4 listopada  2005 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski złożył wizytę przygraniczną w Sejnach i Druskiennikach.

Po przylocie Prezydent RP spotkał się z przedstawicielami władz samorządowych, wojewódzkich i przedstawicielami  Państwowej Straży Pożarnej w Sejnach.

Tematyką spotkania była współpraca trnasgraniczna samorządów na pograniczu polsko-litewskim

Następnie prezydent Aleksander Kwaśniewski powitał w Sejnach prezydenta Republiki Litewskiej Valdasa Adamkusa, z którym dokonał odsłonięcia tablicy pamiątkowej w szkole litewskiej.

Obaj Prezydenci  wzięli również udział w spotkaniu z przedstawicielami mniejszości litewskiej w Sejnach.

Zwracając się do zebranych Prezydent RP powiedział m.in:

Przede wszystkim chcę wyrazić radość, że możemy się spotkać w tym miejscu i podzielam w pełni te słowa, które przed chwilą usłyszeliśmy zarówno w języku litewskim jak i polskim, które tak pięknie mówiły o znaczeniu i tego miejsca i oznaczeniu mniejszości litewskiej w naszej współczesnej historii   Rzeczypospolitej Polskiej. Cieszę się, że wraz z przyjacielem Polski, wielkim, znakomitym prezydentem Litwy, wielkim Europejczykiem, także moim przyjacielem Valdasem Adamkusem możemy być tutaj razem i mogliśmy przed chwilą oglądać szkołę litewską, która tu w Sejnach  będzie już wkrótce otwarta dla młodzieży. 

Współistnienie w jednym państwie różnych kultur, różnych tradycji może być bardzo budujące i wartościowe. Warunkiem powodzenia jest wzajemny szacunek, możliwość swobodnego wyrażania tożsamości, także narodowej. Dlatego sprawy mniejszości narodowych – litewskiej w Polsce i polskiej na Litwie – należą do najważniejszych kwestii w stosunkach między obu państwami. Jesteśmy zobowiązani do tego w sposób szczególny, z uwagi na długą tradycję tolerancji, utożsamianą przez dawną Rzeczpospolitą Obojga Narodów. Z dorobku Rzeczpospolitej Obojga Narodów, w której przecież mieli swoje miejsce także Rusini, Niemcy , czy Żydzi warto czerpać także dlatego, że coraz częściej ten historyczny unikalny twór postrzegany jest, jako model ówczesnej lokalnej unii europejskiej. 

To prawda, że współżycie naszych narodów i kultur nie zawsze układało się harmonijnie. Dobrze wiemy, że nie było wolne od konfliktów, urazów i niechęci, stających się pożywką dla nacjonalizmu i szowinizmu. Można jednak przytoczyć mnóstwo wspaniałych przykładów otwarcia, współpracy i pojednania, wiele godnych uznania gestów szacunku i tolerancji ze strony społeczności polskiej i litewskiej. Pozwólcie, że przypomnę jeden z takich gestów, a było nim przyjęcie we wrześniu 2004 r. wspólnej Deklaracji Pojednania przez weteranów Armii Krajowej i litewskich Oddziałów Lokalnych, co odbyło się w obecności Prezydenta Valdasa Adamkusa. W pełni zgadzam się z Panem Prezydentem, który  wtedy ten akt, ten gest nazwał  „jednym z najważniejszych wydarzeń na Litwie  ostatnich 15 lat”.  To rzeczywiście tchnęło nowego ducha w proces polsko-litewskiego pojednania.

Szanowni Państwo, Drodzy Przyjaciele!

Robimy wszystko, aby mieszkające w Polsce mniejszości narodowe i etniczne mogły w nieskrępowany sposób zachowywać i rozwijać swoją tożsamość, kulturę i język. Chcemy jednocześnie, aby wszyscy członkowie tych wspólnot mogli bez przeszkód uczestniczyć w naszym wspólnym społecznym życiu. Aby czuli się prawdziwymi obywatelami – odpowiedzialnymi za swoje państwo i swoje „małe ojczyzny”. Bardzo zależy nam na propagowaniu postawy otwartości i tolerancji. Z coraz lepszym skutkiem podejmujemy walkę z przejawami dyskryminacji czy ksenofobii. Wszystko to, chcę podkreślić, odpowiada najwyższym europejskim wymaganiom.

Pierwszego maja bieżącego roku weszła w życie Ustawa o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym. Ten ważny akt prawny potwierdza najlepsze tradycje tolerancji i wielokulturowego dziedzictwa Rzeczypospolitej Polskiej. Ustawa wprowadza możliwość używania – oprócz urzędowych nazw miejscowości czy obiektów i nazw ulic – tradycyjnych nazw w języku mniejszości. Dokument gwarantuje także prawo urzędowego zapisywania imion i nazwisk zgodnie z zasadami języka ojczystego mniejszości.

Z równą satysfakcją przyjęliśmy zatwierdzenie przez rząd Republiki Litewskiej projektu Ustawy o pisowni imion i nazwisk w dokumentach urzędowych, który przewiduje m. in. możliwość zapisu imion i nazwisk zgodnie z polską ortografią. Jest to bardzo dobry prognostyk dla polsko-litewskiego pojednania i współpracy, to wyjście naprzeciw wieloletnim oczekiwaniom mniejszości polskiej na Litwie. Dziękuję za tę decyzję rządu i wyrażam nadzieję, że ta nowa ustawa już wkrótce zostania przyjęta przez Sejm Republiki Litewskiej.

Szanowni Państwo!

Kończę dziesięć lat mojej prezydentury i cieszę się, że mogę spotkać się z Wami -  tutaj w Sejnach – z przedstawicielami litewskiej społeczności z przekonaniem, że te 10 lat bardzo korzystnie odmieniło losy obu naszych państw, obu naszych narodów. Jesteśmy razem w NATO, w UE . Nie tylko możemy odwołać się do wielkiej historii Polski i  Litwy, naszego wspólnego państwa Obojga Narodów, ale możemy z ufnością patrzeć w przyszłość. Możemy tym najmłodszym, którzy stoją za moimi plecami powiedzieć, że mają przed sobą dobre perspektywy. To światełko, te promienie rzeczywiście są pełne nadziei i optymizmu. Chciałbym podziękować wszystkim, którzy na drodze współpracy polsko-litewskiej uczynili tak wiele. To wsparcie było potrzebne na tych najniższych szczeblach i na najwyższych, ale przede wszystkim ono było potrzebne i wyrażane przez miliony Polaków  i Litwinów, którzy wiedzą, że dobre relacje naszych narodów są konieczne i dla nas i dla wspólnej Europy. Dziękuję Panu Prezydentowi Valdasowi Adamkusowi za jego życzliwość, wsparcie, przyjaźń. Dziękuję ci Valdas, za wszystko co udało nam się wspólnie zrobić. Dziękuję wszystkim Państwu, mieszkańcom Sejn, społeczności litewskiej w Polsce, i tym, którzy przyjechali tu z innych miejscowości – wszystkim Wam dziękuję za życzliwość, wsparcie, a także za poparcie wyrażane w wyborach dla mnie. Bardzo to sobie cenię  i na zawsze zapamiętam. Starałem się wykonywać swoje obowiązki najlepiej jak umiałem. Zawsze chciałem, żeby między Polakami i Litwinami było zrozumienie i przyjaźń. I mam poczucie, że swoje zadanie wypełniłem dobrze. Wszystkim Wam i Polakom i Litwinom życzę wszelkiej pomyślności we wspólnej, zjednoczonej Europie.

Wieczorem Prezydenci Polski i Litwy spotkali się z przedstawicielami mniejszości polskiej na Litwie w Muzeum Miasta Druskienniki.