Menu rozwijane

14 czerwca 2005
14 czerwca 2005 roku w Pałacu Prezydenckim, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski uroczyście wręczył prof. Hilaremu Koprowskiemu Nagrodę im. Andrzeja Drawicza – przyznawaną przez Fundację Semper Polonia.

Prof. Hilary Koprowski to jeden z najwybitniejszych biologów świata. Jest twórcą pierwszej szczepionki przeciwko wirusowi polio, wywołującemu chorobę Heine-Medina. Jest również autorem pionierskich prac nad rozwojem pierwotnych przeciwciał stosowanych do wykrywania antygenów raka i immunoterapii rakowej. Założył też Fundację Koprowskich, której zadaniem jest wspieranie polsko-amerykańskiej współpracy naukowej.

Nagroda im. Andrzeja Drawicza jest wyrazem uznania i podziękowania dla działalności osób, które tworząc lub promując polskie osiągnięcia w różnych dziedzinach życia, wnoszą niekwestionowany wkład w kształtowanie naszych partnerskich kontaktów z innymi narodami w duchu tolerancji, poszanowania odmienności i wzajemnego zrozumienia.

Zwracając się do zebranych Prezydent RP powiedział m. in.

Spotykamy się już po raz szósty. Uroczyste wręczenie Nagrody imienia Andrzeja Drawicza na trwałe wpisało się w polski kalendarz. Rośnie grono laureatów, a z nimi nasza duma i satysfakcja.
Patronuje temu przedsięwzięciu niezwykła postać Andrzeja Drawicza. Ten wybitny intelektualista, był człowiekiem wielkiego obywatelskiego zaangażowania. Człowiekiem, który poświęcił się sprawie naszej wolności, a potem z zapałem uczestniczył w budowaniu niepodległej Rzeczypospolitej. Takiej, która byłaby odbiciem naszych najszlachetniejszych pragnień.
Polska z marzeń Andrzeja Drawicza to Polska przywiązana do swej historii, tradycji i tożsamości. Ale zarazem Polska otwarta na innych, na odmienność, gotowa do spotkania, do wyjścia naprzeciw. Andrzej Drawicz głęboko wierzył w dialog, w jego twórczą moc. W świecie, w którym wszyscy jesteśmy od siebie współzależni i w Europie, która staje się jednością taka właśnie idea powinna być dla Polaków ważnym drogowskazem.
Składam bardzo serdeczne gratulacje tegorocznemu laureatowi Nagrody, Panu Profesorowi Hilaremu Koprowskiemu. To honor i radość Panie Profesorze, że osobistość tej miary, człowiek tak prawy i zasłużony, wciąż nie ustaje w wysiłkach, by rozsławiać dobre imię Polski w świecie!
Nazwisko Pana Profesora Hilarego Koprowskiego jest świetnie znane w najbardziej prestiżowych kręgach nauki. Należy Pan do grona najwybitniejszych biologów. W piśmiennictwie naukowym dotyczącym tej dziedziny jest Pan jednym z najczęściej cytowanych badaczy. Ale imponuje Pan, Panie Profesorze, nie tylko wiedzą. Także tym, jak wiele dobra Pan zdziałał; jak wiele uczynił dla ratowania ludzkiego zdrowia i życia.
Wydarzeniem epokowym było chociażby ujarzmienie przez Pana wirusa polio, wywołującego chorobę Heine-Medina. Jest Pan twórcą pierwszej skutecznej szczepionki przeciwko temu wirusowi. Dołączam się do słów serdecznych podziękowań milionów Polaków mojego pokolenia, a więc tych, którzy mogli bezpośrednio skorzystać z wielkiego daru Pana Profesora Koprowskiego. Zawdzięczamy Panu życie i rozwój wolny od zagrożenia tą straszliwą chorobą.
Jesteśmy niezmiernie wdzięczni za to, czym zostaliśmy obdarowani za sprawą założonej przez Pana Fundacji Koprowskich. Znacząco przyczynia się ona do rozwoju współpracy między Polską a Ameryką. Dzięki Fundacji wielu młodych polskich naukowców mogło skorzystać ze stażu w Stanach Zjednoczonych. Kierowana przez Pana Biotechnology Foundation przy Uniwersytecie Tomasza Jeffersona współpracuje z wieloma ośrodkami naukowymi w Polsce. Lista osiągnięć Pana Profesora Koprowskiego jest doprawdy imponująca, czyni Pana osobą, którą powinni poznać wszyscy Polacy..
Biografia i dokonania Pana Profesora są wspaniałym świadectwem, czym jest polskość i co potrafią zdziałać Polacy. Od wybuchu drugiej wojny światowej znalazł się Pan poza krajem – a przecież Ojczyzna żyje w Pańskim sercu. Przynosi Pan chlubę Rzeczypospolitej. Należy Pan do elitarnego grona Polaków, którzy – mieszkając poza granicami kraju – wywarli i wywierają wpływ na ludzkie myślenie, na losy współczesnej cywilizacji. Wśród nich jaśnieje przede wszystkim postać Jana Pawła II. Ale jest tam również dzieło Czesława Miłosza i Jerzego Giedroycia; są takie znakomitości, jak Leszek Kołakowski, Zygmunt Bauman, Zbigniew Brzeziński, Aleksander Wolszczan, czy prof. Piotr Słonimski, laureat ubiegłorocznej edycji tej Nagrody.
Nie wszyscy zapewne wiedzą, że obok swego kunsztu naukowego może się Pan pochwalić jeszcze innymi talentami. Opuszczał Pan Polskę jako absolwent medycyny na Uniwersytecie Warszawskim, ale także jako absolwent Państwowego Konserwatorium Warszawskiego w klasie fortepianu. Trudno nie być pod wrażeniem tej wszechstronności i trudno oprzeć się skojarzeniom z legendą Maurycego Mochnackiego czy Ignacego Jana Paderewskiego.
Swoją książkową biografię zatytułował Pan: „Wygrać każdy dzień”... I rzeczywiście – jest Pan jednym z tych, którzy potrafią wykorzystać dany im czas, nie tylko z pożytkiem dla siebie, ale także dla dobra innych. Czerpać z siebie i dzielić się z innymi – to wspaniała umiejętność. Podziwiamy to wszystko, co ofiarował Pan ludziom; wszystko, co ofiarował Pan Polsce. Nagroda imienia Andrzeja Drawicza, tak jak wcześniejsze laury i wręczone Panu odznaczenia, są dowodem naszej najwyższej wdzięczności.
Chcę podziękować Fundacji Semper Polonia, która przed 6 laty ustanowiła tę Nagrodę, która tak wiele dobrego czyni dla Polonii i Polaków za granicą, która dociera także do najmłodszej generacji naszych Rodaków.
Gratuluję wszystkim nominowanym do Nagrody w tym roku, a także w edycjach poprzednich.
Dzięki takim ludziom, Ich postawom, dziełom, emocjom przekonujemy się raz jeszcze, że Polska – to brzmi dumnie, a polskość to wielka rzecz!