11  listopada 2005 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wręczył w Pałacu Prezydenckim ordery i odznaczenia z okazji Narodowego Święta Niepodległości.

W uroczystości uczestniczyli min. Marszałek Senatu  - Bogdan Borusewicz, Minister Spraw Zagranicznych – Stefan Meller, Prezes Trybunału Konstytucyjnego – Marek Safian, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego – Lech Gardocki, przedstawiciele Ordynariatów Polowych, Kanclerze i członkowie Kapituł: Orderu Orła Białego, Orderu Wojennego Virtuti Militari, Orderu Odrodzenia Polski.

• Orderem Orła Białego  - w uznaniu znamienitych zasług dla Rzeczypospolitej Polskiej, za wybitne osiągnięcia w transformacji politycznej i gospodarczej kraju, za działalność państwową i publiczną  odznaczony został  Leszek BALCEROWICZ

Order Orła Białego został również nadany w uznaniu znamienitych zasług dla kultury polskiej, za wybitne osiągnięcia w pracy twórczej Krzysztofowi PENDERECKIEMU, który przebywa zagranicą i nie mógł przybyć na dzisiejszą uroczystość.

• Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski odznaczeni zostali:

 – za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za integrowanie środowisk kombatanckich oraz krzewienie tradycji oręża polskiego - generał brygady Stanisław NAŁĘCZ –KOMORNICKI

 - za wybitne zasługi dla współpracy między narodami Polski i Rosji, za działalność literacką i publicystyczną  - Jerzy POMIANOWSKI

• Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski odznaczeni zostali:

- w uznaniu wybitnych zasług dla współpracy polsko-izraelskiej, za działalność na rzecz środowisk kombatanckich – Roman JAGIEŁŁO-JAGEL

- za wybitne zasługi dla polskiej polityki zagranicznej, za udział w umacnianiu roli Polski w świecie  - Adam Daniel ROTFELD

- za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej,  za działalność na rzecz środowisk kombatanckich w Polsce i za granicą  - ppłk Mieczysław SAWICKI

 - za wybitne zasługi w pracy twórczej, za zaangażowanie w działalność społeczną  - Xymena ZANIEWSKA-CHWEDCZUK

• Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski odznaczeni zostali:

- za wybitne zasługi dla Polonii na Wschodzie, za działalność społeczną – Zbigniew CIECHANOWSKI

- za wybitne zasługi dla nauki polskiej – Maciej GRABSKI

- za wybitne zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej – Stanisław LORENC

- za wybitne zasługi w popularyzowaniu historii i tradycji Ziemi Śląskiej, za działalność społeczną – Roman PILLARDY

- w uznaniu wybitnych zasług dla dziennikarstwa sportowego, za działalność publicystyczną  - Bohdan TOMASZEWSKI

- za wybitne zasługi w negocjacjach akcesyjnych Polski z Unią Europejską, za zasługi dla polskiej polityki zagranicznej – Jan TRUSZCZYŃSKI

- za wybitne zasługi dal szkolnictwa wyższego, za osiągnięcia w pracy naukowej i dydaktycznej – Piotr WĘGLEŃSKI

- za wybitne zasługi dla kultury polskiej i promocji muzyki polskiej w świecie – Antoni WICHEREK

- za wybitne zasługi dla historii literatury polskiej, za osiągnięcia w pracy naukowej i badawczej  - Alina WITKOWSKA

• Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski odznaczeni zostali:

- za wybitne osiągnięcia w dziedzinie prawa europejskiego – Jan BARCZ

- za wybitne zasługi dla ochrony przeciwpożarowej, za osiągnięcia w pracy naukowej i dydaktycznej  - starszy brygadier Zoja BEDNAREK

- za wybitne zasługi w pracy artystycznej – Jan FRYCZ

- za wybitne zasługi dla umacniania suwerenności i obronności kraju – generał dywizji Marcin KRZYWOSZYŃSKI

- za wybitne zasługi dla polskiego teatru, za osiągnięcia w pracy artystycznej – Krystyna MEISSNER-ERHARDT

- za wybitne osiągnięcia w dziedzinie przekładu i językoznawstwa, za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej – Elżbieta MUSKAT- TABAKOWSKA

 - za wybitne zasługi dla kultury muzycznej, za osiągnięcia w pracy dydaktycznej -  Katarzyna POPOWA-ZYDROŃ

- za wybitne zasługi dla radiofonii publicznej – Andrzej SIEZIENIEWSKI

- za wybitne zasługi w upowszechnianiu sportu i kultury fizycznej wśród dzieci i młodzieży, za działalność społeczną – Marian WORONIN

- za wybitne osiągnięcia w dziedzinie terapii i profilaktyki uzależnień – Ewa WOYDYŁŁO

• Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski odznaczeni zostali:

- za wybitne zasługi w działalności na rzecz potrzebujących pomocy – siostra Małgorzata CHMIELEWSKA

- za wybitne zasługi dla gospodarki, za działalność społeczną  - Urszula GOCAŁ

- za wybitne zasługi w działalności na rzecz dzieci niepełnosprawnych – Anna KOBEL

- za wybitne zasługi dla rozwoju endokrynologii i medycyny nuklearnej, za osiągnięcia w pracy naukowej – Izabella KOZŁOWICZ- GUDZIŃSKA

- za wybitne zasługi w przeciwdziałaniu zagrożeniom biologicznym, za osiągnięcia w pracy naukowej – Stanisław MAJCHERCZYK

- za wybitne zasługi w twórczości artystycznej – Andrzej PĄGOWSKI

- za wybitne zasługi w działalności samorządowej, za zasługi dla integracji europejskiej – Michał ZALESKI

• Złotym Krzyżem Zasługi odznaczeni zostali:

  - za zasługi w pracy dziennikarskiej i publicystycznej, za upowszechnianie problematyki unijnej – Marek ORZECHOWSKI

  - za zasługi dla gospodarki, za działalność społeczną – Elżbieta SANKOWSKA 

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nadał również Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski Andrzejowi WALICKIEMU oraz Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krystynie FELDMAN, którzy nie mogli przybyć na dzisiejszą uroczystość.

Zwracając się do uczestników uroczystości Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski powiedział m.in:

11 listopada w  Święto Niepodległości – ta uroczystość wręczenia odznaczeń ma zawsze wymiar szczególny, uroczysty, wzruszający i symboliczny. Wierzę, że tak  jest  dla wszystkich, którzy są odznaczani. Zawsze tak było dla mnie, ale dzisiaj jest jeszcze jeden wymiar tego spotkania – mianowicie po raz ostatni, jako Prezydent RP z okazji Święta Niepodległości wręczam najwyższe państwowe odznaczenia.  Jestem naprawdę szczęśliwy i dumny, że mogłem to uczynić wobec tak znakomitych postaci, wobec ludzi, których miałem okazję poznać, których bardzo cenię i których praca jest wielkim dziełem dla Polski,  dla Europy i świata. Nie waham się używać takich słów.

W Dniu Święta Niepodległości chcę podziękować wszystkim za to, co dla Rzeczpospolitej czynili i czynią, a szczególnie dla Was Drodzy Państwo, bowiem to dzięki Waszym wysiłkom mogliśmy cieszyć się z pomyślnego bytu, z rozwoju i sławy.

W takich chwilach, jak dziś, niezmiennie towarzyszy nam  poczucie dumy, radość,
iż w naszej Ojczyźnie nie brakuje ludzi wybitnych, wyróżniających się wzorowym wypełnianiem obywatelskich powinności, gotowych do najwyższego wysiłku.
Wśród nas są osoby,  które zasłużyły się polskiej nauce i kulturze, które są wybitnie
 zaangażowane w działalność publiczną i społeczną. Reprezentujecie Państwo różne obszary życia, różne zawody i pasje, ale łączy Was wspólny mianownik – wrażliwość i nieobojętność na sprawy dnia codziennego, pełna poświęcenia praca dla dobra Polski i Polaków.

Właśnie takimi cnotami odznaczali się ci, którzy 87 lat temu podjęli trud odbudowania suwerennego państwa. Ich talentom, gorącym sercom i wielkim umysłom nasz kraj zawdzięczał szybkie podniesienie się z porozbiorowego chaosu.
Wspólny wysiłek – uczonych, inżynierów i finansistów, odpowiedzialnych polityków
i urzędników sprawił, iż w ciągu zaledwie dwudziestu lat Polska zyskała uznanie
w świecie, stała się cenionym partnerem w politycznej i gospodarczej współpracy.

Z całym przekonaniem możemy dziś powiedzieć, że współcześni Polacy są godnymi spadkobiercami twórców II Rzeczypospolitej. Jesteśmy krajem wolnym i dynamicznie się rozwijającym. Zajmujemy  ważne miejsce w europejskiej rodzinie narodów, budujemy swój autorytet na międzynarodowej arenie. W tym dziele Wy także, Drodzy Państwo, macie swój znaczący udział.
Gratuluje tych odznaczeń i chcę raz jeszcze wyrazić ogromną wdzięczność
za wszystko, co udało się Państwu dokonać,  a także za przykład, jaki dajecie młodemu pokoleniu, które od Was powinno uczyć się twórczo rozumianego patriotyzmu. Mamy przed sobą grono naprawdę wybitne zasługujące na najwyższy szacunek . O każdym z Pań, z Panów  mógłbym mówić długo  i powinienem powiedzieć wiele pięknych słów . Pozwólcie wszakże, że zatrzymam się przy kilku nazwiskach.

Tytuł kawalera Orderu Orła Białego, decyzją Kapituły, która pracuje w składzie: prof. Barbara Skarga , prof. Władysław Bartoszewski, Tadeusz Mazowiecki, profesorowie Bronisław Geremek, Krzysztof Skubiszewski oraz Prezydent RP otrzymali: nieobecny Krzysztof Penderecki i obecny wraz z nami prof. Leszek Balcerowicz.

Cieszę się, że ostatnią uroczystość, którą odbywam w tej sali jako Prezydent RP , mogę przeżywać wraz z Panem, wraz z Tobą! Leszek Balcerowicz, właściwie nazwisko  - symbol. Wybitny ekonomista  i zasłużony polityk. Jeden z głównych współtwórców polskiej transformacji i gospodarki rynkowej. Program Leszka Balcerowicza przyczynił się do uporządkowania i stabilizacji struktur ekonomicznych państwa. Nie tak dawno, bo zaledwie kilkanaście lat temu i w sytuacji, o której mało kto pamięta, a która była więcej niż dramatyczna. I choć wiemy, że była to działalność, która wymagała  wielkiej determinacji, a także wyrzeczeń, to przecież okazało się, że tą drogą można było jedynie iść, aby zwalczyć hiperinflację, żeby zatrzymać drogę do zapaści.  Liberalizacja gospodarki i wprowadzenie  przejrzystych, choć twardych reguł okazało się receptą najlepszą. Polska znacznie wcześniej niż inne kraje Europy Środkowowschodniej weszła na drogę  szybkiego wzrostu. Stała się atrakcyjnym miejscem dla zagranicznych inwestorów. I nie mam żadnych wątpliwości, że bez „planu Balcerowicza”  polska droga do UE byłaby wydłużona, jeżeli byłaby możliwa.  W swoich decyzjach i działaniach kierował się Pan zawsze dobrem polskiej gospodarki, polskiego pieniądza i finansów publicznych. Nie wahał się mówić rzeczy niepopularnych, ale to nam wszystkim wyszło na zdrowie. Bowiem to , co jest cechą charakterystyczną  w różnych działaniach Leszka Balcerowicza, to służba Rzeczpospolitej, Dobru Rzeczpospolitej. Chcę za to wszystko bardzo Leszkowi Balcerowiczowi podziękować. Czynię to w imieniu całej Kapituły, która nie miała wątpliwości, jednomyślnie powiedziała, że to odznaczenie trafia w godne ręce i w polskiej historii i  w polskim dorobku, ale  wierzę, że i  w polskiej współczesności Balcerowicz musi zostać.

Pozwólcie, że wyrażę mój ogromny szacunek osobom wyróżnionym Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski Jerzemu Pomianowskiemu, niestrudzonemu propagatorowi polskiej kultury i literatury w Rosji, z pasją zaangażowanemu
w budowanie mostów pojednania i partnerstwa między Polską  i jej wschodnimi sąsiadami. Człowiekiem, który bardzo konsekwentnie realizuje wielkie idee Paryskiej Kultury Jerzego Giedroycia, osoby, na którą mogłem liczyć w ciągu 10 lat mojej prezydentury , gdy chodziło o tak skomplikowane relacje polskie z naszymi wschodnimi sąsiadami. Część naszej korespondencji jest już znana , była publikowana. Część jeszcze pozostaje w moich szufladach, ale proszę wierzyć, że pańskie uwagi zawsze czytałem, nie tylko z ciekawością, ale były bardzo inspirujące, bardzo potrzebne. I dodaje to do tej oficjalnej noty, którą mam przed sobą,  jako bardzo ważną cechę Pana profesora Pomianowskiego – nigdy nie odmawiał wsparcia, nigdy dobrej rady ,  zawsze było to czynione  z wielką wrażliwością wobec partnerów  i zgodne z najlepiej rozumianym polskim interesem narodowym. Panie Profesorze dziękuję panu z całego serca. 

Chcę serdecznie pogratulować i podziękować panu generałowi  Stanisławowi Nałęcz-Komornickiemu, kanclerzowi Orderu Wojennego  Virtuti Militari – wielkiemu patriocie i humaniście, którego zasług  dla konsolidacji środowiska kawalerów Orderu Virtuti Militari i pielęgnacji chlubnych tradycji tego odznaczenia  nie sposób przecenić. Był Pan przez te 10 lat prezydentury takim stałym punktem ważnego, bo pełnego oficerskiego, generalskiego honoru odniesienia dla  nas wszystkich. Był Pan człowiekiem, który walczył o pamięć o historii, a jednocześnie dawał współcześnie jak najlepszy przykład swoją postawą, swoim zaangażowaniem, tym wszystkim, co Pan czynił . Panie generale, wielkie, serdeczne podziękowanie.

Chcę wyrazić moje słowa szczególnego uznania dla  odznaczonych Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski:

 Panu  generałowi Romanowi  Jagiełło-Jagel, który tak wiele uczynił dla normalizacji polsko-izraelskich stosunków i budowy porozumienia między obydwoma narodami. W mojej  prezydenturze, kiedy z oczywistych względów podsumowuję ją wydaje się, że to, czego  dokonaliśmy dla spraw polsko-żydowskich, dla pojednania polsko-żydowskiego  i to na fundamencie prawdy -  często tragicznej, smutnej prawdy -  jest wydarzeniem niezwykle istotnym. Jest wartością, która ma znaczenie  i dla młodego pokolenia, ale myślę, że ona ma już znaczenie dla naszej politycznej współczesności. Jeżeli nawet dzisiaj nie padają  niektóre sformułowania tylko dla tego, że nie wypada,  to też jest nasz sukces. Jestem przekonany, że zarówno inicjatywy takie jak Muzeum Historii Żydów Polskich, które powstaje w Warszawie, tak jak inne miejsca, które będą przybliżać historie obu narodów  są drogą  wychowania  młodego  pokolenia w duchu nie tylko pojednania, ale głębokiej wiedzy, zrozumienia i ma  Pan w tym również swoje osobiste zasługi.

Pozwólcie Państwo, że słowa szczególe skieruje do Pana Adama Daniela Rotfelda, ministra spraw zagranicznych w ostatnich miesiącach i latach,  współtwórcy polskiej polityki zagranicznej ostatnich 15 lat, autorytetowi w zakresie europejskiej polityki bezpieczeństwa i współpracy. Człowiekowi, którego zaprosiłem po jego działalności w SIPRI w Szwecji do współdziałania w Radzie Bezpieczeństwa Narodowego  i nie  dość, że nie odmówił, to stał się jednym z najbardziej twórczych, aktywnych  ludzi, którzy współtworzyli polską politykę zagraniczną. Jestem niezwykle wdzięczny  za wszystko, czego mogłem doświadczyć z pańskiej strony . Zarówno wiedza i rady i przede wszystkim Pana postawa, Pana osobowość miała tutaj niezwykłe znaczenie. Profesor Adam Rotfeld należy do tych ludzi, o których zwykło się mówić, że z nimi nawet warto stracić, ale chcę państwa zapewnić, że z nim dodatkowo się nie traci.  Mamy powody do satysfakcji. Polska liczy się w świecie . Jest w tym również Pana wielka zasługa.

Chcę serdecznie pogratulować i podziękować panu pułkownikowi  Mieczysławowi Sawickiemu – prezesowi Zgromadzenia Kawalerów Orderu Virtuti Militari w Londynie. Ma Pan za sobą wspaniałą wojenną kartę i bogaty życiorys, który mógłby z powodzeniem służyć za kanwę niejednego fascynującego filmu.
Jestem pod wrażeniem Pańskiej niestrudzonej aktywności na rzecz polskich kombatanckich organizacji w Wielkiej Brytanii i zaangażowania w prace kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militari. Pan pułkownik, czy było to w Polsce, czy Londynie  zawsze jest na posterunku, zawsze w świetnej formie, zawsze obecny tam, gdzie oficer być powinien. Wszystkie nasze spotkania będę cenił, będą pamiętał, a Panu życzę wielu lat dobrego zdrowia.

Pozwólcie, że słowa uznania skieruje do Pani Xymeny Zaniewskiej-Chwedczuk, wybitnego scenografa teatralnego. Człowieka, który jest związany z tak wieloma ważnymi przedsięwzięciami  dla kultury polskiej, że długo trzeba byłoby o nich mówić Chcę Pani Xymenie podziękować za to – chociaż to nie jest  szczególnie dzisiaj modne, ale wierzę, że  pozostaje ważne,  od lat bierze udział  w modernizowaniu Polski, unowocześnianiu Polski i czyni to z wielką konsekwencją. To nie dotyczy tylko pomysłów związanych z kulturą , z modą. Xymena Zaniewska ma również wpływ na to, że ludzie odważali się myśleć nowocześniej , inaczej, bardziej otwarcie na świat.  Jestem przekonany, że w tej działalności artystycznej, społecznej będzie Pani nie ustawała.

Drodzy Państwo !

 Jesteście ludźmi, którzy nie tylko mają zasługi, ale powinni być wzorem dla młodego pokolenia. Są tutaj:  znakomity artysta grafik, jeden z najpopularniejszych polskich plakacistów – Andrzej Pągowski; jest wybitny aktor Jan Frycz. Jest pani  Katarzyna Popowa-Zydroń – pianistka,  a jednocześnie Pani profesor, która uczyła i uczy Rafała Blechacza, zwycięzcę tegorocznego Konkursu Chopinowskiego.

Jest pan rektor Węgleński, który przez całe lata dział nie tylko jako wybitny naukowiec, ale także jako rektor  Uniwersytetu Warszawskiego i chcę powiedzieć, że naszą współpracę będą zawsze niezwykle dobrze wspominał.

Chcę zwrócić się do osoby , która w jakimś sensie wszystkich nas  formowała,  Pan Bohdan Tomaszewski. Kiedy słyszę uzasadnienie, że  Bohdan Tomaszewski otrzymuje odznaczenie za zasługi dla dziennikarstwa sportowego to myślę, że to nie jest do końca sprawiedliwe. Ponieważ Bohdan Tomaszewski  ma zasługi dla wychowania bardzo wielu pokoleń Polaków nie tylko w szacunku i miłości dla sportu, ale właśnie dla Polski, dla tych wartości dużo bardziej uniwersalnych, aniżeli tylko wynikających z samego uprawiania sportu Panie Bohdanie  - za Pana publicystykę, za Pana postawę i stworzenie takiego ducha sportu romantycznego, który nie jest dzisiaj powszechny, ale jednak jak jest ważny -  za  to  Panu ogromne podziękowania.

Wszystkim z całego serca dziękuję. Jestem zobowiązany i wdzięczny. Przepraszam, że nie wymieniam, tych blisko 40 osób, które zostały wyróżnione. Ale miałem okazję spotykać się, miałem okazję również mówić o Waszych osiągnięciach. Jestem przekonany, że Polska od 16 lat, niezależnie od wszystkich trudności osiągnęła wiele sukcesów. Że możemy być zadowoleni z tego, co   stało się: z Polski w UE , Polski w NATO,  z wielu dziedzin gospodarki, pozycji Polski w świecie. Naszego miejsca w regionie. Polska wymaga również naprawy, ale Polska nie może być dzisiaj odrzuceniem dorobku, jaki osiągnęliśmy przez ostanie 16 lat. To musi być mądra kontynuacja tego wszystkiego, co jest dobre i to musi być rozsądna , rozumna zmiana tego, co szwankuje. Wierzę, że po skończonych długich kampaniach wyborczych przyjdzie spokój i więcej rozsądku po to, żeby o tym właśnie mówić: co zmieniać rozumnie , a co zachować, ponieważ stanowi niezwykły dorobek Rzeczpospolitej.  Ale nie ma dorobku bezimiennego. On nawet jeżeli jest rezultatem pracy milionów ludzi, to ma swoich bohaterów. Wy jesteście tymi właśnie znakomitymi postaciami, które   doprowadziły do Polski roku 2005 , która  może z ufnością patrzeć w przyszłość, która ma się do czego odwoływać i która jest osadzona na mocnym  fundamencie wolności, suwerenności, demokracji i rozwoju. Za to wszystko serdecznie dziękuję.

W imieniu odznaczonych głos zabrał profesor Leszek Balcerowicz

Z wielką satysfakcją przyjmuję Order Orła Białego. Płynie ona nie tylko ze świadomości rangi tego odznaczenia, lecz również, może nade wszystko, z wiedzy jak wybitni są ludzie, którzy to odznaczenie przyznali i którzy je przedtem otrzymali. Dlatego jestem głęboko wdzięczny i dumny.

Panie Prezydencie, bardzo dziękuję za słowa, które zechciał Pan do mnie skierować. Wiem, że nie byłoby mnie tutaj z tak zaszczytnej okazji gdyby nie przemiany rozpoczęte w Polsce w 1989 roku przez rząd Tadeusza Mazowieckiego. Należę do milionów Polaków, którzy odczuwając błędność i ciężar poprzedniego ustroju nie oczekiwali, że Polska stanie się po 1989 roku krajem niepodległym, że wejdzie do NATO i do UE, że będzie mogła zmierzać ku ustrojowi wolności i praworządności, ku ustrojowi wolnemu od propagandy oficjalnego kłamstwa i oficjalnej nienawiści. Ustrojowe przemiany w Polsce wykroczyły poza horyzont moich marzeń. I chyba nie jestem tutaj jedyny i ten fakt wraz ze świadomością jak trudna była nasza historia, nie tylko poprzednich 50 lat, ale również dłuższa nakazywała i nakazuje mi zawsze owe przemiany cenić i z całych sił do nich dążyć. Natomiast moje wykształcenie zawodowe analityka ustrojów nakazywało mi również zawsze porównywać przez cały czas rozwój sytuacji w Polsce ze zmianami w innych krajach posocjalistycznych, z których niektóre miały łatwiejsze niż my warunki startu. Tylko w ten sposób można dojść do ocen rzetelnych i poprawnych. I takie oceny mówią, że generalnie ostatnie 15 lecie , w Polsce okresem nadrabiania historycznych opóźnień.

Polska, zwłaszcza pierwszych lat pozytywnie zaskoczyła zewnętrznych obserwatorów, a w tym nade wszystko sceptyków wobec możliwości naszego kraju. Ewidentne problemy, które powstały, lub się tylko ujawniły nie wynikały tylko z tego, że nawet korzystne w skutkach przemiany wywołują napięcia. Albo  z tego, że 15 lat to za mało, aby nadrabiać opóźnienia narosłe w ciągu znacznie dłuższego czasu. Wielkie społeczne dolegliwości na czele z wysokim bezrobociem mają swoje źródło w tym, że niektóre reformy nie zostały dokończone, lecz padły ofiarą blokad motywowanych przez brak wiedzy lub brak skrupułów.  I tyko na drodze dokończenia tych niezbędnych przemian naszego państwa i naszej gospodarki możemy dojść ostatecznie do prawdziwego narodowego sukcesu.

 Jestem głęboko przekonany, że nam Polakom należy się poczucie sukcesu wyrastające z prawdy i wiedzy, że należą nam się drogowskazy w życiu publicznym oparte na prawdzie i wiedzy, a nie na koniunkturalnych kalkulacjach politycznych. Na deformowaniu obrazu historii własnego kraju i na fałszywych diagnozach nie zbuduje się prawdziwego narodowego sukcesu.

Pragnę zaznaczyć, że ta dzisiejsza wielka uroczystość jest przeze mnie traktowana nie tylko jako wielki osobisty zaszczyt, lecz także jako znamienny gest wobec tych wszystkich, którzy wierzą w takie same wartości i w taką samą wizję państwa i mają przekonanie, że demokracja to wielki obowiązek. Myślę, że te poglądy wypowiadam nie tylko we własnym imieniu, ale w imieniu innych odznaczonych i we wspólnym imieniu pragnę za te odznaczenia podziękować.