologia 444. Chcę wszystkim profesorom, którym wręczałem wcześniej nominacje, a przede wszystkim dzisiaj Paniom, Panom bardzo serdecznie pogratulować. To jest Wasz osobisty sukces, to jest niezwykle ważny moment w waszych karierach naukowych, dowód Waszego talentu, konsekwencji, cierpliwości i wielkiego wkładu w rozwój Rzeczypospolitej  i nauki, kultury, tego wszystkiego co dzisiaj naprawdę buduje siłę narodu i siłę państwa. Chcę Paniom i Panom bardzo tego tytułu pogratulować i wyrazić nadzieję, że będziecie traktowali to jako jednak istotny, ale etap swojej działalności, że będziemy mogli na Państwa liczyć zarówno jeśli chodzi o pracę naukową, dydaktyczną, edukacyjną, ale także społeczną. To wasze środowisko powinno tworzyć wzorce, powinno być punktem odniesienia nie tylko dla młodego pokolenia, które kształcicie, ale także dla Polski i Polaków. Mam nadzieję, że będzie to rodzaj misji, który będziecie Państwo również realizowali, wykonywali jak najlepiej.

Chcę pogratulować uczelniom i instytutom, wszystkim Państwu, którzy z Państwem współpracowali, ale pozwólcie, że zwrócę się również do Waszych bliskich. To już stał się pewien zwyczaj mojej prezydentury. Cieszę się, że tak wiele osób jest z Wami, małżonkowie, dzieci, współpracownicy, przyjaciele. Wszystkim bliskim gratuluję, bo to jest też Wasz dzień, Wasze święto, to jest dowód jak bardzo potrzebna jest miłość, ludzka życzliwość, stworzenie dobrej atmosfery. Bardzo istotne jest, że pomogliście im dojść do tych szczytów jakim jest niewątpliwie nominacja profesorska. Chcę również po 10 latach podziękować wszystkim, którzy współpracowali ze mną na tej drodze, która zazwyczaj nominacjom towarzyszyła. Nie ma dzisiaj pana profesora Janusza Tazbira, który przez lata kierował właściwą centralną komisją, ale chcę żebyśmy to nazwisko dzisiaj wymienili, zapamiętali. Proszę przekazać profesorowi podziękowanie za jego niezwykły wkład w  procedurę nadawania stopni profesorskich, a jednocześnie jego niezmierzoną jak widać po 6 tysiącach nominacji dobroć. Nie chcę na koniec mówić o roli nauki, bo ona jest oczywista, nie chcę nawet apelować do pana ministra edukacji, do rządu Rzeczypospolitej, żeby o tym pamiętał. Niech ten rząd wie i stara się wypełniać i swoje wcześniejsze zobowiązania i swoje programy i nasze zobowiązania wynikające z  obecności w UE. Dzisiaj niewątpliwie nauka, kultura, ludzie utalentowani stanowią o sile narodu. Jest bardzo istotne abyśmy potrafili dalej kształcić i kształcić coraz lepiej. Kształcimy bardzo wiele młodzieży. To jest jedno z największych osiągnięć III Rzeczypospolitej, że oto na uczelniach jest blisko 2 miliony studentów. To jest więcej przeciętnie aniżeli w Republice Federalnej Niemiec. To, że młodzi ludzie w nauce widzą najlepszą inwestycję na przyszłość, to, że są osiągnięcia naukowe, w dziedzinach artystycznych, kulturze, to jest wszystko może dzisiaj nie tak spektakularne, bo czym innym zajmują się media, co innego znajduje się na pierwszych stronach gazet - to jest prawdziwa istota budowania siły państwa i narodu. Mam nadzieję, że ten rząd będzie swoje zobowiązania, swoją obietnicę wspierania środowisk akademickich, nauki, kultury wypełniał.

Chciałbym raz jeszcze gratulując powiedzieć najprościej - każde spotkanie z Wami przez te 10 lat to był zaszczyt, to był honor. Ja to traktowałem nie jako obowiązek prezydencki, czy czasami uciążliwość, tylko jako radość spotkania z ludźmi, którzy osiągnęli coś ważnego, którzy mają prawo do satysfakcji, radości, wzbogacają Rzeczpospolitą, są jej wielkim kapitałem. Cieszę się, że mogłem tyle razy z tym gronem się spotykać, również odczuwać Waszą życzliwość i dziękując za to wszystko chcę do dwóch osób zwrócić się bardziej osobiście, czego zazwyczaj nie czyniłem, ale pozwólcie. Otóż wśród nominowanych jest dzisiaj Pan Bogusław Sygit, który stworzył monumentalne opracowanie „Dzieje Głowy Państwa w Rzeczypospolitej”. To jest ogromna praca od samego początku i która z tego względu, że jestem pierwszym prezydentem, który 10 lat wypełniał swój urząd, a więc najdłużej, w dużej mierze związana również z moją osobą. Nie ma wśród Was profesora, który więcej zawdzięczałby mnie aniżeli profesor Sygit. (...) On tytuł już ma, a teraz może hobbystycznie zajmować się następnymi prezydentami, bo jak wiadomo instytucja będzie trwała dalej. Ale panu profesorowi chcę serdecznie pogratulować i podziękować.

Chcę zwrócić się również do osoby, której chcę podziękować za obecność w polskim nie tylko życiu naukowym - to o czym będę za chwilę mówił nie dotyczy dziedziny ani profesury, którą przed chwilą otrzymał. Zwracam się do Pana profesora Stefana Niesiołowskiego. Mieliśmy okazję poznać się w początkach polskiej demokracji, w parlamencie. Prowadziliśmy i spory, czasami kłótnie, ale również  bardzo wiele niezwykle rzeczowych, pouczających, ważnych dyskusji nie tylko dla nas ale dla państwa polskiego. Nigdy nie zapomnę naszej debaty i rozmowy o Umowie Stowarzyszeniowej Polski z UE, to były długie nocne parlamentarne rozmowy. Chcę Panu profesorowi podziękować za jego pełną odwagi i determinacji szczerości, czasami bolesnej dla niektórych obecnych w polskim życiu publicznym i w polskiej demokracji.  Życzę Panu profesorowi sukcesów, bo ten profesorski dziś się już spełnił, ale również sukcesu na niwie publicznej.

Wszystkim Państwu gratuluję i dziękuję za 10 lat, podczas których mogłem Was spotykać, wręczać nominacje, cieszyć się z waszych sukcesów, mogłem się również martwić tym co nam się nie udaje. Jestem przekonany, że Polska osiągnęła przez te 10 lat bardzo dużo, że jesteśmy krajem gdzie jeżeli odrzucić całą warstwę dyskusji czysto propagandowej, czy politycznej są silne fundamenty, żeby iść dalej, żeby Polska była silnym krajem w silnej integrującej się Europie. Mamy tych ludzi, którzy mogą to uczynić. Jeżeli jeszcze ci ludzie będą potrafili mówić, działać, uczestniczyć w wyborach i służyć mądrej idei silnej Polski w silnej Europie, to będziemy spokojni o swoją przyszłość i tych młodych ludzi, którzy nie muszą dzisiaj robić rewolucji, ale powinni zapewnić wysoką jakość naszej obecności we współczesnym  świecie.

To była dla mnie wielka radość, że mogłem Wam te nominacje wręczyć, że przez tyle lat mogłem z tym środowiskiem współpracować. Cieszę się, że jesteście tymi, którzy będą mogli powiedzieć: byliśmy ostatni, którzy od Kwaśniewskiego te nominacje otrzymali, a jeżeli niektórzy z Was cieszą się, że zdążyli, no to tym bardziej jest mi miło. Wszystkiego dobrego.